Plui­ze­kop

Pis­bloe­men. Bed­de­pis­sers. Honds­tong. Pis­sen­lit. Paar­den­bloem. Ik vind paar­den­bloe­men tof want het zijn wil­de bloe­men en het zijn ech­te over­le­vers. En die pluis­kes man. Wat voor een geni­aal voort­plan­tings­sys­teem is me dat zeg. Die komen over­al, met hun mini-drones. Som­mi­ge men­sen spui­ten ver­gif in hun gazon om de paar­den­bloe­men weg te jagen. Ik hoop dat die men­sen alle­maal buik­pijn krij­gen elk week­end. Stop daar­mee, alle­maal. Ik weet dat die met veel zijn soms, paar­den­bloe­men, want ik spreek uit erva­ring. Mijn tuin lijkt in de len­te soms op een tuin met echt bela­che­lijk veel paar­den­bloe­men, en dat kan klop­pen want ik heb echt bela­che­lijk veel paar­den­bloe­men. Dus ik snap wel dat men­sen den­ken van what the fuck wat is dat hier met die gele inva­sie waar is mijn ver­gif? Des­al­niet­te­min blijf ik het zeg­gen: ver­gif is vies. Niet alleen voor de natuur maar ook voor uzel­ve. Ge krijgt daar kop­pijn van en jeuk aan uw klo­ten. En als ik moet kie­zen tus­sen jeuk aan mijn klo­ten of veel te veel paar­den­bloe­men, dan weet ik het wel zul­le.

Los van dit alles dacht ik afge­lo­pen week toch weer van what the fuck wat is dat hier met die gele inva­sie waar is mij­ne stof­zui­ger. Ik de tuin in om die plui­zen­bol­len op te zui­gen. Op zich is dat een heel ple­zan­te en ook rust­ge­ven­de bezig­heid, maar ik moet toch mijn con­clu­sies trek­ken. Hal­ver­we­ge mijn gazon ben ik gestopt omdat de stof­zui­ger buik­pijn kreeg en ik de angst om door de buren als dorps­zot bestem­peld te wor­den niet meer kon onder­druk­ken. Sinds­dien ben ik over­stag en zeg ik tegen elke pis­bloem goei­e­dag en wel­kom in mijn tuin. Ge moogt er zijn, klei­ne plui­ze­kop.

Paard en bloem

Rechts op de foto ziet ge een paard, links een bloe­me­ke.

PS Voor wie het niet gelooft van dat stof­zui­gen: mijn lief heeft ooit voor bewijs­ma­te­ri­aal gezorgd.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *