Vogel­melk

Een tijd gele­den dacht ik de gro­te gras­le­lie te tref­fen tij­dens één van mijn wan­de­lin­gen. Dat bleek niet te klop­pen. Wat ik foto­gra­feer­de was vogel­melk. Ik vind vogel­melk ook heel schoon dus dat ik me ver­gis­te is niet erg. Zeker niet als een bloe­me­ke vogel­melk heet. Dat is een naam als een gedicht. Zo ook de mooie flu­weel­zach­te gras­soort die we in onze onge­maai­de tuin ont­dek­ten. Die heet gestreep­te wit­bol. Als ik ooit reïn­car­neer, dan wil ik graag een gestreep­te wit­bol zijn.

Vogelmelk. Dus niet de grote graslelie.

Vogel­melk. Dus niet de gro­te gras­le­lie.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *