Deze week in mijn oor (3)

Van­daag moet ik een bro­chu­re van 80 blad­zij­den druk­klaar maken, mijn lief moet er een column uit­per­sen, en bij de buren wor­den nieu­we ramen gezet. Er wordt met ande­re woor­den over­al vro­lijk gewerkt, maar toch wens­te ik dat de buren een ander huis had­den geko­zen om nieu­we ramen te zet­ten. Want hun nieu­we ramen zijn niet van plu­che, en de werk­lui die het boel­tje komen instal­le­ren zijn geen ninja‐krijgers met rub­be­ren gereed­schap. Jam­mer.

Plaat van de week

Black Flower | Artifacts

Ik zet de muziek dan maar wat lui­der en ver­tel jul­lie wat ik de afge­lo­pen week heb ont­dekt. Het is een groep­ke, ze komen uit Bel­gië, en ze doen van jazz en afro­beat. En ze heten Black Flo­wer. Ter ken­nis­ma­king: zie­hier een clip­ke uit VPRO’s Vrije Gelui­den. Een heer­lijk relax­te maar vir­tu­o­ze deun.

 

Ik ont­dek­te in eer­ste instan­tie hun laat­ste album, Arti­facts, en ik was onmid­del­lijk ver­kocht. De geest van Fela Kuti, de touch van Mula­tu Astat­ke, en het sur­re­a­lis­me van STUFF. Een com­bi­na­tie om al mijn dui­men en vin­gers bij af te lik­ken. Ik wou dat ik meer dui­men en vin­gers had. Ik ben altijd al dol geweest op Afri­kaan­se jazz – en aan­ver­wan­ten – en hoe daar in veel geval­len veel meer rau­we emo­tie in zit dan in vele wes­ter­se of blan­ke of New York­se of Euro­pe­se jazz. Luis­ter – bij­voor­beeld – naar alle pla­ten van Fela, of naar die van zijn zoon Femi Kuti. Luis­ter naar Ebo Tay­lor. Ont­dek Kip­pie Moe­ket­si en Moses Khu­ma­lo. Luis­ter zeker ook naar Mula­tu en kijk en pas­sant naar Bro­ken Flo­wers, een parel­tje van Jim Jar­m­usch met de onver­be­ter­lij­ke Bill Mur­ray.

Naast al die authen­tie­ke Afri­kaan­se knak­kers, zijn er ook een hele hoop inter­na­ti­o­na­le acts die – op zijn minst – zwaar geïn­spi­reerd wor­den door het zwar­te con­ti­nent. Dat levert vaak fan­tas­ti­sche muzi­ka­le kruis­be­stui­vin­gen op. Maak ken­nis met Yusef Lateef, Anti­ba­las, of The Black Jes­us Expe­rien­ce. Ga op zoek naar The Heli­o­cen­trics of het Neder­land­se Jun­gle By Night. Mijn god, wat zou ik Jun­gle By Night graag elke dag opnieuw ont­dek­ken. Er is zel­den zoveel dans­ba­re en zomer­se ener­gie uit Neder­land geknald als dat moment dat Jun­gle By Night boven de doop­vont werd gehou­den. Luis­ter een­der wel­ke plaat van dit col­lec­tief, en ge zult het u – onbe­dwing­baar heup­wie­gend – nim­mer bekla­gen.

Terug naar Bel­gië. Black Flo­wer. Ze gooi­en sinds 2014 hier en daar al hoge ogen, dus wel­licht is het een klei­ne schan­de dat ik ze nu pas ont­dek. Het mooie aan deze band is dat ze een hele hoop stij­len (dub, jazz, afro­din­ges, oos­ter­se gelui­den, fan­fa­re) op een orga­ni­sche wij­ze aan elkaar weten te sme­den, en toch is de uit­komst een hoogst eigen­zin­nig geluid. Als­of Chet Baker op een dag ver­liefd werd op een Nige­ri­aan­se scho­ne die hem een con­ga onder de kont stak, en hem met bre­de glim­lach op het hart duw­de dat hij niet zo wee­moe­dig moest doen en dat hij zijn trom­pet ook omge­keerd mag bespe­len. Ik weet hele­maal niet of dat kan, trom­pet­ten omge­keerd bespe­len, maar ik vind het een mooie meta­foor voor out of the box muziek maken. Black Flo­wer denkt voort­du­rend out of the box. Ze nemen een doos vol met leu­ke en zot­te en melan­cho­li­sche muziek­skes van over de hele wereld, en ze flik­ke­ren de inhoud van die doos geblind­doekt door de stu­dio. En dan gaan ze spe­len. Ik had vroe­ger als kind ook zo’n doos, maar in plaats van muziek­skes zat er Lego in. Dat komt op het­zelf­de neer.

Spo­ti­fy lin­kjes:
Black Flo­wer
Black Flo­wer | Arti­facts
Luk­raak in elkaar geflans­te afrodinges‐playlist voor uw zomer­se ver­maak (zie ook onder­aan deze post).

Black Flower

Black Flo­wer © Kjell Gry­speert – wikiportret.nl


 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *