Ik hou meer van nadenken dan van babbelen. Ik ben bang voor zowat alles. Ik maak mezelf graag dingen wijs en dat geldt vermoedelijk ook voor het voorgaande. Ik ben een op hersenloze infantiliteit kickende meerwaardezoeker. Ik haat het woord meerwaardezoeker. Ik ben verliefd op letters en woorden, al lees ik veel te weinig. Ik ben ook verliefd op muziek, in die mate dat ik niet veel nodig heb voor een dikke laag kiekevlees. Ik slaap graag maar ben een slechte slaper. Ik scoor bovengemiddeld op de beoordelingsschaal voor autisme. Dat is nooit officieel vastgesteld, maar zie zin 3. Ik moet heel hard lachen om elke variatie van de woorden pies, kak en stront of als ik iemand tegen een paal zie lopen. Tot slot heb ik nooit goed geweten wat ik wil. En daarmee heb ik bijna alles gezegd.
Ik heet Wannes. Welkom in mijn hoofd.
Oh gij, gij vettig wijveke, gij sloerie, lichtekooi
Met uw bek vol vieze woorden, uw verbaal geflik en flooi
Ik wil uw pruim met stoom blancheren en uw lendenen bien cuit,
ik ga uw perzikske doen smeken naar een hete bain-marie
Mijn stalactiet begint te druipen, ik daal in uw grotten af Lees verder →
Hou u maar vast met beide handen aan de forsheid van mijn staf
Kroel met uw vingers door mijn pruik en met uw […]
Ik hou eigenlijk meer van gedichtennachten dan gedichtendagen, maar ik ga niet zeuren. Bovendien is zo’n gedichtendag een mooi excuus om iets te posten waar ik zelf niet veel moeite voor moet doen.
Onderstaand vers hangt al jaren aan de muur naast mijn werkplek. Ondanks de vele verhuizingen is het nog steeds een stille metgezel en een bron van inspiratie en mijmering. Ik laat me graag meedeinen op de wondere golven van deze al even wondere dichter. Hij […]
Lees verder →
Dan rijd ik door de nacht
vol ontij en vol regen
Dan grijp ik naar de macht
want macht valt zelden tegen
Maar rijd ik in de nacht
door ontij ergens tegen
Dan kan ik met mijn macht
niet eens een wonder plegen
Want ondanks mijn verhalen – vol grootspraak bovendien
heeft mijn nachtelijke zelfman Knight Rider nooit gezien
En aan de ronde tafel, waar mijn zelfman trek verpacht Lees verder →
verwarren alle gasten […]
Mijn koffie is zwarter
en mijn wekkers zingen zelden zo vroeg
Maar anders is er anders niet
Ik ontmoet hem tijdens gedagdroom
Staren we in tweezaamheid naar de einder
van grenzeloze golven met schuim in hun kop
Mijn lach en mijn traan, mijn donkerkop
Mijn woordlief, mijn nimmer, mijn altijd, mijn muur
Mijn zwijgen, mijn stilheid, mijn nacht
Mijn koffie smaakt zwarter Lees verder →
maar de afentoe duisternis in mijn hoofd
wortelt zich warm […]
1. Gedicht
Oh man van staal,
kom trek van leer!
Gij liefdespaal,
oh nog nog meer!
Oh houten henk,
kom uit uw tent!
Gij godsgeschenk,
gij handvatvent!
Oh paal en pracht,
oh lollipop!
Slechts één gedachte:
waar kruip ik op?
Oh harde stijve staande stok,
ontsteek in mij uw laaiend vuur!
Oh majesteitelijke lekstokbrok,
geen lucifer natuurlijk maar passie elk uur!
Oh pik oh piet oh mast oh […]
Lees verder →
Van schemering tot slaapdronken nog
Van stukske krant met een bakske troost en
Van dat het daghet in den oosten
Zo stond de morgen
Van ochtendkak tot warme bakker
Van het ochtendlicht met zachte gloed en
Van wat die gloed met uw ogen doet
Zo stond de morgen
Van zwijgen totdat het goud wordt Lees verder →
Van zelf de zon zien komen en
Van denken hoe blij bomen zijn
Zo stond de morgen […]
Skydiven
Ik droomde vroeger dat ik vliegen kon
‘t Is te zeggen niet vliegen als dusdanig
Eerder wandelen
Als op een trapke
Een soort onzichtbare loopplank
Als een aanloop naar – letterlijk dan – skydiven
Skydiven
Ik wou dat ik kon skydiven
Ik hou niet eens van zwemmen
Maar duiken in het blauw is mooi
En ge hebt daar geeneens vleugels voor nodig Lees verder →
Ge wandelt gewoon naar boven
Zo hoog als […]
Yuri en een comment
Niet als ze poseren. Er is
Heeft, die mij zoveel de moeite
Zei nooit iets. Ooit samen
Maat gesneden en in staal
De tong uitsteken tegen je
Begrafenis zal zijn.
Aan een
Pruimen gegeten en de pitten in
Gerard Antonius Priapus Terschelling was een dichter uit Maastricht die leefde van 1946 tot 1983. Zijn werk heeft nooit een groot publiek kunnen bekoren, niet in het minst omdat hij het merendeel van zijn gedichten uit het hoofd leerde en zelden iets liet publiceren. Desalniettemin zijn onlangs een aantal zeldzame limericks van de man teruggevonden. Van de erven Terschelling kreeg ik de eenmalige uitzonderlijke toelating om deze bijzondere pareltjes aan een breder publiek te presenteren. Geniet u even mee.
Archief voor de rubriek 'Poezie'
Poëzie is overal, maar niet noodzakelijk in dichtvorm.