Ik hou meer van nadenken dan van babbelen. Ik ben bang voor zowat alles. Ik maak mezelf graag dingen wijs en dat geldt vermoedelijk ook voor het voorgaande. Ik ben een op hersenloze infantiliteit kickende meerwaardezoeker. Ik haat het woord meerwaardezoeker. Ik ben verliefd op letters en woorden, al lees ik veel te weinig. Ik ben ook verliefd op muziek, in die mate dat ik niet veel nodig heb voor een dikke laag kiekevlees. Ik slaap graag maar ben een slechte slaper. Ik scoor bovengemiddeld op de beoordelingsschaal voor autisme. Dat is nooit officieel vastgesteld, maar zie zin 3. Ik moet heel hard lachen om elke variatie van de woorden pies, kak en stront of als ik iemand tegen een paal zie lopen. Tot slot heb ik nooit goed geweten wat ik wil. En daarmee heb ik bijna alles gezegd.
Ik heet Wannes. Welkom in mijn hoofd.
Nou ja. Gedicht is veel gezegd. Natalia en Laura Lynn, die krijgen een echt gedicht van mij. Maar Peter R. de Vries, daar moet ik nog even over nadenken. Laat ik u dus voorlopig even teleurstellen door niet in rijmen te vervallen. Waar ik wel graag in wil vervallen is een oeverloze en nooit eerder gehoorde schuttingtaal bevattende scheldtirade aan het adres van […]
Lees verder →
Ik schreef al wel eens eerder over zij die in Leuven het veiligheidsgevoel in stand houden als waren wij allen meedogenloze terroristen. En al zijn mijn hersenspinsels niet altijd honderd procent op waarheid gebouwd – zeg niet dat u nu uit de lucht valt alstublief, toch zit er uiteraard altijd een kern van oprechtheid in. Maar dat wist u natuurlijk ook al langer dan vandaag. Hahaha. Ik ben de meest onderschatte autobiograaf in de wachtkamer van […]
Lees verder →
Er zijn deze week twee figuren die in aanmerking komen voor de titel Ongelukkigste man van de week. De eerste is onze plaatselijke buurt-exhibitionist die gisteren het langsrijdende verkeer vanuit zijn raam stond te regelen met zijn ongewassen leuter als belangrijkste instrument. Voor een hilarisch relaas van dit potloodventend gebeuren verwijs ik u graag door naar mijn lief. De man die ik als kandidaat naar voor wil schuiven, heeft een heel ander […]
Lees verder →
Het was geleden van mijn tiende of elfde levensjaar dat ik gestoken werd door een wesp. Dat was in het hartje van de zomer en ik speelde in de king-size zandbak die mijn vader voor zijn kroost had aangelegd. Ik bakte zandtaarten en lachte mijn jongere zussen uit met hun halfbakken spritskoeken. Tot die zwart geel gestreepte klootzak op mijn pols kwam zitten. Hoe het daarna exact in zijn werk ging, weet ik niet meer precies. Ik weet nog dat […]
Lees verder →
Als kind wilde ik nooit zout op mijn frieten. Dat kaderde enigszins in het ‘jakkes-lust-ik-nie-zulle-moeke’-adagium dat ik als tiener hanteerde. Ik lustte in die tijd geen spruiten, geen witloof en geen champignons. Alleen die spruiten heb ik later leren appreciëren. Gelukkig maar, want spruiten zijn – na erwten – de lekkerste groene bollekes die er zijn.
Maar over dat zout dus. Het was niet zo dat ik geen zout lustte, nee, het was eerder een kwestie van lef. Op tienjarige […]
Lees verder →
Soms schrijf ik niks. Dat zijn maar vier letters dus echt vermoeiend is het niet. Het kan ook niet echt vermoeiend zijn, want het telt maar drie letters. Als het er meer zouden zijn, zou het heet worden, of een hetze, of zo. Zo, dat zijn maar twee letters. Lekker zuinig. Lekker, zes letters. Bij voorkeur van chocolade. Lekker en letter hebben evenveel letters. Bij nader inzien hebben lekker, letter én hebben evenveel letters. En zo zijn er vast nog. […]
Lees verder →
We hingen onderuitgezakt in stoel 21 en 22 van rij 8 in zaal 7 van de Leuvense Kinepolis, toen het me plotseling voorkwam dat het vroeger toch allemaal anders was. En vroeger, dat is eigenlijk nog niet eens zo lang geleden. Ik herinner me tijden dat de hedendaagse media nog niet vervuild waren door de crappy beeldkwaliteit van youtube-video’s. Tijden dat niemand op het idee kwam om ondingen als Within Temptation en Evanescence te bedenken. Tijden dat
Lees verder →
Of dat moment dat die gekke meneer met zijn bleke gezicht op Fred toewandelt. De jazzy feestmuziek dimt in de achtergrond, en het geroezemoes van de gasten valt weg. Dit is een moment voor Fred en de meneer met zijn bleke gezicht. De meneer met zijn bleke gezicht lacht en zegt: ‘We’ve met before, haven’t we?’. In eerste instantie denkt Fred dat het om een grap gaat, maar de meneer met zijn bleke gezicht dringt aan en is blijkbaar overtuigd […]
Lees verder →
De de is een weinig bekende taalkundige aberratie, verwant aan het het, en de – zo mogelijk nog zeldzamere – dat. Weinig mensen zijn op de hoogte van het bestaan van dit vreemde diertje, en dat is maar goed ook. Hoe minder de de onze taal en literatuur weet te infiltreren, hoe beter. Het zou immers niet de eerste keer zijn, dat de de door zijn gevaarlijke eigenschappen een tekst volledig om zeep helpt.
In tegenstelling tot wat men op […]
Lees verder →
Zondag zijn het weer verkiezingen. Dat betekent dat u moet gaan stemmen. Wij leven namelijk in een land waar iedereen verplicht is om te gaan stemmen. Er zijn landen waar wij om die reden uitgelachen worden, maar trekt u zich daar verder niets van aan. Iedereen die ons land een beetje (of heel erg) belachelijk vindt omwille van die kiesplicht, negeert steevast een belangrijk gegeven: Brusselse Wafels.
Maar u komt hier niet terecht om over groenten te praten. Integendeel. Uw […]
Lees verder →
Archief voor de rubriek 'Algemeen'
Vroeger heette deze categorie ‘Proza’. Nu niet meer. Proza is stom, namelijk.