Ik hou meer van nadenken dan van babbelen. Ik ben bang voor zowat alles. Ik maak mezelf graag dingen wijs en dat geldt vermoedelijk ook voor het voorgaande. Ik ben een op hersenloze infantiliteit kickende meerwaardezoeker. Ik haat het woord meerwaardezoeker. Ik ben verliefd op letters en woorden, al lees ik veel te weinig. Ik ben ook verliefd op muziek, in die mate dat ik niet veel nodig heb voor een dikke laag kiekevlees. Ik slaap graag maar ben een slechte slaper. Ik scoor bovengemiddeld op de beoordelingsschaal voor autisme. Dat is nooit officieel vastgesteld, maar zie zin 3. Ik moet heel hard lachen om elke variatie van de woorden pies, kak en stront of als ik iemand tegen een paal zie lopen. Tot slot heb ik nooit goed geweten wat ik wil. En daarmee heb ik bijna alles gezegd.
Ik heet Wannes. Welkom in mijn hoofd.
Zonder enig besef van de onthutsende gebeurtenissen in en rond zijn paleis, keerde Koning Koperkop met zijn gevolg huiswaarts. Hij had er net een intensieve zakenreis op zitten en hij was blij om terug te keren naar zijn gezin. Na ettelijke en urenlange onderhandelingen met bevriende staatshoofden en uitgebreide zakendiners met meer gangen dan de koning op kon, was het nu eindelijk tijd om terug te keren naar de eigen haard.
Edna Tramspoor zat op de rand van het koninklijke hemelbed. Ze keek bezorgd door het raam. Het regende dat het goot en het leek er niet beter op te worden. Koningin Kaka lag schijnbaar levenloos op haar grote bed. Edna – koninklijke vriendin en vertrouwenspersoon – hield op aanraden van de dokter de wacht. Een eind verder in de kamer zaten twee figuren op een bankje. Het waren Magda Macaroni en Joris Kwam. Magda’s hoofd rustte op de schouder van […]
Lees verder →
Prinses Pipi zat met haar beste vriendin Magda Macaroni in het struikgewas van een holle weg. Ze hadden een hoop kiezelsteentjes verzameld en gooiden die naar hoofden van nietsvermoedende voorbijgangers. Telkens er vanop het pad pijnlijk gevloek opsteeg, moesten de meisjes alle moeite van de wereld doen om hun positie niet te verraden met gegiechel en gegrmpf. Kiezeltjes gooien was hun favorietste bezigheid en ze hadden grote lol.
Koningin Kaka stond op het balkon van haar slaapkamer. Ze had een pruillip waar je een ophaalbrug mee kon optrekken. Uit verveling kapte ze het kommetje soep – dat de kok vers voor haar bereid had – over de reling naar beneden. Een paar verdiepingen lager vloekte de postbode hel en verdoemenis en veegde de vermicelli van zijn pet. Het was zo akelig saai in het kasteel zonder de Koning, dat zelfs deze kleine pleziertjes de koningin niet meer blij […]
Lees verder →
Koningin Kaka zat op haar troon en at een stuk taart. Haar man, Koning Koperkop, was op zakenreis en ze verveelde zich stierlijk. Het was al het derde stuk taart dat ze naar binnen werkte. Het was hele zware – maar ongesuikerde – chocoladetaart en ze kon er geen genoeg van krijgen. Ze verzuchtte de verveling en de afwezigheid van haar man en kauwde, onderwijl mistroostig de troonzaal in starend. Met een laatste grote hap verdween het hele stuk taart […]
Lees verder →
Archief voor de rubriek 'Prinses Pipi'
Een sprookjesachtig feuilleton voor de hele familie in een (voorlopig) oneindig aantal afleveringen. Wordt voortdurend vervolgd.