Geld

Ik vind geld stom. Ik vind geld niet alleen stom, ik vind geld ook enorm bela­che­lijk. Ik vind geld zo bela­che­lijk, dat als ik al mijn eigen zuur­ver­dien­de cen­ten op een hoop op tafel zou leg­gen, ik voor­al zou den­ken dat mijn tafel veel te groot is. Er zijn veel slim­me men­sen die op tal­lo­ze blad­zij­den van al even tal­lo­ze geschie­de­nis­boe­ken betoogd heb­ben hoe stom en bela­che­lijk geld is, en hoe het bron en oor­zaak is van een hele hoop ellen­de en mise­rie. Ik ben maar een klein beet­je een slim­me mens, maar toch lever ik bij deze graag een bij­dra­ge aan het his­to­ri­sche debat over de gren­ze­lo­ze stom­heid van cen­ten.

Bin­nen­kort moet ik met mijn ram­me­len­de koek­blik naar de jaar­lijk­se auto­keu­ring. Hier­voor ont­ving ik – zoals dat elk jaar gaat – een pas­tel­groe­ne her­in­ne­ring van de Groe­pe­ring van Erken­de Onder­ne­min­gen voor Auto­keu­ring en Rij­be­wijs, kort­weg GOCA. Ik moet bij die afkor­ting altijd aan gocarts den­ken, wat raar is als ge weet dat ge bij de keu­ring nog­al op uw dak krijgt als ge komt aan­schui­ven in een gocart. Die gedach­te is slechts een ver­moe­den, ik weet zulks niet uit erva­ring. Als iemand het voor mij zou wil­len tes­ten, laat iets weten. Dan kom ik kij­ken.

Op de her­in­ne­rings­brief van GOCA staat aller­lei infor­ma­tie met als doel de auto­keu­ring zo gestroom­lijnd moge­lijk te doen ver­lo­pen. Onder het kop­je ‘Kies zelf uw keu­rings­sta­ti­on’ staat de won­der­baar­lij­ke zin­sne­de ‘Er is altijd een keu­rings­sta­ti­on dicht­bij uw huis, uw werk, uw twee­de ver­blijf …’. Toen ik dat las, ver­slik­te ik mij in mijn kop­je Black Ivo­ry kof­fie, ter­wijl ik vanop mijn bal­kon uit­keek over mijn land­goed, alwaar mijn ren­paar­den vro­lijk rond­hup­pel­den in de och­tend­zon. Not. Ik heb hele­maal geen twee­de ver­blijf, en ik heb een vaag ver­moe­den dat ik lang niet de eni­ge ben (waar­bij ik die ‘lang’ op z’n Lim­burgs heb uit­ge­spro­ken).

Ik weet niet wie daar bij GOCA de copy­wri­ting doet, maar het zou wel eens de ach­ter­neef van onze minis­ter van Bui­ten­land­se Zaken kun­nen zijn. Die leeft name­lijk ook in een wereld vol van de pot geruk­te evi­den­ties waar­van de gemid­del­de belas­ting­be­ta­ler zoda­nig met de ogen gaat knip­pe­ren, dat ieder­een in de onmid­del­lij­ke nabij­heid een epi­lep­ti­sche aan­val krijgt. Ja, ik heb het over u, meneer Reyn­ders. Ik zag een frag­ment uit een pro­gram­ma van RTL info, waar­in de DJ waar­van spra­ke een dag op stap ging met een werk­lo­ze moe­der die het moet zien te red­den met min­der dan 1500 euro in de maand.

De werk­lo­ze mevrouw pols­te naar het maand­loon van de minis­ter, en viel toen – terecht – ette­lij­ke kilo­me­ters ach­ter­over bij het horen van het exu­be­ran­te bedrag van 11000 euro net­to. Als dat bedrag in één keer op mijn reke­ning zou ver­schij­nen, zou ik den­ken dat ik slacht­of­fer was van een Nige­ri­aan­se oplich­ter. Het meest flab­ber­gas­ten­de moment van het pro­gram­ma moest toen nog komen. Op de vraag van de mevrouw of dat loon enigs­zins in ver­hou­ding is met de arbeid die de minis­ter moet ver­rich­ten, ant­woord­de hij beves­ti­gend. Want dat het ver­ge­lijk­baar is met ande­re minis­ters en posi­ties in de pri­vé. En dat ande­re minis­ters van ande­re par­tij­en onge­veer het­zelf­de ver­die­nen. Je vais pren­d­re des cham­pig­nons, zei de mevrouw ter­wijl ze naar het pad­den­stoe­len­schap liep. 

Kijk, ik ga niet onno­zel doen, ik weet dat minis­ters hard wer­ken. Dat zijn publie­ke figu­ren die licha­me­lijk en gees­te­lijk het uiter­ste van zich­zelf ver­gen. Die zijn de god­gan­se dag bezig met heel belang­rij­ke en ver­ant­woor­de­lij­ke beslis­sin­gen die gevol­gen heb­ben voor heel veel men­sen. Ik begrijp dat daar een flink bedrag tegen­over mag staan. Maar ge kunt onge­twij­feld zelf ook een paar beroe­pen opnoe­men die op aller­lei manie­ren het uiter­ste van men­sen ver­gen, beroe­pen waar ook veel ver­ant­woor­de­lijk­heid bij komt kij­ken, beroe­pen waar geen 11000 euro in de maand aan vast hangt. Meer nog, die werk­lo­ze moe­der leidt ook een leven dat licha­me­lijk en gees­te­lijk het uiter­ste van haar vraagt, en zij heeft niet eens een beroep.

En dan nu een hypo­the­se en een denk­oe­fe­ning. De hypo­the­se luidt als volgt: Geld, finan­ci­ë­le mid­de­len, cen­ten, jetons, noem het hoe ge wilt, het is scha­bou­we­lijk onge­lijk ver­deeld. Ik noem dat een hypo­the­se omdat ik Didier Reyn­ders het voor­deel van de twij­fel wil geven. Heel efkes maar. Pom­pie­dom. Tot zover. Ik stop nu maar met Didier Reyn­ders het voor­deel van de twij­fel te geven. Het is hele­maal geen hypo­the­se, het is een waar­heid als een koe zo groot als de Mont Blanc: Geld is scha­bou­we­lijk onge­lijk ver­deeld. En dan nu de denk­oe­fe­ning. Stel dat de minis­ter elke maand 1000 euro (een elf­de van zijn loon) aan de werk­lo­ze mevrouw zou geven. Dan ver­dient de minis­ter nog steeds idi­oot veel geld, en hij merkt niet eens dat er een stuks­ke af is. Maar het leven van die mevrouw met haar kari­ge schar­rel­sa­la­ris wordt wel op slag een stuk mak­ke­lij­ker én geluk­ki­ger. Wat ik betoog, is dat het hele­maal niet zo moei­lijk is, een bete­re ver­de­ling van cen­ten en jetons. Maar ge moet het wel wil­len. En als gij met 1500 euro in de maand heel hard wilt, ter­wijl de macht­heb­bers met hun oog­klep­pen van Louis Vuit­ton hele­maal niet wil­len, dan zijt ge gezjost. Dan zijt ge de sigaar, de pineut, de pisang, de dupe en de sjaak. En dat zijn geen goed betaal­de beroe­pen.

En daar­om vind ik cen­ten stom en bela­che­lijk. Zolang er flippo’s rond­lo­pen die den­ken dat elke auto-bezitter een twee­de ver­blijf heeft, zolang er beleids­ma­kers zijn die idi­oot veel geld ver­die­nen en – ondanks hun intel­li­gen­tie en exper­ti­se – niet wil­len snap­pen dat hun loon onder­deel is van een scha­bou­we­lijk onge­lij­ke ver­de­ling, zolang er door die zelf­de beleids­ma­kers jaren­lang de meest loze belof­tes wor­den gemaakt over het aan­pak­ken van armoe­de en onge­lijk­heid, zolang Didier Reyn­ders doet als­of zijn pat­se­ri­ge neus bloedt, zolang zal ik geld stom en bela­che­lijk vin­den.

Flik­ker toch een eind op met uw twee­de ver­blijf.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *