Het einde van Yeti
Op de kop af vijf jaar lang heb ik me onledig gehouden met de vormgeving van het tienertijdschrift Yeti. Na een jarenlange samenwerking komt er een eind aan het contract tussen onderwijstijdschrift Klasse en het grafisch bureau waar ik werkzaam ben. Jammer maar helaas. Want ik deed het graag.
Yeti is het soort blad waarvan ik wenste dat ik het als tiener had gekend.
Ik hou meer van nadenken dan van babbelen. Ik ben bang voor zowat alles. Ik maak mezelf graag dingen wijs en dat geldt vermoedelijk ook voor het voorgaande. Ik ben een op hersenloze infantiliteit kickende meerwaardezoeker. Ik haat het woord meerwaardezoeker. Ik ben verliefd op letters en woorden, al lees ik veel te weinig. Ik ben ook verliefd op muziek, in die mate dat ik niet veel nodig heb voor een dikke laag kiekevlees. Ik slaap graag maar ben een slechte slaper. Ik scoor bovengemiddeld op de beoordelingsschaal voor autisme. Dat is nooit officieel vastgesteld, maar zie zin 3. Ik moet heel hard lachen om elke variatie van de woorden pies, kak en stront of als ik iemand tegen een paal zie lopen. Tot slot heb ik nooit goed geweten wat ik wil. En daarmee heb ik bijna alles gezegd.
Archief voor de rubriek 'Algemeen'
Vroeger heette deze categorie ‘Proza’. Nu niet meer. Proza is stom, namelijk.