Het was een gure winternacht en om één of andere reden was ik bij haar in bed beland. We bevonden ons beiden aan de start van een tumultueuze studentencarrière en ze was al enkele maanden mijn grote vriend. Lief en leed werden zonder schroom heen en weer gegooid en we waren ervan overtuigd dat onze vriendschap van die aard was dat we elkaar nooit meer uit het oog zouden verliezen. Er was geen haar op mijn hoofd dat er aan […]

Lees verder →

Wat ik nog vergeten was te zeggen. Volg mij op twitter en tweet mij een cijferke tussen 1 en 1000. En dan krijgt ge een kadootje in het kader van een experiment waarvan het volstrekt onduidelijk is waarvoor het dient. Zoals het leven, tiens.

De meest gekozen cijferkes tot nu toe zijn 666 en 999.

Vijf bange maar vrolijke gedichtjes voor Ingrid, Rutger, Frommel, San en Joost. Zij waren zo eerlijk mij hun angsten toe te vertrouwen.

Ingrid is bang

Nooit meer boeken lezen over wespen die steken
Nooit meer geld uitgeven aan verloren verstand
Altijd in de steek gelaten worden, al dan niet door wespen
Altijd bang voor platzak, nooit meer bang voor brand

Rutger is bang

Bang zijn om niet meer fantastisch gevonden te worden is best kut
[…]

Lees verder →

Tien jaar geleden schreef ik een tekstje waarvan ik dacht: Verrek. Een tekstje. Dat moet de rest van de wereld uiteraard ook lezen. Tien jaar later en verschillende verschijningsvormen (maanzand.be, maanzand.com, wannesdaemen.com) later schrijf ik nog steeds. Al vind ik nog steeds dat ik veel meer zou moeten schrijven, en al vind ik dat nog steeds moeilijk, toch vind ik dat ik een feestje verdien. Bij deze. Proficiat mezelf.

Om het […]

Lees verder →

Ik bracht vorige week een bezoek aan de dienst Spoedgevallen wegens acute nierkolieken. Nierkolieken worden veroorzaakt door een niersteen die zich ergens in een gangetje nestelt en aldus de vloeiende afloop van het een en ander blokkeert. Het gevolg zijn pijnen die ik mijn ergste vijand niet toewens. Ik lag de rest van de week in een ziekenhuisbed te genieten (nou ja, ahum kuch) van zware pijnstillers en andere medische wonderen. In eerste instantie was het de bedoeling dat ik […]

Lees verder →

Ik stond in naam van Koning Kevin op de infomarkt van de Antwerpse Cultuurmarkt. Omdat acht uur rechtstaan met de wind in de nek niet bevorderlijk is voor een frisse kop op maandagochtend, ziehier een summier verslag in zinnen die maar half af zijn. Als u tikfouten tegenkomt, dan ligt dat aan mijn stijve kuiten.

Tip voor organisaties die ook acht uur willen rechtstaan met de wind in de nek op de Antwerpse infomarkt, nummer één. Huur géén […]

Lees verder →

Ik zag een man een podium bestijgen, het publiek begroetend. Dag allemaal, ik ben die en die en ik doe aan kunstfluiten. De driekoppige jury – opgetrokken uit bordkartonnen mediageilheid – lachte in het zorgvuldig gechoreografeerde vuistje. De man nam een eend ter hand. Geen echte eend, maar een exemplaar van terracotta, afgewerkt met een glimmend vernislaagje. Nog voor er één fluittoon klonk, kreeg de man een stortvloed van flauwigheid over zich heen. Belegen grapjes met fluit en blazen als […]

Lees verder →

De mooiste eigenschap van de Bourgogne is de gezapigheid. Nergens zie je mensen te hard werken, nergens zie je iemand rennen, en heel vaak zie je überhaupt niemand. Op straat staan mensen met elkaar te praten alsof er niks belangrijkers bestaat, op terrasjes worden kranten gelezen onder begeleiding van café au lait, en tussen de wijnranken zie je gezapigheid verdampen. Als je lang genoeg blijft kijken, zie je de vleesgeworden gezapigheid voorbijkruipen: de wijngaardslak.

Ik ben nooit fan geweest van […]

Lees verder →

Ik zal u een geheim verklappen. Ik ben een mietje wat betreft verschillende facetten van mijn wonderlijke leven. Haha, grapje, hoor. Dat is natuurlijk helemaal geen geheim. Wat wel een geheim is – tot voor kort zelfs voor mijzelve – is dat er heel diep onder al dat angstige kleinzerige wijvengeneuzel van mij een stiekeme bonk graniet verscholen zit. Een bonk graniet, aaneenhangend van animale driften en oncontroleerbare oergevoelens. Of ik met die onderbewuste driften en emoties ooit iets ga […]

Lees verder →

Net voor het slapen gaan, drinken we vaak nog een kopje thee. Die eerste zin klinkt onnozeler dan ik hem bedoel, maar dat moet u maar even negeren. Wij hebben een heel goedkope theepot uit de Blokker. Eigenlijk is het geen theepot, maar een ordinaire thermos. Tot zover de poëzie van de titel.

Omdat het een goedkope thermos is, maakt het onding vaak van die fluitende geluidjes als je de dop te hard dicht draait. Volgens de gehandicapte fysicus in […]

Lees verder →