Vroegte

Op zon­dag­och­tend gin­gen we in alle vroeg­te naar het veld om groen­ten en bloe­me­kes te pluk­ken. Wat zon­dag­och­ten­den betreft, ben ik niet zo van de vroeg­te. Maar het dreig­de weder­om hon­derd gra­den te wor­den, dus dan kun je maar beter gebruik maken van de och­tend­koel­te. De och­tend was schoon, het veld en de bloe­me­kes ook. Er was een konin­gin­nen­pa­ge en een konijn­tje. De rest van de dag was loom en lui. Ik zag Span­jaar­den wenen.

Van­och­tend werd ik om half vijf gewekt door geblaf bij de buren. Wat maan­dag­och­ten­den betreft, ben ik niet zo van de vroeg­te. Maar dat blaf­fen gebeurt wel vaker dus af en toe wil ik er iets van zeg­gen. In de och­tend­koel­te hing ik in kamer­jas aan de bel van de buren. Er werd niet open­ge­daan. Terug thuis stuur­de ik een sms naar de buur­vrouw. Omdat ik toch wak­ker was, ben ik maar aan het werk gegaan. Ik pro­beer­de het geblaf te nege­ren en genoot van de och­tend­koel­te. Om kwart voor zeven kreeg ik een sms terug. Dat ze op vakan­tie zijn. Of de rest van de dag loom en lui wordt, weet ik nog niet. Maar straks zal ik Japan­ners zien wenen.

Bloemekes

Bloe­me­kes

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *