Sinnerman

Ik ver­hoog het gor­dijn met was­knij­pers, zodat de zon de kamer bin­nen­glijdt zon­der mijn blik­veld te ver­bran­den. Ik maak kof­fie in een heel klein tas­ke en ik zeg buon­gior­no tegen mezelf en ik waan me heel even op het Ita­li­aan­se plat­te­land. Ik zoek vrij­heid in het eten van drie koe­ken van sjoklat – ik noem het ont­bijt – en ik ben blij dat ik geen dieet­goe­roe ben. Ik staar naar de rug van het boek How To Use Type en ik voel me geïn­spi­reerd zon­der de bin­nen­kant te schou­wen. Ik denk aan de huis­mu­ze en hoe ze er niet is maar dat ze straks weer terug zal keren.
Ik ben de koning van klei­ne arbei­ders­wo­nin­gen.
Ik leg grond­wet­te­lijk vast wat van­daag het bes­te lied aller tij­den is.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *