Ik hou meer van nadenken dan van babbelen. Ik ben bang voor zowat alles. Ik maak mezelf graag dingen wijs en dat geldt vermoedelijk ook voor het voorgaande. Ik ben een op hersenloze infantiliteit kickende meerwaardezoeker. Ik haat het woord meerwaardezoeker. Ik ben verliefd op letters en woorden, al lees ik veel te weinig. Ik ben ook verliefd op muziek, in die mate dat ik niet veel nodig heb voor een dikke laag kiekevlees. Ik slaap graag maar ben een slechte slaper. Ik scoor bovengemiddeld op de beoordelingsschaal voor autisme. Dat is nooit officieel vastgesteld, maar zie zin 3. Ik moet heel hard lachen om elke variatie van de woorden pies, kak en stront of als ik iemand tegen een paal zie lopen. Tot slot heb ik nooit goed geweten wat ik wil. En daarmee heb ik bijna alles gezegd.The quest for The White Lodge (1)
Hier in Seattle ga ik met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid The White Lodge niet vinden. Mooi is het hier zeker, maar een beetje intelligente White Lodge trekt zich niet terug in een urbane plek als deze. Het had nochtans gekund. Genoeg bomen en struiken hier die een doorgang zouden kunnen forceren. Seattle is zo’n beetje een mini-New York, gekruist met het stadspark van Leuven. Het betere groene grootstadsgevoel.
Eén van de eerste toppers was de nieuw public library (mentioned before), […]
Lees verder →
Archief voor de rubriek 'The White Lodge'
Op bezoek in Noord-Amerika en Canada. Een reisverslag in zeven hoofdstukken en een stapel herinneringen.