De eindstreep is inderdaad de bedoeling. Net zoals liefhebben, veel koffie drinken en stilzwijgend akkoord gaan met gedichten die niet rijmen ook de bedoeling is.
Ik vraag me trouwens ook wel af hoeveel van de Pfafffans hieraan mee gaan doen.
(Et voila, met deze uitspraak zwermen ze dra als bijen op stroop om Yuri’s hoofd!)
En ons varken heeft stroop om zijn gleuf en daar komen vliegen op af die naar de Pfaffs kijken. En nee, het gaat niet om de inhoud. Het gaat om de uithoud.
Via mijn RSS reader in Google krijg ik altijd een zeer interessante tekst te zien.
Lang leve !
Welkom bezoeker! Uw zoektocht naar bracht u naar deze uithoek van het internet. Hopelijk vindt u wat u zoekt in het bericht hieronder. Zo niet, dan helpen deze verwante berichten u misschien een stapje verder:
Niks gevonden. Helaas. Misschien het bericht hieronder…
U kan ook verder zoeken op de zoekpagina of rondstruinen in de archieven.
Nog honger?
Nu u hier toch bent, waarom geen abonnement nemen op mijn RSS feed?
Verdere info over deze website vindt u hier.
Een mailtje sturen kan via deze link.
Inschrijven op de waanzinnige Maanzand Nieuwsbrief kan hier.
Maar verder is dat allemaal niet zo belangrijk.
Natuurlijk, heerlijk lijkt me dat. Ik ga zo de eerste 24 lezen, en dan verder reageren, maar hier begin ik vast. Ook goed voor de hitlijsten, natuurlijk…
Verhip, met, pakweg, een uurtje werk, en alles voor het goede doel, moet het mogelijk zijn om zo plaats twee te bereiken in de charts. Mits men boven mij niet al te fanatiek meereageert, natuurlijk.
Maar is het het waard, is dan natuurlijk de vraag? Een uur lang zinloze reacties spammen – ook wel een treurige bezigheid. En ik zie nu al dat ik het dan anders moet gaan aanpakken. Dit hadden zo al drie à 14 reacties kunnen zijn, in plaats van 1.
Oefenen dus.
Wel lekker hoor, om hier gewoon een beetje in mezelf te gaan zitten kletsen. Nog steeds alles uit altruïstische motieven, want Yuri’s duizend zijn een doel om aan bij te dragen (is een doel?).
Je hebt dan niet eens zelf meer een weblog nodig, eigenlijk. Zo deed ik het vroeger ook altijd. Voor ik een weblog had waar ik nooit meer iets op schrijf, zeg maar.
Een captcha? Dat kan alleen maar betekenen dat je zo snel reageert dat je eruit gaat zien als een spammerd. Maar dat kan ik in dit geval alleen maar toejuichen.
Anyway. Melk? Suiker? Er zijn ook frangipanekes.
Sorry, but your comment has been flagged by the spam filter running on this blog: this might be an error, in which case all apologies. Your comment will be presented to the blog admin who will be able to restore it immediately.
You may want to contact the blog admin via e-mail to notify him.
Geklopte melk voor mij graag, anders liever zwart. Geen suiker, het idee alleen al. Maar erbij, dat mag zeker zoet zijn. Frangipaneke, lekker.
‘t Wordt echt gezellig, hier…
In die cappuccino’s die ze in zakjes verkopen, daar doen ze vanzelf al suiker in. En dat hoort niet, dat is vies! En je kunt dan niet meer kiezen of je het wilt of niet, want het zit er met koffie- en melkpoeder bij in, alles bij elkaar. In Frankrijk nog veel erger dan in Nederland overigens, geen idee hoe jullie Vlamingen dat doen – ik vermoed dat jullie de Franse lijn volgen, maar houd me ten goede, zelfs ik kan me vergissen.
Om te beginnen: ik had beloofd dat ik de andere reacties eens zou lezen, en daar op reageren, maar ik geloof niet dat er veel reageerbaars bij is. Dus dat laat ik maar achterwege. Ik hoop dat u mij begrijpt. En wilt excuseren, ook.
Verder is dit een uitgelezen kans om eens wat te filosoferen over het blog-reageren. Een aantal jaar geleden deed ik dat, zoals gezegd, met grote regelmaat en passie. Intussen heb ik andere dingen aan mijn hoofd, en is de passie sowieso tanende, maar ik blijf het een interessant fenomeen vinden.
Af en toe spijt het me oprecht dat weblogs en/of commentaardozen van weblogs gewoon verdwenen zijn. Ik zou het leuk vinden om nog eens terug te lezen wat er bij Richard Osinga, vroeger op http://www.maarhoewashet.nl of bij (hier wilde ik een derde weblog aan de opsomming toevoegen, maar de twee die ik in gedachten had blijken inmiddels weer volledig leesbaar te zijn, inclusief commentaar – o wacht, ik weet er nog een) het friet.web-log.nl aan commentaren is achtergelaten in de loop der jaren.
Kan niet meer. Richard belooft al meer dan een jaar, misschien wel anderhalf of twee, dat zijn blog technisch hersteld zal worden, wat geen probleem zou moeten zijn voor iemand die zo veel excellente programmeurs tot zijn beschikking heeft, en daarnaast ook leesboeken schrijft, wat er niet echt mee te maken heeft, maar wel aangeeft dat hij zelfstandig lezen en schrijven kan en dus ook tot redelijk nadenken in staat lijkt, maar al wat er gebeurt in huize Osinga – geen nieuwe commentaren.
Waar die van Richard wel nog ergens digitaal opgeslagen zouden moeten zijn, als ik het goed begrepen heb, is het met de commentaren op maarhoewashet ernstiger gesteld. Gewoon kwijt, ergens in de grote cyberbrij verloren gegaan. Wat jammer is, want zoals ik eens Ãn die commentaren aangaf, waar ik nu niet meer naar kan linken omdat ze kwijt zijn, was het daar dat ik op het zogenaamde “internet” meer dan eens een welgemeende, soms klinkende lach niet kon en wilde onderdrukken. Nou ja, het was gewoon grappig om te lezen, dat bedoel ik eigenlijk, in ieder geval voor de liefhebber van het genre.
Het frietlog is gewoon verdwenen. Geen ramp, maar er stond een recensie op van een reading die ik de oprichter van het frietlog eens gaf, gepaard aan een recensie van de friettent waar we na afloop nog wat gingen eten, in het kader van de meet & friet & read die we hadden bedacht. Kwijt, ook de reacties – jammer.
O, ik zie dat ik tussendoor toch nog een reactie heb op een eerdere reactie: niet de, maar het afgebeten spits, heb ik altijd geleerd. Maar misschien is dat mijn mierenzifterige opvoeding, taalgewijze, die me hier parten speelt. Net zoals ik Zezunja laatst eens meende te moeten corrigeren op het gebruik van passen – je past kleren om te kijken of ze de juiste maat hebben, en als ze die juiste maat hebben, passen ze je. Maar ze vond het onzin, zie http://www.zezunja.nl/zotisch/mijn-afscheid-van-maatje-36, en dan de reacties, want daar gaat het vanavond over.
Overigens kwam ik bij mijn zoektocht naar passen en joost op zezunja.nl dit bedankje tegen: http://www.zezunja.nl/zotisch/allegaartje-11#comment-9272
Had ik die toch bijna gemist. Over de schoonheid van blogcommentaren gesproken…
Hoewel anderen, ook op dat moment, zeker ook voor die titel in aanmerking kwamen, heeft Eliane (www.duvekot.ca/eliane) mij ooit eens “Holland’s most notorious blog commenter” genoemd. Dat vond ik erg mooi. Ze deed dat hier: http://www.duvekot.ca/eliane/archives/001089.html, en omdat het reageurschap nu even het onderwerp van gesprek is, klik vooral ook door naar de gem waar Eliane het over heeft. Wederom, voor liefhebbers van het genre, maar ik moet er nog steeds om lachen.
En vergeet niet de tekening van mijn dochter te bewonderen, natuurlijk!!!
ga het maar weer eens proberen.
een s.pammer op zondagavond heeft ook wel iets.
stel je voor zeg:
hoe is uw naam?
S.
S van wat?
van Siemon
en verder?
Pammer bij achternaam.
een frangipannetje?
nee, dank u.
Goed. Ik houd het hier voor nu maar bij. Honderd is toch wat hoog gegrepen, en zoals ik al zei: het heeft ook iets treurigs, als het te lang gaat duren. Maar tot nu heb ik me goed vermaakt, al ben ik hoogstwaarschijnlijk de enige. Niet erg, niet erg.
Ik zal later weer eens wat bijdragen, want aan de 1000 zijn we nog lang niet.
ik ben overigens niet zo te vinden voor uitgebreide tussendoortjes. ik hou mijn honger vaak op de been tot er zich een warme maaltijd aandient. op die momenten ben ik een ideale zoon, want dan heb ik, zoals moeders dat zeggen, ‘een gezonde honger’ en vraag ik steeds één of -indien mogelijk- twee keer een extra portie van al het lekkers.
zonder daarom naar corpulentie te neigen, gezien ik de tussendoortjes aan mij voorbij laat gaan, ziet u? dat is best handig, want fietsen en lopen en voetballen gaat beter zonder buikje. maar het één leidt natuurlijk ook weer tot het ander. de oorzakelijke verbanden zijn nogal moeilijk na te gaan.
maar kom, feit blijft: ik wil doorgaans liever met u iets gaan eten, dan drinken. dat bedoel ik.
Geachte eF-eM, ik snap het ook allemaal niet zo goed. Ik doe mijn best uw voorkeursbehandeling weer in het leven te roepen. Mag ik u vragen te blijven volharden? Op een dag zal mijn spamkabouter de boodschap begrepen hebben. *Slaat zweepje in de lucht*
Velen slaan de bal mis in het gebruik van de termen neef en kozijn.
Een neef is de zoon van uw broer of zus.
Een kozijn daarentegen is de zoon van uw tante en/of nonkel.
Ik categoriseer dit onderscheid bij andere veelvoorkomende taalfouten zoals lukken en slagen, slagen en slaan en -uiteraard- heten en noemen.
Ik erger me ook aan het steeds vaker voorkomend negeren van de structuur van de bijzin, voornamelijk in de mondelinge communicatie.
Een voorbeeld: “Ik heb gisteren de bus gemist omdat er stond een bloempot in het bushokje.” moet zijn: “Ik heb gisteren de bus gemist omdat er een bloempot in het bushokje stond.” of, om het simpel te houden: “Ik heb gisteren de bus gemust. De reden was een bloempot in het bushokje.”
ja, het werkt! das mooi.
nu nog even over Jan Mulder die Wim Daniëls kapittelt. dat ging over taal en de volgorde vooral, tomasz. je zult dus met de kippen naar bed moeten gaan, of je wilt of niet.
Niet dat ik hier even doemdenker wil gaan zitten spelen, maar we zijn er natuurlijk nog lang niet, met die duizend reacties. 86 Is een mooi aantal (87 nu), maar 1000 is het nog lang niet. Nog lang niet.
een hele geruststelling tomasz, hoewel je voorkeur wat mij betreft niet aan een sekse gekoppeld behoeft te worden. maar goed… intelligentie is een schaars goed, dat geef ik toe.
kan zij ook lekker koken, bijvoorbeeld?
tellen is altijd een lastige zaak Max R. zelf doe ik daar weinig mee, ik gok maar wat. fingerspietzengefull (dit is zeker fout gespeld tomasz!) heeft me ver gebracht en tevens ook weer heel dichtbij.
Zij kan koken, jawel. Gisteren nog een appeltaart. (Ik heb mogen mixen en de eieren klutsen!)
Ik sta weliswaar frequenter aan het fornuis, maar mijn kookkunsten zijn beneden alle peil. (Zo ontdekte ik laatst bij het opdienen van een Luikse sla dat je bonen dient te koken vooraleer ze op te eten. Anders zijn ze hard. Dat weet ik nu dus ook. Toch slaag ik er, ondanks zulke pijnlijke ervaringen, in om een doorgaans lekker potje te bereiden. Soms zelfs met de gepaste theelichtjes en roos op tafel.)
Haar kookkunsten daarentegen zijn heerlijk, zeldzaam maar heerlijk.
Goddammit vuile verwaande captcha. Probeert u het alstublieft niet persoonlijk op te vatten, beste reageurs. Mijn captcha ziet eruit als een ontsnapte gevangene, maar hij heeft een peperkoeken hartje.
een zeer intelligente vrouw maakt een goddelijke pasta voor de lunch.
daar gaat een klein glaasje witte wijn bij uit Argentina die de naam draagt van een zwart schaap.
bon appeti
Fingersprietzengefühl, da’s volgens mij dat je erachter komt dat je over je tengels zit te wateren. Per abuis dan wel expres — sommige mensen doen dat voor hun plezier, ja.
Mocht Tomasz er nog niet aan toe zijn gekomen: Fingerspitzengefühl. Denk ik. Maar dat dondert niet.
Zo, ben ik weer. Ik hoop dat ik niet te laat ben voor de lunch? Heb een beetje meegegeten met de kinderen, maar aan echt voluit het middagmaal genieten kom je toch niet toe, in dat uur dat er voor staat voor ze alle vier (twee van mij, twee van de buren) weer in de klas moeten zijn. Dus als ik nog aan kan schuiven? Heel graag. Wat serveert u, mijnheer Maanzand?
@ esther: ik vrees dat de eerste 100 makkelijker blijken te zijn dan bijvoorbeeld de zesde of de achtste. Die laatste paar reacties, tegen de tijd dat we bijna bij de duizend zijn, dat zal wel weer gaan. Dan gaat het rondzoemen op het grote internet: “Weet je dat Yuri bijna zo ver is?”. Een aantal premature felicitaties, en voor je het weet ben je er.
Waar ik me zorgen over maak (zonde he, zo’n witregel lijkt toch een ideale mogelijkheid om hier twee reacties van te maken. Zonder meer een gemiste kans) is wat er daarna gaat gebeuren. Valt het dan stil? Wordt er nog bediend na reactie 1000 en 1001? Gaan we dan door naar de 2000? Of wordt het moeizaam doorploeteren voor de vaste gasten van Yuri’s 1000, die dan zonder de veiligheid en vastigheid van het streefgetal verder moeten?
Kijk, daar wordt naar mijn mening te weinig bij stil gestaan, voor aanvang van een project als dit.
Stoemp. Is dat stamppot? Of moet ik daar Zezunja’s UFF’s op naslaan? Maar ik eet graag mee, heb alle vertrouwen in de kookkunsten in huize Y/Z. Koken is immers ook kunst.
Mmm stoemp. Met spekjes. En chipolata. En mosterd… Kwijl! Zou ik ook nog eens moeten maken, dat is weer lang geleden. Bij mij staat er vanavond spinazielasagne op het menu.
(http://www.dewassendemaan.be/ – Groentewijzer – Spinazie – Lasagne met spinazie)
Heerlijk receptje is dat!
Zijn er cadeautjes voorzien voor bepaalde commentaren. Zo de 150ste, de 400ste? Het is maar dat cadeautjes een vreselijke stimulans zijn voor mij om dingen te doen.
Tss. Ilse, meiske, nog voor ik had gezien dat jij het was, dacht ik al ‘hee, die schrijft gelijk i.” Allee, en wàt je zei was ook nogal typisch jij. Hoi, trouwens. Leuk je hier tegen te komen.
Ja ze. Druk bezig met vanalles en nog wat, he. Hoe is het nog met jou? Heb gelezen dat H. zijn tryout zo goe was… Ik ben benieuwd. Heeft hij er al een datum op geplakt wanneer zijn volledige show zal klaar zijn?
En hoe is het nog met jou? Nog jeuk? :-)
O en nu ik er toch over bezig ben, Yuri, kom je nog eens in de buurt van Gent? Ik zou je eigenlijk ook eens willen bezig zien… Heb aan de foto in je postje over ‘comedy’ gezien dat je ooit wel eens in ‘Den Bal’ hebt gestaan, maar dat heb ik gemist. (Zoals ik de laatste jaren eigenlijk alles wel mis in den Bal, maar dat is ooit wel anders geweest).
Joaa, màkkelijk. Eens we met z’n allen beginnen te zeveren en te kletsen, en elkaar een beetje leren kennen, zitten we zó aan die duizend.
Grappig, trouwens. Ik kom uit de comedy-en-cabaretwereld, maar ik ben op maanzand terecht gekomen via jou, Zezunja. Was eerst al weken aan jou en NietLief verslaafd geraakt. Dat was een heuse verslaving trouwens: ik heb niet veel werk meer verzet voor ik de hele archieven van NietLief had doorgepluisd. Was ik blij dat jullie nog maar een jaar bezig zijn, en niet langer…
Was aanwezig bij het prille begin van de Lunatic Comedy Club. Heb een jaar of vijf bij de Lunatics gespeeld. Heb zelfs een jaartje in het bestuur van de Club gezeten. En was dus natuurlijk trouw elke dinsdagavond aanwezig in den Bal Infernal, als medewerker, als improvisator of als supporter. En ik heb heeeel veel komieken hun eerste stapjes op het podium zien zetten.
En dan ben ik gestopt, nu toch al een jaar of vijf (aargh, is dat al zo lang, ik had niet mogen tellen) geleden. Ik had een beetje een overdosis comedy gehad, en nog altijd ga ik nauwelijks naar optredens, en in Den Bal kom ik al helemaal niet (veel te veel volk, veel te warm). Maar een goed stukje cabaret kan ik zeker appreciëren. Meer eigenlijk dan de snelle grappen van de gemiddelde standupper. Dus als je eens in de buurt speelt, kom ik zeker kijken.
En dan weten jullie meteen hoe ik Lies ken. Over dat ik het toch een beetje raar vond hoe ze op onze eerste ontmoeting haar boezem liet zien, omdat ik de hare diende te vergelijken met die van een andere blogster, daarover zwijg ik in alle talen, dat spreekt.
Maar ge ziet: de comedy, het is ooit een razend kleine wereld geweest in de Vlaanders. Voordat al die nieuwkes erbij kwamen.
Trouwens, Lies. Moet eens raden wie er voorzichtig weer aan het try-outen geslaan is, in het diepste geheim.
Gni gni ik herinner me die eerste ontmoeting inderdaad ook. En vooral uw smoeleke, omdat ik blijkbaar toch wel wat minder preuts ben in zulke dingen als jij :-)
Miljaar. Mossel. Dat is toch inderdaad iets uit lang vervlogen tijden. Dat was ik al heeeeeeelemaal vergeten, zeg, dat typetje…
Allee, tof. Ik dacht wel dat hij het niet zou kunnen laten. Het zit hem veel te veel in het bloed, het grappen maken. Als hij tegen dezelfde snelheid is blijven grappen opschrijven als hij ‘in mijnen tijd’ al deed, dan moet hij nu ettelijke kasten vol blocnotepapiertjes hebben.
Het is niet omdat i. en ik aan het kletsen zijn, dat de rest niet meer welkom is, he. Komop jongens, laat jullie niet kennen. 136 is nog làng geen 1000. En nee, wij kunnen geen 1000 berichtjes met ons drietjes volkletsen!
*kuch* moet ik nu al die reacties gaan herlezen om mee te kunnen praten? Verdorie, daar gaat mijn productieve dag. Geef eens een korte samenvatting, dan ben ik mee.
@ Carmen:
Euhm… Nee, als er al onderwerpen waren, dan zijn die zowat uitgeput (i. en ik zouden nog wel een paar uur kunnen doorkletsen, denk ik. Als we zouden willen). Dus doe gerust uw splinternieuwe duit in het zakje. En nog beter: start een nieuw onderwerp waarover iedereen wel weet wat te zeggen…
Grr.
Zit hier al de hele dag een vertaling te maken van een Engelse tekst, duidelijk geschreven door een Vlaming.
Zo ben ik bijvoorbeeld al een paar keer “eventually” tegengekomen, terwijl hij in het Nederlands duidelijk “eventueel” dacht, die mens.
Leer Engels, begot. Of schrijf het van de eerste keer in het Nederlands.
Of nee wacht, dan zou ik minder werk hebben, en dat is ook niet tof natuurlijk :-)
Lang leve deadlines. Zo lang ze maar dichtbij zijn, anders is de druk er weer af.
Of overmatig gebruik van leestekens bijvoorbeeld. Zo is het gebruik van twee uitroeptekens even zinloos als 8 uitroeptekens me dunkt.
@Yuri
Dat komt uit het Frans. In het Frans is dat namelijk de bedoeling, dat je altijd een spatie voor een uitroepteken of vraagteken zet. En als je Word op “Frans” staat, doet die dat ook automatisch. Maar in het Nederlands mag dat niet.
Ja en ze hebben ook van die rare aanhalingstekens. Damn ik wilde ze erin kleven, maar mijn Word wil niet mee en blijft me de gewone geven.
Swat, van die dubbele liggende hoekjes, dan een spatie, dan wat je wilde aanhalen, dan weer een spatie en dan dubbele hoekjes op hun andere kant.
Die hoekjes waren me bekend ja. Nu staan die vreemde haakjes ook regelmatig bij citaten in thesissen hoor. Misschien niet reglementair volgens de APA normen, maar wie ben ik om daar iets over te zeggen bij iemand anders.
Het hangt ervan af hoe belangrijk het is dat je daarover zaagt. Als vertaler moet ik zorgen dat het correct is in de teksten die ik aflever, maar om daar bij studenten over te gaan zagen… Die schrijven vaak nog zo grove dt- of u/uw-fouten, dat de verkeerde haakjes echt geen ramp zijn…
DT- fouten zijn een hel tegenwoordig. Ik geef toe: ik ben er ook geen krak in, maar sinds kort heb ik een vriendin die mij elke mail die een DT-fout bevat mooi beantwoord met in mijn deel de fouten onderstreept. Een beetje raar, maar het helpt wel.
Nu vind ik persoonlijk DT-fouten echt wel basiskennis en ik schaam mij dan ook diep over het feit dat ik er soms nog belachelijk veel fouten tegen maak. U en uw is dan doorgaans weer geen probleem.
Ik ben nu zelf bezig aan mijn eindscriptie en heb de laatste tijd dus geweldig veel thesissen en artikels gezelen. Redelijk degoutant hoeveel fouten er geschreven worden in belangrijke documenten als deze hoor. Geef nu toe, is het niet schandalig als in je thesis in de titel ‘intellegentie’ staat?
LOL dat is grof :-)
Wist je dat dt-fouten een speciaal deeltje van je hersenen innemen, dat bij sommige mensen niet goed werkt? Vraag me niet hoe het precies in elkaar zit, maar het zou erop neerkomen dat sommige mensen gewoon NOOIT kunnen wennen aan dt, omdat hun hersenen niet mee willen.
Enne, ik vrees dat ik zelf bij die mensen hoor. Ik ken de regels op mijn duimpje, en ik let er natuurlijk heel hard op, maar ik kan niet garanderen dat er nergens een fout insluipt. In mijn werk wel zo goed als 100%, maar daar let ik er nog meer op dan in het gewone leven natuurlijk.
Taalkundige Dominiek Sandra die verbonden is aan de universiteit van Antwerpen zegt dat de dt-fouten onvermijdelijk zijn. Hij verdedigt zijn uitspraken in het onderwijstijdschrift Klasse. Hij beweert dat we bij het schrijven worden geleid door ons geheugen; wanneer iemand het woord ‘houdt’ vaker ziet dan het woord ‘houd’ dan is men geneigd om de eerste vorm eerder te gebruiken.
Ah, vandaar. Wel, dat lijkt me ergens logisch hoor. Nuja, logisch. Laat ons het erop houden dat ik het geloof. :-)
Nu een ander portie miserie: de papa is thuis en klaar voor mijn zoveelste rijles. Zij die gaan sterven groeten u en blijf het eerst volgende uur voor de zekerheid binnen.
Wie heet er nu Dominiek Sandra? Met zo’n naam zou ik ook dt-fouten gaan verdedigen. Ik heb nog voor Klasse gewerkt trouwens. En voor Yeti, diens kleine broertje.
Yeti. Nog nooit van gehoord. Maar aangezien wij alleen Top (right?) hadden vroeger, kan het niet anders dan beter geweest zijn :-) En nu is het dus alweer verdwenen? Jammer…
Ja en ze hebben ook van die rare aanhalingstekens. Damn ik wilde ze erin kleven, maar mijn Word wil niet mee en blijft me de gewone geven.
Swat, van die dubbele liggende hoekjes, dan een spatie, dan wat je wilde aanhalen, dan weer een spatie en dan dubbele hoekjes op hun andere kant.
En dit is het beloofde gedichtje:
Mijn Word wil niet mee
Ik vroeg het nochtans vriendelijk,
onderdanig en gedwee
Maar alle vriend’lijkheid ten spijt,
wil mijn Word niet mee
Ik had al bokes ingepakt,
en een thermos groene thee
Maar alle voorbereidingen ten spijt,
wil mijn Word niet mee
Bon, ik kronkel vanachter mijn schermpje weg en wens jullie allemaal een prachtige avond. Het tweede seizoen van Heroes begint vanavond, juuuuiiiij!
Kijk hier stonden dus eerst verschillende uitroeptekens achter, maar uit respect voor Carmen heb ik ze allemaal geschrapt, op eentje na :-)
Tot morgen misschien.
Hoewel. Morgen veel werk. En 1000-reacties is nogal verslavend… Hmm ik zie nog wel.
Het was plezant alleszins. Dadaaa!
Tomasz Maanzwam. Dat klinkt als een vervelende schimmel.
Maar wat ik kwam te zeggen is dat Frank Black het door u aangehaalde citaat (vind die citaten nog maar eens terug na zoveel reacties) ooit veel doorleefder heeft verwoord dan die zatte vrienden van The Bloodhound Gang.
Wat niet wil zeggen dat uw bijdrage wordt afgekeurd, laat dat duidelijk zijn.
Ik ben het volledig met u eens, Yuri. Ik vond het gewoonweg leuk om een citaat te citeren dat zelf citeert. Zo’n beetje zoals het verhaal van Saïd en Adinda in Multatuli, of zoals het zelfreferentiële karakter van alle communicaties in sociale systemen volgens Niklas Luhmann, of zoals de nooit-eindigende trappen van Escher.
En ik zou met veel plezier uw vervelende schimmel zijn. Of uw vervelende schommel. Desnoods uw eigenste bus mussen.
Kom, om u te plezieren:
Where is my mind?
Way out in the water
See it swimmin’
@Lies: U mag van mij zo veel uitroeptekens gebruiken als u wilt hoor. Als ze gemeend zijn en niet overvloedig in elke zin opduiken kan dat helemaal geen kwaad. Daarbij, laat uw totale spontaniteit vooral niet beperkt worden door mijn kleine frustraties. :-)
@Lies en Yuri: Rijles is maar een klein beetje stoer hoor. Rijles in Deurne: dat is stoer, rijles bij ons in de wijk: dat is maar een klein beetje doen alsof. Maar klein beginnen e. Kwestie van het gevaar beetje bij beetje op de wereld los te laten, maar beiden bedankt voor de aanmoediging.
ps. Ik wil ook een gedichtje, wanneer komt de volgende? Dan weet ik voor wat ik in de running ben. Al kom ik hier uiteraard alleen maar uit leesplezier, laat ons daar duidelijk in zijn. :-)
Doet me een beetje denken aan mijn fout in het tweede leerjaar toen ik op een test de verledentijd van ’staan’ vervoegde als: ik sting.
Ik zeg u één ding: 12 jaar later komt dat nog regelmatig op tafel.
Denk dus goed na voor je een stomme fout maakt.
Mijn leukste onbewuste fout als kind op een test deed ik in het tweede leerjaar. Het tweede leerjaar, dat betekent: de klok kunnen lezen. En dus kregen we een toets kloklezen. De vraag luidde als volgt:
“Teken een klok waarop het kwart over drie is.”
Deze jongen tekende een prachtige digitale klok, met middenin de volgende tekens: 03:15.
Ik kreeg een 10/10. Mijn ouders zeggen nu nog dat ze samen met meester Dominiek op het oudercontact hartelijk hebben gelachen om mijn antwoord.
Goh, zo jong en toch al zo stiekem. Volgens mij is dat een indicatie van een advocaat in wording. Of iemand anders die gebaat is bij achterpoortjes natuurlijk. :-) (nu bedenk ik mij: wie is daar niet gebaat bij?)
Haha Tomasz. Goeie grap is dat. Mijn huidige theaterprogramma begint ook met een grap uit mijn schoolgaande jeugd. Maar die ga ik hier uiteraard niet prijsgeven. Gnagnaha.
En trouwens: Een kalf dompen in de windelgangen is zolden via de puttel verdronkt.
Soms vraag ik me af wat een goedenacht is. Wat zouden mensen je dan toewensen? Gewoon een in-één-ruk-door-diepe-slaap-zonder-nachtmerries? Of een blote schouder van je lief om tegenaan te liggen? Of misschien wel een hele wakkere nacht, ook met je lief?
Kennen jullie dat spelletje waarbij je met één letter start en telkens een letter bij moet zetten zodat je (door de letters dooreen te husselen) telkens een nieuw woord bekomt en dan een zo lang mogelijk woord moet vormen?
een voorbeeld:
a
as
ras
star
stram
matras
en nu kan ik niet meer verder, denk ik…
of:
o
os
ros
tros
roest
rotsen
storten
strotten
kaput
Ook goeiemorgen jongens! Ik zie net dat we de kaap van de 200 zijn gepasseerd. Dat is mooi. Wisten jullie trouwens dat Waschaap, sletje een anagram is van Slaapwel, schatje?
Om even terug te komen op die spits, waar meneer Brummelkamp hierboven ergens iets over zei: het kan zowel de als het spits zijn, wat betreft dat afbijten dan. De uitdrukking komt uit het soldatenjargon. De eerste groep soldaten die onversaagd richting vijand trok, liep boem patot splatsj op de spitsen van de vijandelijke lansen, waarna de volgende groep soldaten het makkelijker had om aan te vallen.
Ik weet niet of het technisch mogelijk is, maar misschien moet die 666e reactie op een soort aparte subsite geplaatst worden, waarvoor je eerst moet inloggen om hem te zien. Met een beetje pakkende titel, iets van deensecartoon.maanzand.com, of fitna.maanzand.com, of pfaff-eraf.maanzand.com. Idee? Misschien is er op dit vrolijke chatforum wel iemand die dat een beetje schemerig kan vormgeven. Of doe ik te moeilijk?
Het beeld alleen al. ‘Verlaten ziel met een bloempot (met zo een rode jenoffel) bij het buskotje. Met een koffie verkeerd.’
De eenzaamheid is bijna tastbaar.
Hey Carmen, toch geen eenzaamheid?
Eerder verwachting:
waarom staat die bloempot in het bushokje? Gaat hij de bus nemen? Naar wie gaat hij dan wel? En zijn die bloemen dan voor zijn afspraakje? Welke bloemen zou hij meedragen? En komen er dan misschien kleine baby-bloempjes van?
Verwachting, Carmen, verwachting!
(of misschien eerder een bewerking van Wachten op Godot?)
Is er iemand toevallig op de hoogte van de huidige werking van het Vlaams Fonds en de VDAB i.v.m de uitkering van bijzondere ondersteuning? ‘t is nogal dringend en de VDAB en het Vlaams Fonds weten het zelf niet blijkbaar. (Je zal ze maar nodig hebben de dag van vandaag, schrale troost hoor.)
Krijg ik me daar toch plotsklaps een pareltje in de mailbox:
pour vous famille pfaffs
salut d’abord je suis une jenne femme marocainne je trouve votre programme super et manifique et vraiment je vous aime et je pleure cest vous pleurer en ben ik blij als jou zijn ook ,je mesens triste pour pompa mais cest la vie cest dommage que vous perder quelquin mais sachant toujour que la vie cache beaucoup de chose . jéspere a vous tout le bonheur du monde a la prochain
Is dat wel verstandig, Yuri, de 1000-reacties commentaardoos vervuilen met PPP-mail? Net nu je zo stellig afstand hebt genomen van “die ijdele Pief Poef Pfaff”?
Niettemin is het een pareltje, dus misschien doe ik wederom ‘te moeilijk’.
@ Joost: Ik weet het, ik weet het. Tegendraads is het.
Maar ik kreeg net weer een cheque van Aliplast in de bus. En die mannen hebben veel overtuigingskracht, hoor…
Een schatje, ontegenzeggelijk. Niet om het minst vanwege de manier waarop ze reageert op een paar vriendelijke woorden in weer een andere commentaar-gelegenheid…
04 03 2008 |# | Joost Brummelkamp heeft een mooie website.
232. Joost Brummelkamp zei:
En is het goed als ik je even helemaal kwijt ben door je Aliplast-opmerking?
En mijn excuses voor de reactie hierboven. Zo de duizend halen is niet echt de bedoeling natuurlijk, maar mijn vinger bleef achter de foute toets haken… ofzo…
@ Octavie: Dank!
@ Lies: Geen erg. J is een erg valabele reactie. In tegenstelling tot pakweg N.
@ Joost: Ivm die Aliplast: Kijk es hier. Het foto-onderschrift zal een en ander verduidelijken.
Ik heb net een reclame gezien waarbij je een USB stick krijgt wanneer je een auto koopt. Waarom zou ik in godsnaam een USB stick willen bij mijn splinternieuwe auto aankoop?
@ Carmen: Juist!
@ Tomasz: Thee? Melk? Tomatensap?
@ Didi: Kom er gezellig bij! En zoek de (3 alreedsch) tussentijdse opdrachten hierboven. Peter R. De Vries is uw gids.
Inbreker dood na val van balkon
ZOETERMEER – Een 23-jarige man uit Leiden is zaterdagmorgen tijdens een inbraak aan de Paul Scholtenrode in Zoetermeer om het leven gekomen.
Nadat de bewoonster hem bij de inbraak had betrapt, probeerde de man via het balkon te vluchten.
De inbreker viel bij die poging. Hij was op slag dood, liet een woordvoerder van de politie weten.
Bij de inbraak was zeker een tweede man en mogelijk een derde betrokken. De politie heeft een 22-jarige verdachte uit Zoetermeer aangehouden voor verhoor. Zij is een buurtonderzoek begonnen.
(ANP)
@ Tomasz: de boodschap was aangekomen hoor. Bedankt voor de feedback. Communicatie, het is toch een wonderlijk gegeven.
@ Didi: Join the club. Hoe meer zielen, hoe meer vreugd.
En dit is het beloofde gedichtje:
Communicatie, het is toch een wonderlijk gegeven
Communicatie, het is toch een wonderlijk gegeven,
zei de onaangepaste sociopaat tegen zijn vrouw.
Toen sloeg hij haar met de telefoon de schedel in,
Nu communiceert zij enkel nog met oei en auw
Bon, het is leuk geweest.
Tijd voor weer wat educatief verantwoord gezwam in een tekst te gaan gieten.
Nog een uiterst fijne dag gewenst aan elk van u.
@ Lies: Joost = juist!
@ Ilse: Nou zeg. Ik vind het al heel wat hoor. Maar het kan natuurlijk altijd nog beter.
@ Rian: Ook goedemorgen!
@ Bart: Dat is een waarheid als een slecht gezochte koe.
@ Polle: Dank!
Zo, hierbij heb ik mijn berichtje bijgedragen. En slim ook, want dit is de eerste keer dat ik hier kom en nu ben ik zo nieuwsgierig wanneer je het haalt dat ik nog eens terugkom!
Ik gok dat het bakje troost van Carmen is, naar aanleiding van het educatief verantwoord gezwam dat eronder lijkt op te doemen.
En volgens mij heb ik nog geen reactie op mijn reactie op de eerste twee opdrachten, terwijl ik daar toch vlijtig aan gewerkt heb. Yuri.
Ik had eigenlijk nog een element moeten toevoegen dat wezenlijk onderdeel is van mijn koffiezetritueel (op tijden dat ik mezelf de ruimte geef om het volledig uit te voeren dan), en dat is het voorverwarmen van de mok, gevuld met een klein bodempje water, in de magnetron. Geleerd van de eerder genoemde literator, internet-entrepreneur en webwatcher (zie ook zijn link op richardosinga.com naar ons knusse hoekje van het web) Richard O.
Je mag Octavie bedanken voor deze reactie. En hoewel ik normaal altijd braaf alle reacties lees voor ik er zelf een plaats, om papegaaien te voorkomen, doe ik dat vandaag maar even niet.
Daaaaag.
@ Sarah: Groetjes terug!
@ Nienuh: Dankjewel dan maar weer…
@ Marieke: Goed zo. Altijd toegeven aan je verlangens.
@ Cyriel: Welkom terug. En terug. En terug. Etc.
@ Joost: Het bakje troost is niet van Carmen!
@ Joost nog es: Je zin zonder dt-fout is geslaagd, zij het mislukt. Dat was dus tegelijkertijd een fout en een juist antwoord, zoiets. Een pracht van een paradox, ook. Je idee voor een 666-subsite vind ik ook geslaagd, maar ik had toch liever een meer inhoudelijke oplossing gehad.
Ik ben streng, ja ik weet het. Streng maar zachtaardig.
Slechts bedoeld om het verwarmingsproces te vergemakkelijken – als ik het goed begrepen heb, geleidt water de warmte die vervolgens door de mok kan worden overgenomen. Terwijl de mok zelf, zonder water, door de microgolven veel minder makkelijk op te warmen zou zijn. Zoiets?
Ik heb het eerlijk gezegd uitgevinkt. Ik vond vanmorgen 23 mails van de robotvorm Yuri in mijn mailbox om me te vertellen dat er een reactie was. Aangezien ik nog spontaan genoeg ben om zelf binnen te springen en ik stiekem zit te wachten op een mailtje denk ik dat ik mezelf de stress ga besparen om mijn hart een nodeloos sprongetje te voelen maken bij elke ‘you’ve got mail’.
Allez hop! Weer een reactie erbij! En miljaar, mijn vinger doet verdorie pijn van al dat naar beneden scrollen. Ideaal om een eeltlaag op uw vingers te kweken wel. Maar waarom zoudt ge dat willen, is dan weer de vraag natuurlijk.
Tjee, nu word ik gelinkt aan whiskey-thee vroeg op de dag. Ik denk dat ik een imagocampagne ga voeren alhier.
Zoals eerder gezegd hou ik het ’s ochtends bij een melkje of wat Worldshake of Winny-fruitsap.
Ik heb net een documentaire over Paul-Herni Spaak gezien. De man had een opmerkelijke bril.
Winny fruitsap? Die hebben echt alles e. Volgens mij hadden wij daar op Chirokamp choco van. Naast de talrijke bakken worldshake en andere wereldwinkel ethisch verantwoorde producten.
Moeten wij nu jachtig voort naar reactie 350, alleen maar kijkend naar de kwantiteit, en alle kwalitatief hoogstaande zinnen overlaten aan derde wereldlandkinderen die hier voor ons zitten te reageuren? Ik belde net met een fabriek in China, die kunnen nog wel een stuk of twintig jonge dwangarbeidertjes wat extra uren laten maken achter de terminals.
Nee hoor. Haast en spoed is zelden goed, en ik heb alle tijd van de wereld.
In de tussentijd kunnen we misschien een spelletje doen. Wat rijmt er bijvoorbeeld op eclectisch?
@ Eric: Ik heb je reacties net gered uit de klauwen van Kabouter Spamtadam. Overijverig baasje, verdomme. Excuses daarvoor. En hoe vaak ik zelf heb gereageerd, weet ik niet meer. Maar er is geen reglement, dus ik maak me geen zorgen. Moewahahaha.
Wat een kek hangdingetje zie ik daar rechts verschijnen, met wederom de onvolprezen (wat is het heerlijk geen televisie te hebben) Peter de Vries in beeld.
En, apart dat iedereen daar zo aan voorbij gaat, maar héél graag, die amuse. Ga je vertellen wat het is, of moet ik raden?
Eclectisch? Elektrisch? Kubustisch? Spagetti’s? Maagdenvlies? Meneer de Vries? Come on please?
Wat gaat u eigenlijk doen als we de 1000 hebben bereikt? Dit bericht heel snel op slot gooien zodat er geen reactie meer aan toegevoegd kan worden? Stoppen? Stoppen is voor mietjes, maar je moet stoppen op je hoogtepunt, heb ik wel eens gehoord.
Sorry Yuri, bovenstaande post slaat als een tang op een varken of als een lul op een drumstel, maar ik kan het niet over mijn hart verkrijgen om hier langs te komen om te zien hoe het staat en niks achter te laten.
Kom, ik ga het doen. Er gebeurt hier al bijna een uur niets meer, en ik heb ook wel recht op een gedichtje. Ben al een huwelijksaanzoek kwijt, dus ik vind dat niet zo gek gedacht. Daar gaat-i.
Hoe is dat nu mogelijk? Dit zaakje stinkt, en ik zal Peter hiernaast vragen om het tot op de bodem uit te zoeken! Voorkennis en verboden dingen die niet mogen. maanzand.com stinkt een beetje, dat kan ik u wel vertellen!
Welterusten aan u allen eveneens vanwege uw gastheer. Dank voor alweer een dag heerlijk eclectisch epibreren. Morgen reageer ik wat uitgebreider. Als er nog plaats is.
@niemand/iedereen: ik heb zonet een riskavond doorleefd en zowaar het spel gewonnen! En zoals het een avondvullende risk betaamt, stond ik op een gegeven moment met amper drie landjes te bibberen achter mijn kannonnen, maar tenslotte heb ik dankzij het continent Zuid-Amerika en een subliem pact met de Noord-Amerikaanse heerser naar Afrika kunnen doorsteken, om vervolgens ook Azië in te nemen. Mijn opdracht “Verover Azië en Zuid-Amerika” was op die manier na 5 uur en een kwartier vervuld. Mooi zo!
@tomasz: het is dan wel geen hedendaagse schrijver, maar ik moet natuurlijk Cyriel Buysse aanbevelen.
En mijn persoonlijke held is Nescio, maar ook die heeft al een tijdje het tijdelijke voor het eeuwige verwisseld.
Als ik dan toch een paar boeken moet noemen die mij recent positief verrast hebben, dan zijn dat Eindelijk de zee – Thomas Verbogt, De helaasheid der dingen – Dimitri Verhulst en De wandelaar – Adriaan van Dis.
Ha Lies, zijn er nog koeken? Ik ga zo koffie maken, doet er iemand een kopje mee?
En tomasz, naar die interessante bewering wordt verwezen in de 331. En daar zei Yuri later weer iets over. Vandaar.
Ik zoek nog naar een anagram van reine mest, maar dan in één woord.
Boeken. Ik las erg graag de Nachttrein naar Lissabon, net als louter bijvoorbeeld (http://www.willemijndicke.nl/2007/08/vrijheid.html).
Mijn eigen rekening is wat schamel gevuld, Vuur, maar je kunt het proberen, zoals t al zei.
‘Begin de dag met een dansje, begin de dag met een lach, want wie vrolijk kijkt in de morgen, ja die lacht de hele dag’- dit soort stompzinnige dingen horen wij NL’ers op onze ochtendradio, Yuri. En nu heb ik een humeur om op te schieten natuurlijk.
Ik wil graag nog wat koffie, Joost. Ik word maar niet wakker vandaag…
En wat boeken betreft: mogen het ook vertalingen zijn? Ik heb erg genoten van De schaduw van de wind – Carlos Ruiz Zafón en van De vliegeraar – Khaled Hosseini. Ik kan je nog enkele tientallen andere boeken aanbevelen in de fantasy en de jeugdboeken, maar dat was niet de bedoeling, zeker?
En natuurlijk zijn er nog koeken, je bent de eerste die er een wil.
Ik heb croissants, chocoladekoeken, bolussen en koeken met frangipane. Welke wil je?
Lastig, Lies. Ik ben erg gesteld op een koffie met een croissant, maar die frangipane klinkt ook aantrekkelijk. Ik vind het zo’n mooi woord, maar heb eigenlijk geen flauw idee wat het is, terwijl ik er eerder deze week al één van Yuri heb geaccepteerd.
Ik begin dan toch maar met een croissant, vrees dat die frangipane me iets te zoet is op de vroege morgen. Zo klinkt het althans.
En zo leer je nog eens nieuwe mensen kennen – even op je mooie website gekeken, NIA, hekserij, intrigerend. En dan zo rustig aan zo’n bureautje in de zon zitten vertalen – het zijn wel woordenmensen die hier samenkomen, he?
Tja, denk dat Yuri zijn woordenkunst inderdaad vooral woordenliefhebbers aantrekt. En Pfafffans, ok, die ook :-)
Ik ben eigenlijk een beetje jaloers op mensen die zo fantastisch goed met woorden kunnen omgaan als Yuri en Zezunja. Ik wou dat ik dat ook kon. En misschien heb ik het wel in me, ergens heel diep weggestoken, maar ik heb niet het geduld om het er allemaal te zitten uitpeuteren. Want hoe meer je schrijft, hoe beter je erin wordt natuurlijk. Dus blijf ik maar gewoon lezen, en genieten van de taalparels van anderen…
Mijn jeugddroom was jeugdboekenschrijfster worden. Thea Beckman achterna. Maar die is langzaamaan steeds meer naar de achtergrond verschoven. Ik heb nog steeds heel veel dromen en doelen in mijn leven, maar schrijven hoort daar steeds minder bij. Vertalen, ja, dat wel, daar ben ik goed in. Maar zelf dingen creëren vanuit het niets… Ach… In een volgend leven misschien.
Ik hou het voorlopig bij mijn fantastische job, mijn spirituele weg en mijn dans (NIA).
Wat die frangipane betreft: er zijn verschillende soorten. Je hebt de koffiekoeken met frangipane, die ze bij sommige bakkers verkopen en die heerlijk zijn ’s ochtends.
En dan heb je het type frangipane voor bij de koffie, zoals deze (http://rubenblogt.files.wordpress.com/2007/06/frangipane.jpg). Die zijn een stuk zoeter en droger, en dus ook minder geschikt voor bij het ontbijt.
Er begint me iets te dagen (eerste even de koeken hoor, daarna het inhoudelijke, maar dan wordt ik niet meer afgeleidt door trivialiteidten). Als ik aan koffiekoeken denk, zie ik een soort vrij droog zandgebak voor me. Maar nu herinner ik me dat de Vlaamse koffiekoek een fenomeen schijnt te zijn dat lijkt op wat in Nederland een koffiebroodje heet, en in Frankrijk verschijningsvormen heeft als pain aux raisins, pain au chocolat en dergelijke.
Grappig dat je onderscheid maakt tussen koffiekoeken en frangipane “voor bij de koffie” ;-)
Zo, nu naar belangrijker zaken. En daarna weer verder met wat ik aan het doen was.
Ik geloof dat zo’n droom nooit helemaal uit het niets tevoorschijn is gekomen. Jaloers, ergens diep weggestoken, taalparels, naar de achtergrond – het wil er bij mij niet in dat daar geen echt verlangen spreekt.
Ik weet ook de vorm niet – misschien is vertalen wel die vorm. Misschien vind je een moment dat uitpeuteren opeens wel van het grootste belang voor je wordt, zo dat je er het geduld wel voor moet vinden. En misschien zit ik er ontzettend naast, maar soms heb ik opeens de neiging om dit soort dingen te gaan orakelen, en wie weet heeft het zin, tussen al het zinloze wat ik hier ook al heb gedebiteerd.
Dans! Geniet! En blijf die letters op een rij zetten, tot ze uiteindelijk een stukje van de naam van God vormen ;-)
Net als Yuri, en Zezunja, en ik en tomasz en ilse en Carmen en god weet wie allemaal (man, ik moet ophouden, ik draaf door, en ik meen het nog ook allemaal).
Nee, ik zit niet in de taalbusiness. Heb er wel een obsessie voor, die misschien lijkt op wat jij er net over schreef: ik zou er al heel lang iets mee willen, maar heb niet de adem gevonden om me er echt aan te wijden, en zo lang komt er ook niets wat voldoet, althans, voldoet in bredere zin. Maar wie weet – het zou ook kunnen dat wat ik net schreef helemaal niet over jou, maar alleen over mijzelf gaat. Of misschien allebei een beetje.
De link vertelt iets over wat ik wél doe.
05 03 2008 |# | Joost Brummelkamp heeft een mooie website.
386. Zezunja zei:
Koffiekoeken in België vereisen een ware cursus Joost, daar komen wij NL’ers niet zomaar uit. Dat geldt ook voor de frietsausen.
En ergens tussen al die reacties stond een complimentje voor mij: bedankt.
05 03 2008 |# | Joost Brummelkamp heeft een mooie website.
389. Lies zei:
Oh verlangen genoeg hoor, maar niet genoeg doorzettingsvermogen om er ook écht iets mee te doen :-) Maar inderdaad, misschien komt het op een goede dag helemaal vanzelf. Het probleem is dat ik het wel kàn, als ik er écht hard mijn best op doe. Als er ergens tekstjes moeten worden geschreven, dan sta ik altijd op de eerste rij, en als ik er even geen zin in heb, word ik wel aangeduid als chinese vrijwilliger :-) Maar zo vlot en spontaan als het bij sommige mensen lijkt te gaan, nee, dat niet.
Oh, een energiewerker zeg. Ik ken reading niet echt, en heb het dus ook nog nooit ondergaan, maar ik kan me inbeelden dat dat een enorm boeiende job is, waarmee je mensen écht vooruit helpt. Leuk! Hoe heb je dat geleerd? Heb je altijd al zo’n goed ontwikkelde intuïtie gehad of heb je die getraind?
Ja, dat mis ik ook, een soort vrolijke noodzakelijkheid, gepaard met een vanzelfsprekend niet aflatende gedrevenheid.
In mijn huidige werken kom ik daar dichter bij – nog niet altijd dicht genoeg, maar het begint er steeds meer op te lijken.
Moses high on drugs?
Super.
Tja, misschien wel. Maar dat hoeft niets af te doen aan zijn spirituele beleving.
Maar misschien ook niet. Hoewel ik zelf nog geen drugsvrije visioenen heb gehad, ben ik ervan overtuigd dat ze bestaan. Door dagenlang te vasten bijvoorbeeld. Of door eenzaamheid. Tenslotte liep die mens al heeeeel lang rond in de woestijn, leefden ze alleen op die eentonige manna en had hij net een berg beklommen. Qua ontberingen kan dat wel tellen!
Hebben we zo toch bijna de 400 te pakken. Daar gaat het toch allemaal om.
Ik vind het echt een vrolijke plek hier, voor elk wat wils, en tot op heden genieten we volledige vrijheid van meningsuiting, waar vind je dat nog tegenwoordig.
Ha, op zo’n school :-)
Kan je dan ook jezelf readen? Of laat je dat doen door een ander? Of neem je je eigen ontwikkeling op een nog andere manier onder handen?
Uiteindelijk zitten al die mensen steeds tegenover mij zodat ik zelf weer een klein stukje bewustzijn erbij kan sprokkelen. En ja, je kunt ook jezelf readen. Lukt niet altijd even makkelijk, omdat daar vaak nog wat meer overtuigingen tussen zitten dan bij het lezen van de energie van een ander. Maar het kan zeker.
En ik neem ook mijn ontwikkeling nog wel op andere manieren onder handen, hoor ;-)
Beetje dansen op zijn tijd (klik) bijvoorbeeld. Niet alleen maar stil op een stoeltje zitten…
Ha de vijf ritmes. Dat heb ik ook eens een paar weken gedaan. Ik vond het leuk en soms heel intens, maar ik miste wat structuur. En zo ben ik dus bij Nia aanbeland :-)
Kadert jouw energiewerk in een religieuze dimensie, Joost, of hou je het puur bij energie alleen?
Tja… je dacht, ik doe er even een simpele vraag tussendoor?
Bestaat er energiewerk helemaal los van een religieuze dimensie? Het is maar de vraag wat je onder religie verstaat. Als je vraag is of het binnen een systeem past, is het antwoord (grotendeels) nee. Natuurlijk is er iets van vorm, anders valt er lastig te werken, hier op aarde ;-)
Maar als je naar energie gaat kijken, stuit je uiteindelijk onherroepelijk ook op een punt waar het niet alleen maar over koolstofgebaseerde levensvormen gaat die doelloos samen rondlopen op een grote klomp gestolde lava.
Zin en doel hebben dan al gauw een band met wat je religie kunt noemen, of andersom: in energiewerk zoals ik het doe, kijk ik naar hetzelfde waar religies (oorspronkelijk) ook naar kijken. Vanuit net weer een ander punt, om het een beetje speels te houden ;-)
Zo weten we elkaar hier leuk te inspireren, op het gebied van spiritualiteit net zo makkelijk als waar het html betreft. Waar zie je dat nog.
Overigens, mensen van alle gezindten, jullie hoeven je aan ons niet te storen als je het over iets anders wilt hebben hoor. Hoe meer zielen, enzo.
LOL ja sorry hoor. Maar toch mooi geantwoord. Ik begrijp volledig wat je bedoelt (hoop ik).
Ik vraag me soms af hoe ze het doen, van die mensen die alles puur tot wetenschap herleiden. Ik kan er niet omheen dat de hele wereld en al het leven erop een wonder is, hoezeer je elk detail ook kan verklaren met biologie enzo. Het geheel is zo uitzonderlijk mooi, en zo allesomvattend groot, dat ik er alleen maar ontzag voor kan hebben.
En uiteindelijk mogen ze nog zo hard roepen dat alles te verklaren is enzo, maar ik denk dat de meesten het eigenlijk deep down niet menen. Als zo’n wetenschapsneuroot verliefd wordt, zal hij toch niet alleen maar aan de zijlijn toekijken hoe zijn hormonen en hersenen die reacties teweeg brengen, maar er toch ook gewoon stiekem heel hard van genieten?
Volgens mij worden die veel minder makkelijk verliefd. Die rationaliseren te hard en durven de controle niet uit handen te geven. Dan is dat eerder angstaanjagend dan genieten hoor.
Ik moest net denken aan de lessen Religie, zingeving en levensbeschouwing van het eerste semester. Iemand ‘Religie in de 21ste eeuw’ gelezen van Herman De Dijn? Ik kon me wel vinden in de immanente transcendentie en ‘de stilte in elk van ons’ en ‘het mysterie’ enzo. Religie zonder puur religieus in de zin van God te gaan. :-)
Toegepaste psychologie. RZL is een basisvak in het derde jaar, vandaar dat ik me daar heb door moeten sleuren. Geen bedliteratuur hoor, ik denk dat ik de helft van het boek nog niet begrijp. De uitleg van de prof erover in de les was minstens even boeiend.
Toch zijn de echte cynici enorm vasthoudend, waar het het ontkennen, of, wie weet, hun gelijk betreft. Een voorbeeld uit de blogosphere: ik kan met verbijstering de teksten op bijzinnen.com lezen, die telkens alles weer weet te relativeren en onderuit te halen wat hij voelt voor zijn vrouw en dochter, en tevreden is dat het zo is, en niet meer dan dat.
De passie in het nÃet willen dat iets zo zou zijn, dat het onverklaarbare, onberedeneerbare binnen zou sluipen.
Fascinerend.
Tegelijk houd ik van de afstand die hij kan vinden in zijn beschrijvingen, waardoor hij een soort helderheid, een bepaalde humor brengt in wat hij tegenkomt. Dat je niet denkt dat ik hem een rare man vind die de wereld niet begrijpt, dat is niet mijn boodschap.
‘k ga mijn koffer pakken die zich vermomd heeft als rugzak. morgen vertrek ik naar een eiland waar het stevig waait. maar het zal nog moeten blijken of daar Maanzand , de zijnen en de haren te ontvangen zijn onder het licht van de beroemde vuurtoren die rijmt op ‘kijk daar es’.
anders is de korte golf er altijd nog.
Haa, daar ben ik weer. Ik had me even verslapen, waarvoor excuus. Gelukkig gaan de olijke discussies hier gewoon verder. Dat is mooi. Goed. Even recapituleren:
Susy zei: Awel…353, magisch getal? Welnee, maar ik doe lekker mee. Want ik ben nu eenmaal een trendvolger, meeloper, kuddedier.
T’hat’s me.
@ Susy: Hoe meer meelopers, hoe beter. Lang leve het wild om zich heen reagerende kuddedier!
Centrum zei: Geldt deze voor extra airmiles of niet?
@ Centrum: Je kan je extra airmiles gaan afhalen in de beauty-shop van Debby Pfaff.
niets.dan.vuur zei: Als ik mijn rekeningnummer vermeld, zou ik daar dan ook duizend reacties op kunnen krijgen aub?
@ Vuur: Ja hoor. Graag ook je adres, je sofi-nummer, de code van je bankkaart en je simkaart, en ik doe de rest.
tomasz zei: de bloempot heeft de bus gemust.
@ Tomasz: De bloemput heeft het bos gematst.
Lies zei: Hoi hoi. Wat is het hier druk geweest gisterenavond, zeg…
Ik heb koffiekoeken meegebracht. Kan jij voor de koffie zorgen, Yuri? Iemand een koek?
@ Lies: Ik ga nu de melk kloppen en een fijn potje arabica zetten. (Lees: door de Senseo jensen)
En bedankt voor je compliment, hoor. Wij glunderen.
Octavie zei: Zeg Yuri, je mag nu wel van de zolder komen, hoor.
@ Octavie: Ik weet het, ik weet het. Maar het is daar zo gezellig met Kabouter Pokerfees en Kabouter Gengbeng. Maar ze slapen nu, dus ik heb rust.
sunnymoon zei: anjib drednohreiv!!!!
@ Sunnymoon: Sey! Gon sthcels drednohsez et naag!
En dan zie ik dat mensen hier spontaan een boompje gaan opzetten over spiritualidinges en reading (is dat geen popfestival?) en vijf ritmes en wat dies meer zij. Ik ben blij als mensen boompjes komen opzetten. Doe vooral zo voort. Al vrees ik wel dat ik deze discussie niet helemaal volg. Ik ga altijd een beetje rillen als het over spirituele ervaringen en religie en zo gaat. Niet dat ik een wetenschapper ben, maar ik heb niet zo veel met al die rare vormen van zingeving. Soit. Laat dat jullie niet tegenhouden om me van het tegendeel te overtuigen. En het idee dat Mozes had zitten blowen of slikken, vind ik wel erg tot de verbeelding spreken. Vertel al die gekke christenen wereldwijd maar een keer dat de oorsprong van hun religie bij de bad trip van een avant-garde hippie te zoeken is. Benieuwd wat ze dan met al die wierook gaan doen.
Ha Yuri, goedemorgen! Geen enkele behoefte je te overtuigen van wat dan ook, hoor. ‘t Is niet echt een discussie, geloof ik, meer dat we elkaar vertellen dat we de dingen ongeveer hetzelfde zien.
En ik voel juist wel wat voor de gedachte dat Mozes gewoon een heel goeie trip had. Beetje tegenwicht tegen de serieuze spiritualiteit kan werkelijk nooit kwaad. Gaan we gewoon weer een beetje pret maken, of dat nou zin heeft of niet (waar ik geloof dat dat wel degelijk het geval is, van die zin).
Los van de manier waarop je het aan religie verbindt: niet kiezen is ook verliezen. Ik denk dat voortdurend alle mogelijkheden behouden, en tegelijk iets tot stand brengen (al is het maar een blogpost met 1000 reacties) een illusie is.
Voor mij dus geen reden om nergens in te geloven. Wat niet wil zeggen dat er geen andere kunnen zijn.
O, leuk, dat kan nog net voor ik weer serieus aan de slag ga: Klaus op ikenmijnlada.com verdient het om gelezen te worden. Dan moet-i wel weer wat schrijven, maar als we allemaal komen kijken… ehm… wordt-i waarschijnlijk zo zenuwachtig en onzeker dat er niets meer uit zijn toetsen komt.
Maar hij kà n mooie dingen schrijven, en dat heeft-i ook gedaan, ik noem maar iets (hier klikken dus).
Linkliefde? Dan denk ik spontaan aan Stijn Vranken natuurlijk. *valt op de knieën en begint te bidden in de richting van de boekenkast* http://stijnvranken.wordpress.com/
Ik heb gedroomd dat ik verliefd was. Verliefd op een meisje.
Ik droomde niet over een meisje, maar wel dat ik verliefd was.
Verliefd. Nog voor het zoenen, nog voor het vastpakken. Nog voor je denkt aan de ander, en enkel stilstaat bij die kriebels in je buik. Naïef. Het spannend vinden van naast haar te staan.
In mijn google reader komen de laatste tijd steeds meer blogs terecht van mensen die ik eigenlijk niet ken maar die zo leuk zijn om te lezen. Zoals dus Maanzand, Zezunja en Nietlief, maar ook bijvoorbeeld Kruimels, wiens hele leven een gedicht lijkt… En Georgina, de bijzonder schrijfvaardige “kuisvrouw”…
Ook ééntje waar ik regelmatig passeer is de blog van Tom Yum Kim. De strubbelingen van het leven en het versieren van een vrouw om het zo te zeggen. De kerel zit niet echt in een fijne levensfase op dit moment, maar kan het geweldig goed verwoorden. http://trancedevie.skynetblogs.be/
Niets. Ik kan niet goed werken met muziek.
Hoewel, ik ga toch iets opleggen. De junk die ik nu aan het vertalen ben, behoeft geen strakke concentratie (de verslagen van het comité voor gezondheid en veiligheid van een of andere school in Engeland… waarom iemand dat in het Nederlands zou willen hebben, het is mij volstrekt onduidelijk…)
Opleggen.
Raar woord eigenlijk. En geen algemeen Nederlands volgens Van Dale, toch niet in de betekenis van muziek spelen.
Zal nog uit de platentijd komen, zeker, dat je echt letterlijk een plaatje op de speler moest leggen. Ik ben nochtans niet echt oud genoeg om veel platen gehad te hebben, ik ben opgegroeid in de cassettetijd… Misschien nog een erfenis van mijn ouders? Geen idee…
Maar kom, de muziek is geworden: volstrekt onbekende lounge-achtige toestanden waarop ik dans (die Nia die al eerder is voorbijgekomen). Ik ben eigenlijk meer voor folk- en softrocktoestanden, de Levellers zijn mij bijvoorbeeld bijzonder dierbaar, maar dat is niet echt bevorderlijk voor het werken. Dan zit ik enkel nog mee te zingen :-)
De Levellers zijn fijn. :-) Ik bezondig mij met tijd en stond aan een gezonde dosis Louis attack, maar vandaag ben ik in hogere sferen (toch voor het komende uur) met New World van Dvorak.
Ha, de Levellers! Ik dacht dat die mannen al lang waren bijgezet in een of ander mausoleum. Doch soit. Ik ken iemand die ooit na een concert van The Levellers met een hoofdwonde naar het ziekenhuis moest omdat de bassist het om een of andere reden grappig vond om zijn bas in het publiek te keilen.
Echt gebeurd, no kidding.
Mo! Dat is minder. Mja, Jeremy is altijd een beetje een rare kwiet geweest (de bassist dus). Niet dat de rest normale gasten zijn, maar zó raar als hij toch niet…
Ze zijn nog steeds alive and kicking! Ze brengen binnenkort een nieuwe cd uit zelfs, de eerste singles zijn al te beluisteren op het net. En ok, ze hebben al een paar jaar geen hits meer gehad, maar voor mij hoeft dat ook niet eigenlijk. Integendeel. Hoe minder fans ze hebben, hoe vaker ze op kleinere podia verschijnen, wat ik toch een stuk aangenamer vind.
Bovendien zijn ze blijkbaar nog lang niet vergeten door de massa, want ze hebben vorig jaar nog een hele week aan een stuk 7 culturele centra in België uitverkocht gekregen met hun “akoestische” programma.
Voor de rest hebben ze gewoon een vrij groot bijzonder trouw publiek dat gewoon ALTIJD komt opdagen als ze in België spelen… Zo blijven die mannen bezig met wat ze graag doen, en we gaan ze zeker niet tegenhouden!
Ik droomde dat we plots naast elkaar stonden, dat we vlak naast elkaar stonden, zelfs tegen elkaar. We stonden tegen elkaar, leunend op een toog of iets dergelijks. Er was eerst niets meer aan de hand. We stonden tegen elkaar, en dat voelde zo heerlijk aan. Gewoon tegen haar te staan, haar tegen me aan te voelen. Niet voor even, maar samen tegen elkaar staand. Dat was mooi. Ik was heel verliefd.
Mijn linkervoet stond tegen haar rechtervoet aangeschurkt. Mijn been voelde warm aan terwijl het zich tegen het hare drukte. Zo stonden we tegen elkaar. Mijn voet, mijn been. Mijn middel raakte nog net haar middel. En verder stonden we naast elkaar. Voor de anderen stonden we naast elkaar. Maar eigenlijk stonden we tegen elkaar. Stiekem. Alleen wij twee wisten het. We wisten het alleen nog niet zeker van elkaar.
Toen strengelde mijn voet zich rond de hare. Onmerkbaar voor al de anderen, ging mijn voet, die zo warm tegen de hare stond, rond haar been, tot het tussen haar twee voeten stond. Het bleef er niet staan, neen, mijn voet keerde terug, waarop haar voet volgde, rond mijn been gleed, zacht zo zacht, tot haar voet uiteindelijk tussen de mijne stond.
Zo gingen we over en weer. Zoals de zee. Niemand wist het, enkel wij. Wij waren verliefd. Wij waren verstapeliefd, maar we hadden niemand iets gezegd, zelfs elkaar nog niet.
Ze had de trekken van een meisje dat ik ken. Ze praatte veel, was heel sociaal. Ze droeg zachte truien, zodat ik uren over haar rug wou wrijven. Ze was niet bang om verliefd te zijn. Niet zoals bij mijn vorige liefdes. Verliefd zijn is een beetje zot zijn, en dat vond ze helemaal geen erg. Maar ze was er zich wel van bewust. Ze wist dat ze zot deed. Ze was er praktisch in. Ze wist hoe je best zot kan zijn, hoe je daar niet mee opvalt. Maar ze wist ook dat het mij opviel. We zagen het aan elkaar, we hoopten het aan elkaar, we voelden het aan elkaar.
In het kader van opdracht #4: lezen jullie Jack Nouws weleens? Ik weet niet of hij nou één van de groten van weblogland is, maar wat hij schrijft, lees ik meestal graag, en hij heeft twee dagboeken vanuit Portugal online staan, waarvan de eerste het interessantste is. Zie maisquenada.com
Als we tot de helft geraken, krijgen we toch makkelijk die andere helft ook vol, he jongens? Ik geef niet af! (maar ik moet wel eens leren niet om de vijf minuten te komen kijken of er al iets nieuws opstaat, want dat is behoorlijk nefast voor mijn concentratievermogen).
Kent er iemand het verschil tussen infecundity en infertility? En bestaat er ook een Nederlands equivalent voor beide termen, of zijn die allebei gewoon onvruchtbaarheid?
Als ik google, kom ik tot een verschil tussen het niet voor elkaar krijgen (infertility) van een paar om een kind te krijgen, en volkomen onmogelijkheid om zwanger te raken van een vrouw (infecundity). Geen idee wat de Nederlandse terminologie zou zijn.
Ik verga hier van de honger, grote smurf. Hoever is het nog, of anders zal ik u moeten opeten. Sorry. Noodgedwongen kannibalisme. ‘t Is crisis voor iedereen.
Dat is even slikken, Tomasz. Ik wist dat het moment zou komen, maar heb het nog niet eerder in dit perspectief geplaatst.
Ben ik überhaupt een volgeling? Als ik het niet was, zou dat dan betekenen dat Zezunja zijn trouwste volgeling is? Is zij een vrouw die je een volgeling kunt noemen? Ben ik niet zelf een alter ego van Yuri Maanzand? (zie ook hier)
Dus, Tomasz, toe, vertel me hoe het zit met God en de Literatuur.
“Dus, Tomasz, toe, vertel me hoe het zit met God en de Literatuur.”
Hmm. quelle vraag.
Ik schrijf er spontaan op los:
doorgaans associeert men met God met liefde. en liefde, dat is goed. liefde moet er zijn. maar er zijn verschillende vormen van liefde. soms kan liefde bevrijdend werken. dan ga je de wereld anders bekijken, openen er zich nieuwe perspectieven. God is hoop, geloven is durven hopen op nieuwe zaken, in mijn ogen. dan kan je, gesterkt door een ander (een Ander?), de wereld gaan verkennen (te beginnen bij jezelf). en dat is goed. mensen moeten uit hun cocon treden. dat is niet simpel, want vaak zit men vastgeroest in gebruiken en denkkaders zonder dat men het beseft. nuja, iedereen denkt en handelt in bepaalde denkkaders.
maar liefde kan ook blind zijn. sommige mensen dreigen enkel naar hun geliefde te luisteren. hun focus vernauwt zich. gezonde liefde is dat niet. in een gezonde relatie, zij het in de liefde of met een God, durf je elkaar al eens tegen te spreken, en het oneens te zijn met elkaar. geloven dreigt dan enkel loven te worden. dat is niet goed.
de ‘taak’ van literatuur zie ik als soortgelijk: laat mij iets zien dat ik voordien niet zag. open een nieuwe dimensie in de wereld die ik al ken. spreek mij tegen, maar op een constructieve manier. laat mij van de wereld houden, in al zijn onnoemelijke paradoxen, tegenstrijdigheden en onzinnigheden. net zoals ik van mijn lief hou, met al haar complexen, tegenstrijdigheden en onvoorspelbaarheden. net zoals ik met veel plezier nadenk over een God, zolang die hoop en liefde uitasemt en geen eenzijdige relatie aan me opdringt.
God en literatuur hebben eenzelfde opdracht: laat ons de wereld zien op een manier die niet tot onze dagdagelijke wereld behoort.
Bon. Hm. Het moge duidelijk zijn dat ik God beschouw als een menselijke constructie. Niet dat ik dat voordien ooit concreet heb bedacht, maar uit dit epistel leid ik dat wel bij mezelf af. nou ja.
1000 reacties
En dit is de afgebeten spits.
You bloody attention whore…
Vooruit dan maar.
Ik rangschik mijn dvd’s op kleur, mijn boeken op genre en mijn cd’s helemaal niet.
Is goed hoor. Moeten ze ook lang zijn? Of inhoud hebben? Of iets betekenen? Of mag het slechts tekst zijn zonder dat er een boodschap in verweven is?
Ik stem op Yuri.
@ Zezunja: Will you be my bloody attention pimp?
@ Niets.dan.vuur: En uw cassetjes?
@ Maarten: Alles is toegestaan. Behalve recepten met champignons erin, want die lust ik niet.
@ Gondolf: Zeg ook eens iets, onbetrouwbare smiecht.
@ Esther: Woohoow. I have a dream.
wat is de bedoeling in godsnaam? de essentie? de eindstreep?
De eindstreep is inderdaad de bedoeling. Net zoals liefhebben, veel koffie drinken en stilzwijgend akkoord gaan met gedichten die niet rijmen ook de bedoeling is.
@ vuur: U lijkt op ons. Hier ook kleren op kleur en boeken op genre (én alfabet), alleen hebben wij de cd’s eveneens keurig in het gelid.
@ maarten: De eindstreep ligt bij je laatste voetstap.
11
Allee dan. Ik voel me helemaal ontlurkt nu. Of had ik al ooit iets gezegd? Dacht het niet…
Oh, jottem! Een 100-reacties-stokje-meme-dinges, geweldig. Where do I sign up?
@ Lies: Allee dan. Prima zo. Denk ik niet. Welkom!
@ Max R: Dat is bij deze gebeurd.
Ons varken heeft een groot rood hart op een houten stokje in zijn geldgleuf steken.
Het gaat toch niet om de inhoud? Wel?
Ik vraag me trouwens ook wel af hoeveel van de Pfafffans hieraan mee gaan doen.
(Et voila, met deze uitspraak zwermen ze dra als bijen op stroop om Yuri’s hoofd!)
En ons varken heeft stroop om zijn gleuf en daar komen vliegen op af die naar de Pfaffs kijken. En nee, het gaat niet om de inhoud. Het gaat om de uithoud.
hè gelukkig. was al bang voor….. iets zinvols
Nee hoor. Voor iets zinvols moet u – bijvoorbeeld! – hier zijn.
Via mijn RSS reader in Google krijg ik altijd een zeer interessante tekst te zien.
Lang leve !
Welkom bezoeker! Uw zoektocht naar bracht u naar deze uithoek van het internet. Hopelijk vindt u wat u zoekt in het bericht hieronder. Zo niet, dan helpen deze verwante berichten u misschien een stapje verder:
Niks gevonden. Helaas. Misschien het bericht hieronder…
U kan ook verder zoeken op de zoekpagina of rondstruinen in de archieven.
Nog honger?
Nu u hier toch bent, waarom geen abonnement nemen op mijn RSS feed?
Verdere info over deze website vindt u hier.
Een mailtje sturen kan via deze link.
Inschrijven op de waanzinnige Maanzand Nieuwsbrief kan hier.
Maar verder is dat allemaal niet zo belangrijk.
Verhip! Dat mag helemaal niet!
Dank voor het signalement, Ruben. Ik ga er eens naar kijken.
@Yuri: maar daar kunnen wij nu echt niet aan beginnen, dat doorklikken (in dit geval wordt het doordrukken).
Tralala.
Natuurlijk, heerlijk lijkt me dat. Ik ga zo de eerste 24 lezen, en dan verder reageren, maar hier begin ik vast. Ook goed voor de hitlijsten, natuurlijk…
Verhip, met, pakweg, een uurtje werk, en alles voor het goede doel, moet het mogelijk zijn om zo plaats twee te bereiken in de charts. Mits men boven mij niet al te fanatiek meereageert, natuurlijk.
Maar is het het waard, is dan natuurlijk de vraag? Een uur lang zinloze reacties spammen – ook wel een treurige bezigheid. En ik zie nu al dat ik het dan anders moet gaan aanpakken. Dit hadden zo al drie à 14 reacties kunnen zijn, in plaats van 1.
Oefenen dus.
Wel lekker hoor, om hier gewoon een beetje in mezelf te gaan zitten kletsen. Nog steeds alles uit altruïstische motieven, want Yuri’s duizend zijn een doel om aan bij te dragen (is een doel?).
Je hebt dan niet eens zelf meer een weblog nodig, eigenlijk. Zo deed ik het vroeger ook altijd. Voor ik een weblog had waar ik nooit meer iets op schrijf, zeg maar.
Nog steeds wordt ik af en toe als blog-commentator omschreven, zie bijvoorbeeld hier: http://richardosinga.com/blog/2008Jan11_1
Weet u dat ook weer.
Ik begin er helemaal in te komen.
En ik schiet echt omhoog in die hitparade, wat een feest.
Straks meer, hoor, ik moet eerst nog even wat zinnigs doen, voor ik me serieus bezig kan gaan houden hiermee.
en die van uzelve tellen toch zeker niet mee?
Met originaliteit verkrijg je altijd een betere reactie!
En meer, dat ook.
Zo,eens even tussendoor. Ben nog niet klaar hoor, maar ik om zo weer terug, denk ik. Ik hou jullie op de hoogte!
Lekker bezig, Joost. Kopje koffie?
Nou, dat sla ik niet af!
met slagroom, lekkere koekjes, een klein glaasje met een godendrank…
zeker …
doet u maar.
en dan nog een captcha ook,
Yuri…
houdt je in!
Een captcha? Dat kan alleen maar betekenen dat je zo snel reageert dat je eruit gaat zien als een spammerd. Maar dat kan ik in dit geval alleen maar toejuichen.
Anyway. Melk? Suiker? Er zijn ook frangipanekes.
een tegenbezoek wellicht? ik heb iet kleurigs in gedachte: http://dailym.net/in-map/2008/03/02/de-week-van-de-dag-van-de-vrouw-1/
wel prettig zou zijn als de captcha me weer regelrecht zou terugvoeren naar de plaats-des-oordeels!
hoever zijn we inmiddels?
paniek slaat helemaal toe Yuri:
Sorry, but your comment has been flagged by the spam filter running on this blog: this might be an error, in which case all apologies. Your comment will be presented to the blog admin who will be able to restore it immediately.
You may want to contact the blog admin via e-mail to notify him.
Geklopte melk voor mij graag, anders liever zwart. Geen suiker, het idee alleen al. Maar erbij, dat mag zeker zoet zijn. Frangipaneke, lekker.
‘t Wordt echt gezellig, hier…
(pompompompom)
In die cappuccino’s die ze in zakjes verkopen, daar doen ze vanzelf al suiker in. En dat hoort niet, dat is vies! En je kunt dan niet meer kiezen of je het wilt of niet, want het zit er met koffie- en melkpoeder bij in, alles bij elkaar. In Frankrijk nog veel erger dan in Nederland overigens, geen idee hoe jullie Vlamingen dat doen – ik vermoed dat jullie de Franse lijn volgen, maar houd me ten goede, zelfs ik kan me vergissen.
Zo, aan de slag dan maar.
Om te beginnen: ik had beloofd dat ik de andere reacties eens zou lezen, en daar op reageren, maar ik geloof niet dat er veel reageerbaars bij is. Dus dat laat ik maar achterwege. Ik hoop dat u mij begrijpt. En wilt excuseren, ook.
Verder is dit een uitgelezen kans om eens wat te filosoferen over het blog-reageren. Een aantal jaar geleden deed ik dat, zoals gezegd, met grote regelmaat en passie. Intussen heb ik andere dingen aan mijn hoofd, en is de passie sowieso tanende, maar ik blijf het een interessant fenomeen vinden.
Ik vul even de frangipanekes bij. En ik haal een cognacske.
Ah! Daar gaat de bel!
Af en toe spijt het me oprecht dat weblogs en/of commentaardozen van weblogs gewoon verdwenen zijn. Ik zou het leuk vinden om nog eens terug te lezen wat er bij Richard Osinga, vroeger op http://www.maarhoewashet.nl of bij (hier wilde ik een derde weblog aan de opsomming toevoegen, maar de twee die ik in gedachten had blijken inmiddels weer volledig leesbaar te zijn, inclusief commentaar – o wacht, ik weet er nog een) het friet.web-log.nl aan commentaren is achtergelaten in de loop der jaren.
Kan niet meer. Richard belooft al meer dan een jaar, misschien wel anderhalf of twee, dat zijn blog technisch hersteld zal worden, wat geen probleem zou moeten zijn voor iemand die zo veel excellente programmeurs tot zijn beschikking heeft, en daarnaast ook leesboeken schrijft, wat er niet echt mee te maken heeft, maar wel aangeeft dat hij zelfstandig lezen en schrijven kan en dus ook tot redelijk nadenken in staat lijkt, maar al wat er gebeurt in huize Osinga – geen nieuwe commentaren.
Waar die van Richard wel nog ergens digitaal opgeslagen zouden moeten zijn, als ik het goed begrepen heb, is het met de commentaren op maarhoewashet ernstiger gesteld. Gewoon kwijt, ergens in de grote cyberbrij verloren gegaan. Wat jammer is, want zoals ik eens Ãn die commentaren aangaf, waar ik nu niet meer naar kan linken omdat ze kwijt zijn, was het daar dat ik op het zogenaamde “internet” meer dan eens een welgemeende, soms klinkende lach niet kon en wilde onderdrukken. Nou ja, het was gewoon grappig om te lezen, dat bedoel ik eigenlijk, in ieder geval voor de liefhebber van het genre.
Het frietlog is gewoon verdwenen. Geen ramp, maar er stond een recensie op van een reading die ik de oprichter van het frietlog eens gaf, gepaard aan een recensie van de friettent waar we na afloop nog wat gingen eten, in het kader van de meet & friet & read die we hadden bedacht. Kwijt, ook de reacties – jammer.
O, ik zie dat ik tussendoor toch nog een reactie heb op een eerdere reactie: niet de, maar het afgebeten spits, heb ik altijd geleerd. Maar misschien is dat mijn mierenzifterige opvoeding, taalgewijze, die me hier parten speelt. Net zoals ik Zezunja laatst eens meende te moeten corrigeren op het gebruik van passen – je past kleren om te kijken of ze de juiste maat hebben, en als ze die juiste maat hebben, passen ze je. Maar ze vond het onzin, zie http://www.zezunja.nl/zotisch/mijn-afscheid-van-maatje-36, en dan de reacties, want daar gaat het vanavond over.
Overigens kwam ik bij mijn zoektocht naar passen en joost op zezunja.nl dit bedankje tegen: http://www.zezunja.nl/zotisch/allegaartje-11#comment-9272
Had ik die toch bijna gemist. Over de schoonheid van blogcommentaren gesproken…
Hoewel anderen, ook op dat moment, zeker ook voor die titel in aanmerking kwamen, heeft Eliane (www.duvekot.ca/eliane) mij ooit eens “Holland’s most notorious blog commenter” genoemd. Dat vond ik erg mooi. Ze deed dat hier: http://www.duvekot.ca/eliane/archives/001089.html, en omdat het reageurschap nu even het onderwerp van gesprek is, klik vooral ook door naar de gem waar Eliane het over heeft. Wederom, voor liefhebbers van het genre, maar ik moet er nog steeds om lachen.
En vergeet niet de tekening van mijn dochter te bewonderen, natuurlijk!!!
ga het maar weer eens proberen.
een s.pammer op zondagavond heeft ook wel iets.
stel je voor zeg:
hoe is uw naam?
S.
S van wat?
van Siemon
en verder?
Pammer bij achternaam.
een frangipannetje?
nee, dank u.
Goed. Ik houd het hier voor nu maar bij. Honderd is toch wat hoog gegrepen, en zoals ik al zei: het heeft ook iets treurigs, als het te lang gaat duren. Maar tot nu heb ik me goed vermaakt, al ben ik hoogstwaarschijnlijk de enige. Niet erg, niet erg.
Ik zal later weer eens wat bijdragen, want aan de 1000 zijn we nog lang niet.
Goedemorgen! Zal ik het café weer openen?
Goeiemorgen! De dag beginnen met een hoop zever, wat wil een mens nog meer?
Is het nog ver, grote smurf?
Heel ver, moeder, heel ver.
@ Maarten: Goedemorgen! Voor mij een dagschotel, graag.
@ Lies: Groot gelijk heeft u. Blablabla flapgroggel magronk.
@ Uw Moeder & Grote Smurf: Maar schoon dat het is in gindse verte!
eerst moccataart en dan praten we verder
ach nee, sorry. ik zie toch meer brood in cake.
Gaat De Terugkeer binnenkort terugkeren?
ik ben overigens niet zo te vinden voor uitgebreide tussendoortjes. ik hou mijn honger vaak op de been tot er zich een warme maaltijd aandient. op die momenten ben ik een ideale zoon, want dan heb ik, zoals moeders dat zeggen, ‘een gezonde honger’ en vraag ik steeds één of -indien mogelijk- twee keer een extra portie van al het lekkers.
zonder daarom naar corpulentie te neigen, gezien ik de tussendoortjes aan mij voorbij laat gaan, ziet u? dat is best handig, want fietsen en lopen en voetballen gaat beter zonder buikje. maar het één leidt natuurlijk ook weer tot het ander. de oorzakelijke verbanden zijn nogal moeilijk na te gaan.
maar kom, feit blijft: ik wil doorgaans liever met u iets gaan eten, dan drinken. dat bedoel ik.
vette sju om half één Tomasz, hmmmm
het wordt wat éénzijdig separaat reageren als je steeds buiten de deur wordt gezet Yuri. dat is geen aangenaam kersen eten.
De Terugkeer dus. Bent u dan, conform de uitdrukking, alles, aangezien u terug komt?
vette sju?
Beste Tomasz, Deterugkeer keert ooit terug. Maar niemand weet wanneer.
Geachte eF-eM, ik snap het ook allemaal niet zo goed. Ik doe mijn best uw voorkeursbehandeling weer in het leven te roepen. Mag ik u vragen te blijven volharden? Op een dag zal mijn spamkabouter de boodschap begrepen hebben. *Slaat zweepje in de lucht*
Vette Sju, is dat niet de neef van Vettige Swa?
En dan zeggen ze dat vrouwen meerdere dingen tegelijk kunnen, maar deze tig verhaallijnen ben ik allang kwijt.
@tomasz: iets uit de vorige eeuw, maar dan in het midden ongeveer en uit het noorden.
@yuri: de volhouder verliest zijn tanden
@Zezunja: wp is een multi-consumenten-omgeving met heerlijkheden en een teller.
sorry, dat ga ik niet uitleggen. de Swa gooit mij er telkens uit.
Velen slaan de bal mis in het gebruik van de termen neef en kozijn.
Een neef is de zoon van uw broer of zus.
Een kozijn daarentegen is de zoon van uw tante en/of nonkel.
Ik categoriseer dit onderscheid bij andere veelvoorkomende taalfouten zoals lukken en slagen, slagen en slaan en -uiteraard- heten en noemen.
Ik erger me ook aan het steeds vaker voorkomend negeren van de structuur van de bijzin, voornamelijk in de mondelinge communicatie.
Een voorbeeld: “Ik heb gisteren de bus gemist omdat er stond een bloempot in het bushokje.” moet zijn: “Ik heb gisteren de bus gemist omdat er een bloempot in het bushokje stond.” of, om het simpel te houden: “Ik heb gisteren de bus gemust. De reden was een bloempot in het bushokje.”
een bus mussen.
zó grappig. echt wel.
een bus mussen. Hilàrisch!
een bloempot bussen?
zou een andere browsers helpen?
ja, het werkt! das mooi.
nu nog even over Jan Mulder die Wim Daniëls kapittelt. dat ging over taal en de volgorde vooral, tomasz. je zult dus met de kippen naar bed moeten gaan, of je wilt of niet.
Gaat u vooral verder, eF-eM, over Jan en Wim. Ik heb hen elkaar nooit weten kapittelen.
Mag ik er bovendien op wijzen dat ik niet met een kip te bed ga, maar met een intelligente vrouw, die ik dus wel degelijk zeer graag zie?
Niet dat ik hier even doemdenker wil gaan zitten spelen, maar we zijn er natuurlijk nog lang niet, met die duizend reacties. 86 Is een mooi aantal (87 nu), maar 1000 is het nog lang niet. Nog lang niet.
Of moet ik niet alles zo letterlijk nemen?
een hele geruststelling tomasz, hoewel je voorkeur wat mij betreft niet aan een sekse gekoppeld behoeft te worden. maar goed… intelligentie is een schaars goed, dat geef ik toe.
kan zij ook lekker koken, bijvoorbeeld?
tellen is altijd een lastige zaak Max R. zelf doe ik daar weinig mee, ik gok maar wat. fingerspietzengefull (dit is zeker fout gespeld tomasz!) heeft me ver gebracht en tevens ook weer heel dichtbij.
Zij kan koken, jawel. Gisteren nog een appeltaart. (Ik heb mogen mixen en de eieren klutsen!)
Ik sta weliswaar frequenter aan het fornuis, maar mijn kookkunsten zijn beneden alle peil. (Zo ontdekte ik laatst bij het opdienen van een Luikse sla dat je bonen dient te koken vooraleer ze op te eten. Anders zijn ze hard. Dat weet ik nu dus ook. Toch slaag ik er, ondanks zulke pijnlijke ervaringen, in om een doorgaans lekker potje te bereiden. Soms zelfs met de gepaste theelichtjes en roos op tafel.)
Haar kookkunsten daarentegen zijn heerlijk, zeldzaam maar heerlijk.
Kind-a-Captcha
Please type the code below in the input field and click on Submit (characters can only be letters from A to F and digits from 0 to 9).
Is dat normaal, Yuri?
@eF-eM: ik heb er geen flauw gedacht van. Maar mijn zonet aangehaalde vriendin studeert Duits; ik zal het haar mettertijd eens vagen.
Dit is ook zeeker faut gespeldt.
Ik ga aan het middagmaal beginnen. Iemand een aperitiefje?
Goddammit vuile verwaande captcha. Probeert u het alstublieft niet persoonlijk op te vatten, beste reageurs. Mijn captcha ziet eruit als een ontsnapte gevangene, maar hij heeft een peperkoeken hartje.
een zeer intelligente vrouw maakt een goddelijke pasta voor de lunch.
daar gaat een klein glaasje witte wijn bij uit Argentina die de naam draagt van een zwart schaap.
bon appeti
Fingersprietzengefühl, da’s volgens mij dat je erachter komt dat je over je tengels zit te wateren. Per abuis dan wel expres — sommige mensen doen dat voor hun plezier, ja.
Mocht Tomasz er nog niet aan toe zijn gekomen: Fingerspitzengefühl. Denk ik. Maar dat dondert niet.
excuus: Oveja Negra komt niet uit Argentian maar uit Chile.
los van al mijn schrijffouten wordt het nu toch de hoogste tijd voor de lunch…
en Max R ge moet ook blijven staan ;)
We zitten bijna aan 100. Dat is een tiende van de af te leggen afstand. Wie hem pakt, krijgt een pluim in zijn/haar kont.
daar begin ik niet aan, eerst de lunch
Ik wil geen pluim in mijn gat.
Auw-auw.
Okee dan. Maar wel een beetje confetti, toch?
heeft iemand nog een suggestie
voor een leuk kadootje voor drie meiden van elf jaar?
toe zeg,
het zijn mijn kleindochters.
Nah, je zit al op 1/10e, dat gaat lekker.
Zo, ben ik weer. Ik hoop dat ik niet te laat ben voor de lunch? Heb een beetje meegegeten met de kinderen, maar aan echt voluit het middagmaal genieten kom je toch niet toe, in dat uur dat er voor staat voor ze alle vier (twee van mij, twee van de buren) weer in de klas moeten zijn. Dus als ik nog aan kan schuiven? Heel graag. Wat serveert u, mijnheer Maanzand?
De pot schaft stoemp met spinazie. En een broodje chococrunch toe.
@ esther: ik vrees dat de eerste 100 makkelijker blijken te zijn dan bijvoorbeeld de zesde of de achtste. Die laatste paar reacties, tegen de tijd dat we bijna bij de duizend zijn, dat zal wel weer gaan. Dan gaat het rondzoemen op het grote internet: “Weet je dat Yuri bijna zo ver is?”. Een aantal premature felicitaties, en voor je het weet ben je er.
Waar ik me zorgen over maak (zonde he, zo’n witregel lijkt toch een ideale mogelijkheid om hier twee reacties van te maken. Zonder meer een gemiste kans) is wat er daarna gaat gebeuren. Valt het dan stil? Wordt er nog bediend na reactie 1000 en 1001? Gaan we dan door naar de 2000? Of wordt het moeizaam doorploeteren voor de vaste gasten van Yuri’s 1000, die dan zonder de veiligheid en vastigheid van het streefgetal verder moeten?
Kijk, daar wordt naar mijn mening te weinig bij stil gestaan, voor aanvang van een project als dit.
Stoemp. Is dat stamppot? Of moet ik daar Zezunja’s UFF’s op naslaan? Maar ik eet graag mee, heb alle vertrouwen in de kookkunsten in huize Y/Z. Koken is immers ook kunst.
het kan ook aangenaam zijn Joost, als kunstenaars ook behoorlijk zouden kunnen koken.
O jammer ik heb net gegeten. Bookes met preparé. Maar ik stoor toch niet als ik gewoon nog even kom meekletsen, he?
Meekletsen mag!
En stoemp is inderdaad stamppot. Ik maak die van mij met spinazie en spekblokjes.
Grote smurf? Is het nog ver?
Mmm stoemp. Met spekjes. En chipolata. En mosterd… Kwijl! Zou ik ook nog eens moeten maken, dat is weer lang geleden. Bij mij staat er vanavond spinazielasagne op het menu.
(http://www.dewassendemaan.be/ – Groentewijzer – Spinazie – Lasagne met spinazie)
Heerlijk receptje is dat!
Mosterd. Rhaaaa. Veeeeeeel Mosterd. De Dijon, als het even kan.
Zijn er cadeautjes voorzien voor bepaalde commentaren. Zo de 150ste, de 400ste? Het is maar dat cadeautjes een vreselijke stimulans zijn voor mij om dingen te doen.
Tss. Ilse, meiske, nog voor ik had gezien dat jij het was, dacht ik al ‘hee, die schrijft gelijk i.” Allee, en wàt je zei was ook nogal typisch jij. Hoi, trouwens. Leuk je hier tegen te komen.
Maak het gezellig dames. Ik zal alvast een muziekje opzetten. En de 150e reactie krijgt een gedichtje. Kan dat voorlopig tellen qua cadeautjes?
118 zitten we nu zeker.
Dag lies, trouwens. Lang geleden zeg. Alles goed?
Ja ze. Druk bezig met vanalles en nog wat, he. Hoe is het nog met jou? Heb gelezen dat H. zijn tryout zo goe was… Ik ben benieuwd. Heeft hij er al een datum op geplakt wanneer zijn volledige show zal klaar zijn?
En hoe is het nog met jou? Nog jeuk? :-)
O en nu ik er toch over bezig ben, Yuri, kom je nog eens in de buurt van Gent? Ik zou je eigenlijk ook eens willen bezig zien… Heb aan de foto in je postje over ‘comedy’ gezien dat je ooit wel eens in ‘Den Bal’ hebt gestaan, maar dat heb ik gemist. (Zoals ik de laatste jaren eigenlijk alles wel mis in den Bal, maar dat is ooit wel anders geweest).
O en i., proficiat met jullie huis. Jaha, zolang is het wel geleden dat ik je gezien heb. Iiieeel lank!
Jawel! Dat gaat de goede kant op, een ontmoetingsplek voor verre vrienden. Een gat in de markt en zeker goed voor 1000 reacties, me dunkt.
Joaa, màkkelijk. Eens we met z’n allen beginnen te zeveren en te kletsen, en elkaar een beetje leren kennen, zitten we zó aan die duizend.
Grappig, trouwens. Ik kom uit de comedy-en-cabaretwereld, maar ik ben op maanzand terecht gekomen via jou, Zezunja. Was eerst al weken aan jou en NietLief verslaafd geraakt. Dat was een heuse verslaving trouwens: ik heb niet veel werk meer verzet voor ik de hele archieven van NietLief had doorgepluisd. Was ik blij dat jullie nog maar een jaar bezig zijn, en niet langer…
Ik zal eens lief aan Meneer Mooimooi vragen of ik weer een keertje naar Gent mag.
Wat heb jij dan met comedy, Lies?
En niemand die mijn eerste tussentijdse opdracht gezien heeft. Grmbl.
Was aanwezig bij het prille begin van de Lunatic Comedy Club. Heb een jaar of vijf bij de Lunatics gespeeld. Heb zelfs een jaartje in het bestuur van de Club gezeten. En was dus natuurlijk trouw elke dinsdagavond aanwezig in den Bal Infernal, als medewerker, als improvisator of als supporter. En ik heb heeeel veel komieken hun eerste stapjes op het podium zien zetten.
En dan ben ik gestopt, nu toch al een jaar of vijf (aargh, is dat al zo lang, ik had niet mogen tellen) geleden. Ik had een beetje een overdosis comedy gehad, en nog altijd ga ik nauwelijks naar optredens, en in Den Bal kom ik al helemaal niet (veel te veel volk, veel te warm). Maar een goed stukje cabaret kan ik zeker appreciëren. Meer eigenlijk dan de snelle grappen van de gemiddelde standupper. Dus als je eens in de buurt speelt, kom ik zeker kijken.
En dan weten jullie meteen hoe ik Lies ken. Over dat ik het toch een beetje raar vond hoe ze op onze eerste ontmoeting haar boezem liet zien, omdat ik de hare diende te vergelijken met die van een andere blogster, daarover zwijg ik in alle talen, dat spreekt.
Maar ge ziet: de comedy, het is ooit een razend kleine wereld geweest in de Vlaanders. Voordat al die nieuwkes erbij kwamen.
Trouwens, Lies. Moet eens raden wie er voorzichtig weer aan het try-outen geslaan is, in het diepste geheim.
Oe oe oe.
Wie?
H. alvast niet, want die doet dat niet in het geheim, dacht ik.
Euh. Dimi?
Gni gni ik herinner me die eerste ontmoeting inderdaad ook. En vooral uw smoeleke, omdat ik blijkbaar toch wel wat minder preuts ben in zulke dingen als jij :-)
Bingo.
Er verschijnt hier en daar Mossel op een affiche, de laatste tijd. Maar we mogen nog niet komen kijken, zegt hij.
aaaaaaaaaaaaaaaaargh DAN JIJ, DAN JIJ!!!!
Miljaar. Mossel. Dat is toch inderdaad iets uit lang vervlogen tijden. Dat was ik al heeeeeeelemaal vergeten, zeg, dat typetje…
Allee, tof. Ik dacht wel dat hij het niet zou kunnen laten. Het zit hem veel te veel in het bloed, het grappen maken. Als hij tegen dezelfde snelheid is blijven grappen opschrijven als hij ‘in mijnen tijd’ al deed, dan moet hij nu ettelijke kasten vol blocnotepapiertjes hebben.
Ik kan niet goed meer volgen. Wie liet er nu haar mosssel zien?
Pardon. Dat was wel een heul flauw grapje.
LOL
Ik niet. Ik ben misschien niet preuts, maar zó losbandig toch ook weer niet :-D
Het is niet omdat i. en ik aan het kletsen zijn, dat de rest niet meer welkom is, he. Komop jongens, laat jullie niet kennen. 136 is nog làng geen 1000. En nee, wij kunnen geen 1000 berichtjes met ons drietjes volkletsen!
*kuch* moet ik nu al die reacties gaan herlezen om mee te kunnen praten? Verdorie, daar gaat mijn productieve dag. Geef eens een korte samenvatting, dan ben ik mee.
Mossel.
Dat is een meneer. Allez, een typetje van een meneer.
dit weekend te zien bijvoorbeeld: http://leuven.blogt.be/2008/03/03/roadkill-comedy-op-8-maart-in-de-kosmopol/
@ Carmen:
Euhm… Nee, als er al onderwerpen waren, dan zijn die zowat uitgeput (i. en ik zouden nog wel een paar uur kunnen doorkletsen, denk ik. Als we zouden willen). Dus doe gerust uw splinternieuwe duit in het zakje. En nog beter: start een nieuw onderwerp waarover iedereen wel weet wat te zeggen…
Meneer zou ik Dimi nu ook niet noemen. Hij mag dan “al” 38 worden binnenkort, een meneer zal hij nooit ofte nimmer worden, denk ik.
Oef daarvoor, trouwens.
O jee, verwachtingen. Nu moet ik hier een boeiend onderwerp boven zien te krijgen. Krijg ik geen keuzemogelijkheden?
Goh, het hoeft niet boeiend te zijn, hoor. Maar hoe boeiender, hoe makkelijker de 1000 bereikt wordt. Kwestie van toch een beetje pragmatisch te zijn.
Grr.
Zit hier al de hele dag een vertaling te maken van een Engelse tekst, duidelijk geschreven door een Vlaming.
Zo ben ik bijvoorbeeld al een paar keer “eventually” tegengekomen, terwijl hij in het Nederlands duidelijk “eventueel” dacht, die mens.
Leer Engels, begot. Of schrijf het van de eerste keer in het Nederlands.
Of nee wacht, dan zou ik minder werk hebben, en dat is ook niet tof natuurlijk :-)
Geen betere drive dan frustratie hoor. Enfin, dat is bij mij toch het geval. Al kan dat ook een persoonlijke afwijking zijn.
Wat ik ook stom vind, zijn mensen die spaties tikken net voor een uitroep- of vraagteken. Bijvoorbeeld zo dus !
Doch dit terzijde ?
Hmm. In mijn geval niet echt. Geen betere drive dan een strakke deadline, dat wel :-)
Lang leve deadlines. Zo lang ze maar dichtbij zijn, anders is de druk er weer af.
Of overmatig gebruik van leestekens bijvoorbeeld. Zo is het gebruik van twee uitroeptekens even zinloos als 8 uitroeptekens me dunkt.
@Yuri
Dat komt uit het Frans. In het Frans is dat namelijk de bedoeling, dat je altijd een spatie voor een uitroepteken of vraagteken zet. En als je Word op “Frans” staat, doet die dat ook automatisch. Maar in het Nederlands mag dat niet.
Echt waar? Dat is me in het Frans nog nooit opgevallen. Vreemd. (Nu niet dat ik dagelijks in het Frans communiceer, maar toch)
Ja en ze hebben ook van die rare aanhalingstekens. Damn ik wilde ze erin kleven, maar mijn Word wil niet mee en blijft me de gewone geven.
Swat, van die dubbele liggende hoekjes, dan een spatie, dan wat je wilde aanhalen, dan weer een spatie en dan dubbele hoekjes op hun andere kant.
Die hoekjes waren me bekend ja. Nu staan die vreemde haakjes ook regelmatig bij citaten in thesissen hoor. Misschien niet reglementair volgens de APA normen, maar wie ben ik om daar iets over te zeggen bij iemand anders.
Het hangt ervan af hoe belangrijk het is dat je daarover zaagt. Als vertaler moet ik zorgen dat het correct is in de teksten die ik aflever, maar om daar bij studenten over te gaan zagen… Die schrijven vaak nog zo grove dt- of u/uw-fouten, dat de verkeerde haakjes echt geen ramp zijn…
DT- fouten zijn een hel tegenwoordig. Ik geef toe: ik ben er ook geen krak in, maar sinds kort heb ik een vriendin die mij elke mail die een DT-fout bevat mooi beantwoord met in mijn deel de fouten onderstreept. Een beetje raar, maar het helpt wel.
Nu vind ik persoonlijk DT-fouten echt wel basiskennis en ik schaam mij dan ook diep over het feit dat ik er soms nog belachelijk veel fouten tegen maak. U en uw is dan doorgaans weer geen probleem.
Ik ben nu zelf bezig aan mijn eindscriptie en heb de laatste tijd dus geweldig veel thesissen en artikels gezelen. Redelijk degoutant hoeveel fouten er geschreven worden in belangrijke documenten als deze hoor. Geef nu toe, is het niet schandalig als in je thesis in de titel ‘intellegentie’ staat?
Hopla, beantwoordt. Zie je?
LOL dat is grof :-)
Wist je dat dt-fouten een speciaal deeltje van je hersenen innemen, dat bij sommige mensen niet goed werkt? Vraag me niet hoe het precies in elkaar zit, maar het zou erop neerkomen dat sommige mensen gewoon NOOIT kunnen wennen aan dt, omdat hun hersenen niet mee willen.
Enne, ik vrees dat ik zelf bij die mensen hoor. Ik ken de regels op mijn duimpje, en ik let er natuurlijk heel hard op, maar ik kan niet garanderen dat er nergens een fout insluipt. In mijn werk wel zo goed als 100%, maar daar let ik er nog meer op dan in het gewone leven natuurlijk.
Ja. Die beantwoordt was me niet echt opgevallen, maar ik was er dan ook niet naar op zoek natuurlijk… Misschien ben jij er ook zo eentje, dan?
Dat wordt nieuw excuus. Het ligt niet aan mij hoor, mijn hersenen willen niet mee. :-)
Ha, ik heb het gevonden, dat van die hersenen.
Taalkundige Dominiek Sandra die verbonden is aan de universiteit van Antwerpen zegt dat de dt-fouten onvermijdelijk zijn. Hij verdedigt zijn uitspraken in het onderwijstijdschrift Klasse. Hij beweert dat we bij het schrijven worden geleid door ons geheugen; wanneer iemand het woord ‘houdt’ vaker ziet dan het woord ‘houd’ dan is men geneigd om de eerste vorm eerder te gebruiken.
Ah, vandaar. Wel, dat lijkt me ergens logisch hoor. Nuja, logisch. Laat ons het erop houden dat ik het geloof. :-)
Nu een ander portie miserie: de papa is thuis en klaar voor mijn zoveelste rijles. Zij die gaan sterven groeten u en blijf het eerst volgende uur voor de zekerheid binnen.
succes!
Wie heet er nu Dominiek Sandra? Met zo’n naam zou ik ook dt-fouten gaan verdedigen. Ik heb nog voor Klasse gewerkt trouwens. En voor Yeti, diens kleine broertje.
Ja succes verdomme! Rijles is stoer.
Yeti. Nog nooit van gehoord. Maar aangezien wij alleen Top (right?) hadden vroeger, kan het niet anders dan beter geweest zijn :-) En nu is het dus alweer verdwenen? Jammer…
ik heb de 150 gemist omdat ik een powerpoint aan het maken was. Bye bye gedicht. Moeten jullie allemaal niet werken, eigenlijk?
Pff jawel, en ik had al lang klaar moeten zijn met die f*cking Powerpoint die ik aan het vertalen ben. Maar dit is verslavend…
En wie was 150?
En wanneer komt het gedicht?
Of is dat alleen bestemd voor de 150ste persoonlijk?
Maar natuurlijk. Die 150ste was van jou, Lies. Momentje.
Ooo juij!
Een gedichtje voor mij…
Ik kijk er al naar uit. Ik ga toch nog wat aan mijn computer blijven zitten, dan :-)
Het probleem met die eerste tussentijdse opdracht is dat het geen opdracht is, maar een vraag.
Ik maak niet veel dt-fouten, maar vervoeg de verleden tijd te vaak fout. Ik zwemde naar de bloempot in het bushokje, bijvoorbeeld.
Maar kom, k heb een voorstel voor post 666: een citaat van de muzikale kwajongensbende Bloodhound gang, die op hun beurt de échte meesters citeren?
“If man is five and the devil is six than that must make me seven.
This monkey’s going to heaven.”
Tomasz toch! Frank Black draait zich om in zijn gr..
Oh. Pardon. Frank Black heeft nog geen graf.
Tja, wie naar bloempotten in bushokjes zwemt, is gedoemd te blijven zwammen, natuurlijk…
Dit was reactie nr. 150 (van Lies):
Ja en ze hebben ook van die rare aanhalingstekens. Damn ik wilde ze erin kleven, maar mijn Word wil niet mee en blijft me de gewone geven.
Swat, van die dubbele liggende hoekjes, dan een spatie, dan wat je wilde aanhalen, dan weer een spatie en dan dubbele hoekjes op hun andere kant.
En dit is het beloofde gedichtje:
Mijn Word wil niet mee
Ik vroeg het nochtans vriendelijk,
onderdanig en gedwee
Maar alle vriend’lijkheid ten spijt,
wil mijn Word niet mee
Ik had al bokes ingepakt,
en een thermos groene thee
Maar alle voorbereidingen ten spijt,
wil mijn Word niet mee
Coooooooooool!!!!
Dankuwèèèèl meneer Maanzaad! Een dikke knuffel, drie plakzoenen en een diepe buiging.
Kut.
Maanzand, Lies, niet Maanzaad.
Wishful thinking is dat. Mmmm een broodje met Maanzaad…
Bon, ik kronkel vanachter mijn schermpje weg en wens jullie allemaal een prachtige avond. Het tweede seizoen van Heroes begint vanavond, juuuuiiiij!
Kijk hier stonden dus eerst verschillende uitroeptekens achter, maar uit respect voor Carmen heb ik ze allemaal geschrapt, op eentje na :-)
Tot morgen misschien.
Hoewel. Morgen veel werk. En 1000-reacties is nogal verslavend… Hmm ik zie nog wel.
Het was plezant alleszins. Dadaaa!
Zijn er nog broodjes met sesamzaad over?
(ahum) Bedoel je, -hihi- Yuri, dat het een -pfffrrtt- duivels (moeha!) citaat is?
Mag ik mij dan vanaf nu Tomasz Maanzwam noemen?
@ Lies: Veel plezier met Heroes uitroepteken
@ Uw Moeder: Spreek het codewoord Sesam, open u en de bakker zal al zijn zaad over uw brood storten.
Tomasz Maanzwam. Dat klinkt als een vervelende schimmel.
Maar wat ik kwam te zeggen is dat Frank Black het door u aangehaalde citaat (vind die citaten nog maar eens terug na zoveel reacties) ooit veel doorleefder heeft verwoord dan die zatte vrienden van The Bloodhound Gang.
Wat niet wil zeggen dat uw bijdrage wordt afgekeurd, laat dat duidelijk zijn.
Ik ben het volledig met u eens, Yuri. Ik vond het gewoonweg leuk om een citaat te citeren dat zelf citeert. Zo’n beetje zoals het verhaal van Saïd en Adinda in Multatuli, of zoals het zelfreferentiële karakter van alle communicaties in sociale systemen volgens Niklas Luhmann, of zoals de nooit-eindigende trappen van Escher.
En ik zou met veel plezier uw vervelende schimmel zijn. Of uw vervelende schommel. Desnoods uw eigenste bus mussen.
Kom, om u te plezieren:
Where is my mind?
Way out in the water
See it swimmin’
@Lies: U mag van mij zo veel uitroeptekens gebruiken als u wilt hoor. Als ze gemeend zijn en niet overvloedig in elke zin opduiken kan dat helemaal geen kwaad. Daarbij, laat uw totale spontaniteit vooral niet beperkt worden door mijn kleine frustraties. :-)
@Lies en Yuri: Rijles is maar een klein beetje stoer hoor. Rijles in Deurne: dat is stoer, rijles bij ons in de wijk: dat is maar een klein beetje doen alsof. Maar klein beginnen e. Kwestie van het gevaar beetje bij beetje op de wereld los te laten, maar beiden bedankt voor de aanmoediging.
ps. Ik wil ook een gedichtje, wanneer komt de volgende? Dan weet ik voor wat ik in de running ben. Al kom ik hier uiteraard alleen maar uit leesplezier, laat ons daar duidelijk in zijn. :-)
Toen ik langs de wandelgangen loopte, roepte de pottelaar me in zijn pitteleer toe dat hij zwijgde. Ik dierf niet te antwoorden.
Doet me een beetje denken aan mijn fout in het tweede leerjaar toen ik op een test de verledentijd van ’staan’ vervoegde als: ik sting.
Ik zeg u één ding: 12 jaar later komt dat nog regelmatig op tafel.
Denk dus goed na voor je een stomme fout maakt.
Mijn leukste onbewuste fout als kind op een test deed ik in het tweede leerjaar. Het tweede leerjaar, dat betekent: de klok kunnen lezen. En dus kregen we een toets kloklezen. De vraag luidde als volgt:
“Teken een klok waarop het kwart over drie is.”
Deze jongen tekende een prachtige digitale klok, met middenin de volgende tekens: 03:15.
Ik kreeg een 10/10. Mijn ouders zeggen nu nog dat ze samen met meester Dominiek op het oudercontact hartelijk hebben gelachen om mijn antwoord.
Goh, zo jong en toch al zo stiekem. Volgens mij is dat een indicatie van een advocaat in wording. Of iemand anders die gebaat is bij achterpoortjes natuurlijk. :-) (nu bedenk ik mij: wie is daar niet gebaat bij?)
Haha Tomasz. Goeie grap is dat. Mijn huidige theaterprogramma begint ook met een grap uit mijn schoolgaande jeugd. Maar die ga ik hier uiteraard niet prijsgeven. Gnagnaha.
En trouwens: Een kalf dompen in de windelgangen is zolden via de puttel verdronkt.
Ik lees hier over dagschotels, spinazie, sesamzaad, Mossel, slagroom, koffie, frangipanekes en een cognacske. Ben ik in een kookprogramma beland?
Hahaha! Straks komt Nigella nog langs.
Kom ik nog even goedenacht zeggen.
Goedenacht.
Soms vraag ik me af wat een goedenacht is. Wat zouden mensen je dan toewensen? Gewoon een in-één-ruk-door-diepe-slaap-zonder-nachtmerries? Of een blote schouder van je lief om tegenaan te liggen? Of misschien wel een hele wakkere nacht, ook met je lief?
Vandaag ben ik Led Zeppelin-fan. Maar enkel van de de eerste cd van het dubbelalbum, want de tweede cd is kwijt. BOE!
(Maar ook natuurlijk Pixies-fan)
Het is wachten op die 1.000 reacties; ik ga er maar een nachtje over dromen.
Kennen jullie dat spelletje waarbij je met één letter start en telkens een letter bij moet zetten zodat je (door de letters dooreen te husselen) telkens een nieuw woord bekomt en dan een zo lang mogelijk woord moet vormen?
een voorbeeld:
a
as
ras
star
stram
matras
en nu kan ik niet meer verder, denk ik…
of:
o
os
ros
tros
roest
rotsen
storten
strotten
kaput
e
er
oer
roet
koter
stoker
stroken
koersten (? twijfelgeval)
koesteren
koetsieren
matraks (zal wel geen juist woord zijn)
stotteren
« Franse haakjes »
ik dacht ik kom ze nu tegen in een Franstalige tekst, ik zal ze maar meteen even posten.
Goeiemorgen!
[ vierkante haakjes ] zijn die russisch? of gewoon wilders?
Op matras volgt heel eenvoudig mantras, of om te voorkomen dat Firefox er een rood stippellijntje onder tovert, mantra’s.
Goedemorgen.
Ook goeiemorgen jongens! Ik zie net dat we de kaap van de 200 zijn gepasseerd. Dat is mooi. Wisten jullie trouwens dat Waschaap, sletje een anagram is van Slaapwel, schatje?
GOEIEMORREGEEEEEEUUUUUUUUUHHHHHHHHH!!!!!
Om even terug te komen op die spits, waar meneer Brummelkamp hierboven ergens iets over zei: het kan zowel de als het spits zijn, wat betreft dat afbijten dan. De uitdrukking komt uit het soldatenjargon. De eerste groep soldaten die onversaagd richting vijand trok, liep boem patot splatsj op de spitsen van de vijandelijke lansen, waarna de volgende groep soldaten het makkelijker had om aan te vallen.
Tot zover de ochtendlijke spreekwoordbespreking.
Nr. 250 krijgt weer een gedicht trouwens, net zoals nr. 150.
En hier even een overzicht van de (voorlopige) tussentijdse opdrachten:
- Tussentijdse opdracht #1
- Tussentijdse opdracht #2
Goeiemorgen cultureel literair geletterd verantwoorde mensen.
In deze zin komt het woord “dt-fouten” niet voor.
Shit, mislukt.
Hé, die was wel goed!
Ik weet niet of het technisch mogelijk is, maar misschien moet die 666e reactie op een soort aparte subsite geplaatst worden, waarvoor je eerst moet inloggen om hem te zien. Met een beetje pakkende titel, iets van deensecartoon.maanzand.com, of fitna.maanzand.com, of pfaff-eraf.maanzand.com. Idee? Misschien is er op dit vrolijke chatforum wel iemand die dat een beetje schemerig kan vormgeven. Of doe ik te moeilijk?
Ga ik voor mezelf een koffie verkeerd klaarmaken. Nog iemand?
Misschien iets met een bloempot in een bushokje?
Het beeld alleen al. ‘Verlaten ziel met een bloempot (met zo een rode jenoffel) bij het buskotje. Met een koffie verkeerd.’
De eenzaamheid is bijna tastbaar.
Heb me net bediend van een Senseo met mini-Twix. Dus dank je Joost, voor mij niet meteen.
Hey Carmen, toch geen eenzaamheid?
Eerder verwachting:
waarom staat die bloempot in het bushokje? Gaat hij de bus nemen? Naar wie gaat hij dan wel? En zijn die bloemen dan voor zijn afspraakje? Welke bloemen zou hij meedragen? En komen er dan misschien kleine baby-bloempjes van?
Verwachting, Carmen, verwachting!
(of misschien eerder een bewerking van Wachten op Godot?)
Nog een idee!
Stuur me een foto van jullie ochtendkoffie en ik pleur hem ergens tussen de plooien van dit reactie-walhalla.
Is er iemand toevallig op de hoogte van de huidige werking van het Vlaams Fonds en de VDAB i.v.m de uitkering van bijzondere ondersteuning? ‘t is nogal dringend en de VDAB en het Vlaams Fonds weten het zelf niet blijkbaar. (Je zal ze maar nodig hebben de dag van vandaag, schrale troost hoor.)
Via yuri apestaart maanzand punt com, of course.
@ Tomasz De nagel op de kop: ik kreeg een Wachten op Godot gevoel.
Al is de uitleg van de verwachting minstens even mooi. Meer spanning in de lucht.
Amai dat is hier stillekes. Iedereen foto’s aan het trekken ofzo? Yuri, heb je de mijne gekregen?
Yes i did! Even Kabouter Photoplop aan het werk zetten.
Haha, Yuri heeft het maar druk. De mijne moeten er ook zo aan komen.
En kijk es aan! We staan op twee in de lijst van posts met meeste reacties!
Nog even en we stoten die ijdele Pief Poef Pfaff van de troon…
Krijg ik me daar toch plotsklaps een pareltje in de mailbox:
pour vous famille pfaffs
salut d’abord je suis une jenne femme marocainne je trouve votre programme super et manifique et vraiment je vous aime et je pleure cest vous pleurer en ben ik blij als jou zijn ook ,je mesens triste pour pompa mais cest la vie cest dommage que vous perder quelquin mais sachant toujour que la vie cache beaucoup de chose . jéspere a vous tout le bonheur du monde a la prochain
Goed bezig, goed bezig. Worden ze toch nog ooit geklopt dan.
Is dat wel verstandig, Yuri, de 1000-reacties commentaardoos vervuilen met PPP-mail? Net nu je zo stellig afstand hebt genomen van “die ijdele Pief Poef Pfaff”?
Niettemin is het een pareltje, dus misschien doe ik wederom ‘te moeilijk’.
Heeft u trouwens al gezien wat voor een schatje mijn lief is?
@ Joost: Ik weet het, ik weet het. Tegendraads is het.
Maar ik kreeg net weer een cheque van Aliplast in de bus. En die mannen hebben veel overtuigingskracht, hoor…
Een schatje, ontegenzeggelijk. Niet om het minst vanwege de manier waarop ze reageert op een paar vriendelijke woorden in weer een andere commentaar-gelegenheid…
En is het goed als ik je even helemaal kwijt ben door je Aliplast-opmerking?
J
Ja, ik had er al van ge-oooh’t van kjoetheid.
En mijn excuses voor de reactie hierboven. Zo de duizend halen is niet echt de bedoeling natuurlijk, maar mijn vinger bleef achter de foute toets haken… ofzo…
Zo komen we wel aan de duizend, Lies ;-)
OK, ik zie dat het tijd is weer iets zinnigs te gaan doen…
Na, laat ik dan ook maar een duit in het zakske doen:)
@ Octavie: Dank!
@ Lies: Geen erg. J is een erg valabele reactie. In tegenstelling tot pakweg N.
@ Joost: Ivm die Aliplast: Kijk es hier. Het foto-onderschrift zal een en ander verduidelijken.
Ik heb net een reclame gezien waarbij je een USB stick krijgt wanneer je een auto koopt. Waarom zou ik in godsnaam een USB stick willen bij mijn splinternieuwe auto aankoop?
@ Carmen: Als het nu nog omgekeerd was…
Om hem te kunnen bewaren?
De eerste koffie is van Lies. Toch?
Dat was dus aan Carmen gericht.
Ik had nog niet gezien dat een of andere gekke jongen de boel hier kwam volspammen. Tssk!
(Ik drink geen koffie.)
‘k durf bijna niet in te breken in uw gezellig gesprek…
Maar help u daarentegen wel graag naar de 1000 reacties…
Wat te doen?
Toch maar iets plaatsen dan. Ik zal er eens rustig over gaan nadenken. Tot later!
Komkom, van inbreken is nog niemand doodgegaan.
@ Tomasz: de boodschap was aangekomen hoor. Bedankt voor de feedback. Communicatie, het is toch een wonderlijk gegeven.
@ Didi: Join the club. Hoe meer zielen, hoe meer vreugd.
@ Carmen: Juist!
@ Tomasz: Thee? Melk? Tomatensap?
@ Didi: Kom er gezellig bij! En zoek de (3 alreedsch) tussentijdse opdrachten hierboven. Peter R. De Vries is uw gids.
Verdorie:
Inbreker dood na val van balkon
ZOETERMEER – Een 23-jarige man uit Leiden is zaterdagmorgen tijdens een inbraak aan de Paul Scholtenrode in Zoetermeer om het leven gekomen.
Nadat de bewoonster hem bij de inbraak had betrapt, probeerde de man via het balkon te vluchten.
De inbreker viel bij die poging. Hij was op slag dood, liet een woordvoerder van de politie weten.
Bij de inbraak was zeker een tweede man en mogelijk een derde betrokken. De politie heeft een 22-jarige verdachte uit Zoetermeer aangehouden voor verhoor. Zij is een buurtonderzoek begonnen.
(ANP)
Oppassen geblazen dus, Didi!
@Carmen: Hoezee!
@Yuri: een melkje graag! Of wat Worldshake?
Carmen verdient trouwens een gedichtje! (250!)
Is het echt? Was ik 250? Hoera! Of nog: hoe kleine dingen de dag een beetje mooier kunnen maken.
dag drie, en weer een re-ac-tie.
een heel ander, bijzonder off-topic, onderwerp: de Belgische tuin waar wij op uitkijken wordt door een Surinaamse tuin opgeknapt.
Dit was reactie nr. 250 (van Carmen):
@ Tomasz: de boodschap was aangekomen hoor. Bedankt voor de feedback. Communicatie, het is toch een wonderlijk gegeven.
@ Didi: Join the club. Hoe meer zielen, hoe meer vreugd.
En dit is het beloofde gedichtje:
Communicatie, het is toch een wonderlijk gegeven
Communicatie, het is toch een wonderlijk gegeven,
zei de onaangepaste sociopaat tegen zijn vrouw.
Toen sloeg hij haar met de telefoon de schedel in,
Nu communiceert zij enkel nog met oei en auw
hè wat slordig weer: tuinMAN natuurlijk
maar telt weer lekker door ;)
Ik ga even wat arbeid verrichten. Tot straks!
Dank u Yuri. *applausje*
Die senseokunst moet van Joost zijn dan, niet? Hij zei namelijk “moeten er ook zo aan komen”: meervoud :-)
teleurstellend. 24 uur weggeweest en slecht honderd reacties erbij? BOE!
Goedemorgen.
Wie wat vindt, heeft slecht gezocht.
Bon, het is leuk geweest.
Tijd voor weer wat educatief verantwoord gezwam in een tekst te gaan gieten.
Nog een uiterst fijne dag gewenst aan elk van u.
Een goede aanleiding om hier eens te reageren. Bij deze.
@ Lies: Joost = juist!
@ Ilse: Nou zeg. Ik vind het al heel wat hoor. Maar het kan natuurlijk altijd nog beter.
@ Rian: Ook goedemorgen!
@ Bart: Dat is een waarheid als een slecht gezochte koe.
@ Polle: Dank!
Woow. Ferme hagelbui zeg…
Ben ik blij dat ik binnen zit.
Zo. Mijn cadeautje voor jou.
En de groeten aan je vrouw/mijn juf.
Nou, vooruit dan maar weer…
Dat doet ze anders NOOOIT.
Als echte lurker voel ik nu toch ineens een onweerstaanbaar verlangen om te reageren. Zo.
Zo, hierbij heb ik mijn berichtje bijgedragen. En slim ook, want dit is de eerste keer dat ik hier kom en nu ben ik zo nieuwsgierig wanneer je het haalt dat ik nog eens terugkom!
Goeie actie, van Yuri.
Ik gok dat het bakje troost van Carmen is, naar aanleiding van het educatief verantwoord gezwam dat eronder lijkt op te doemen.
En volgens mij heb ik nog geen reactie op mijn reactie op de eerste twee opdrachten, terwijl ik daar toch vlijtig aan gewerkt heb. Yuri.
En wat heb je mijn phone-photos mooi ge-photoshopt.
Waren die met een telefoon getrokken? Waaw, sterke kwaliteit zeg…
Sjiek he? Ik mocht een nieuw abonnement, met een nieuwe telefoon erbij.
Ik had eigenlijk nog een element moeten toevoegen dat wezenlijk onderdeel is van mijn koffiezetritueel (op tijden dat ik mezelf de ruimte geef om het volledig uit te voeren dan), en dat is het voorverwarmen van de mok, gevuld met een klein bodempje water, in de magnetron. Geleerd van de eerder genoemde literator, internet-entrepreneur en webwatcher (zie ook zijn link op richardosinga.com naar ons knusse hoekje van het web) Richard O.
Je mag Octavie bedanken voor deze reactie. En hoewel ik normaal altijd braaf alle reacties lees voor ik er zelf een plaats, om papegaaien te voorkomen, doe ik dat vandaag maar even niet.
Daaaaag.
Waaw, je bent een echte zeg. Ik ben eerder een koffiedebiel: ik lust alleen koffie als ik er een koekje bij mag :-)
@ Sarah: Groetjes terug!
@ Nienuh: Dankjewel dan maar weer…
@ Marieke: Goed zo. Altijd toegeven aan je verlangens.
@ Cyriel: Welkom terug. En terug. En terug. Etc.
@ Joost: Het bakje troost is niet van Carmen!
@ Joost nog es: Je zin zonder dt-fout is geslaagd, zij het mislukt. Dat was dus tegelijkertijd een fout en een juist antwoord, zoiets. Een pracht van een paradox, ook. Je idee voor een 666-subsite vind ik ook geslaagd, maar ik had toch liever een meer inhoudelijke oplossing gehad.
Ik ben streng, ja ik weet het. Streng maar zachtaardig.
thee is beter
@ Liene: Dankjewel Liene. Ik bedoel Octavie.
@ Joost: Wat is dan de bedoeling van dat verwarmde bodempje water?
Thee is beter?
Een kop gekleurd water op tijd en stond sla ik niet af, maar we moeten niet gaan overdrijven, jongens.
Slechts bedoeld om het verwarmingsproces te vergemakkelijken – als ik het goed begrepen heb, geleidt water de warmte die vervolgens door de mok kan worden overgenomen. Terwijl de mok zelf, zonder water, door de microgolven veel minder makkelijk op te warmen zou zijn. Zoiets?
a. Alleszins iemand die met zo’n mooi nieuw toetsenbord van Apple werkt. Mooi!
b. Thee. Hoop ik, zo vroeg op de dag…
dilemma’s zijn goed voor de spijsvertering, dacht ik.
Haha, hoe vaak heb je zelf al gereageerd?
Dit is trouwens….291?
zeg op, wat is het?
Vreemd, ik dacht hier net gereageerd te hebben, zie ik niets verschijnen.
Hoevaak heb je inmiddels zelf al gereageerd?
Ik gok op ice tea.
@ Joost. Het spijt me. Ik drink geen koffie.
Was het je eigen koffie, Yuri? Of die van Zezunja? Of die ene jouw koffie, en die thee van Zezunja?
(de spanning, de spanning!…!! ?!!!….)
Het was inderdaad het bakje troost van Zez, Joost. Maar die whisky-thee is niet van ons…
Hmm, wie zou er zo gek zijn halverwege de dag al in de whiskey te vliegen? Tomasz? :-P
Het is hier nog steeds gezellig :-)
Ik vraag me af wat er gebeurt als ik nu het vinkje ‘hou me op de hoogte van verdere reacties!’ aanvink.
Volgens mij krijg ik dan een mailbox vol reacties, niet?
En dat zijn dan reacties die niet aan mij geadresseerd zijn.
Ja, ben weer terug dus.
Dat is natuurlijk helemaal niet zo leuk. Dus ik doe het maar niet.
Maar! Degenen die dat vinkje ooit wel hebben aangevinkt heb ik nu weer vijf e-mailnotificaties bezorgd.
Vond ik wel een mooi aantal, eigenlijk.
Nu zeven, natuurlijk. Ook een mooi getal :-)
Ik heb het eerlijk gezegd uitgevinkt. Ik vond vanmorgen 23 mails van de robotvorm Yuri in mijn mailbox om me te vertellen dat er een reactie was. Aangezien ik nog spontaan genoeg ben om zelf binnen te springen en ik stiekem zit te wachten op een mailtje denk ik dat ik mezelf de stress ga besparen om mijn hart een nodeloos sprongetje te voelen maken bij elke ‘you’ve got mail’.
Allez hop! Weer een reactie erbij! En miljaar, mijn vinger doet verdorie pijn van al dat naar beneden scrollen. Ideaal om een eeltlaag op uw vingers te kweken wel. Maar waarom zoudt ge dat willen, is dan weer de vraag natuurlijk.
Zoo.. Ook maar even een reactie van mij, zodat je tot 1,2,3,4,5 zoveeeeel reacties komt. :-)
Ben ik weer.
Swan meldt zich, al zet het nog geen zoden aan de dijk!
En ik mag zeker niet nog een keer reageren?
Je mag zo vaak reageren als je wil.
En ook zo constructief (dan wel deconstructief) als je wil.
Iemand een amuse-gueule?
Allee zeg, waar Cyriel rondhangt daar ben ik ook. Een bericht met 1000 reacties, wat een nobel streven.
Nou, vooruit dan maar, weer een reactie, nu ik nog wakker ben. ;-)
Tjee, nu word ik gelinkt aan whiskey-thee vroeg op de dag. Ik denk dat ik een imagocampagne ga voeren alhier.
Zoals eerder gezegd hou ik het ’s ochtends bij een melkje of wat Worldshake of Winny-fruitsap.
Ik heb net een documentaire over Paul-Herni Spaak gezien. De man had een opmerkelijke bril.
esther paraat voor reactie 315! *salueert*
Winny fruitsap? Die hebben echt alles e. Volgens mij hadden wij daar op Chirokamp choco van. Naast de talrijke bakken worldshake en andere wereldwinkel ethisch verantwoorde producten.
Hup Yuri.
Trrrrrouwens! Reactie nr. 350 krijgt uiteraard weer een gedichtje!
Moeten wij nu jachtig voort naar reactie 350, alleen maar kijkend naar de kwantiteit, en alle kwalitatief hoogstaande zinnen overlaten aan derde wereldlandkinderen die hier voor ons zitten te reageuren? Ik belde net met een fabriek in China, die kunnen nog wel een stuk of twintig jonge dwangarbeidertjes wat extra uren laten maken achter de terminals.
Nee hoor. Haast en spoed is zelden goed, en ik heb alle tijd van de wereld.
In de tussentijd kunnen we misschien een spelletje doen. Wat rijmt er bijvoorbeeld op eclectisch?
hup Yuri hup
@ Eric: Ik heb je reacties net gered uit de klauwen van Kabouter Spamtadam. Overijverig baasje, verdomme. Excuses daarvoor. En hoe vaak ik zelf heb gereageerd, weet ik niet meer. Maar er is geen reglement, dus ik maak me geen zorgen. Moewahahaha.
Wat is dat met dat gehup, Yuri, trouwens? Zal ik dat even letterlijk interpreteren?
reactie 666: Is dit de fansite van de familie Pfaff?
Da’s een hele goeie.
Wat een kek hangdingetje zie ik daar rechts verschijnen, met wederom de onvolprezen (wat is het heerlijk geen televisie te hebben) Peter de Vries in beeld.
En, apart dat iedereen daar zo aan voorbij gaat, maar héél graag, die amuse. Ga je vertellen wat het is, of moet ik raden?
We zijn ondertussen al aan de soep begonnen. Kommetje snert?
Goed, met vegetarische rookworst en plantaardige schenkel, mag ik hopen? En roggebrood met tofu-spek erbij, heerlijk.
Overigens is deze reactie: http://maanzand.com/en-u/het-bericht-met-de-1000-reacties#comment-20000 van tomasz niet alleen een interessante bewering, maar tevens reactie 20.000 aller tijden op maanzand.com, als ik de techniek juist interpreteer. Toch leuk, zo tijdens onze queeste naar de 1000e.
Eclectisch? Elektrisch? Kubustisch? Spagetti’s? Maagdenvlies? Meneer de Vries? Come on please?
Wat gaat u eigenlijk doen als we de 1000 hebben bereikt? Dit bericht heel snel op slot gooien zodat er geen reactie meer aan toegevoegd kan worden? Stoppen? Stoppen is voor mietjes, maar je moet stoppen op je hoogtepunt, heb ik wel eens gehoord.
Waar kijkt ze naar uit het raam? Dat zijn dan dingen die ik mij weer afvraag. Bij deze dan mijn reactie driehonderdenzoveel.
Het was natuurlijk mijn eerste reactie, en van de duizend de driehonderddrieendertigste. Mooi. En bij deze mijn tweede. ;-)
@ Joost: Ik weet niet precies hoe de techniek werkt, maar het gaat zeker niet om 20.000 reacties. Helaas Pindakaas. Maar een mooie bewering, dat wel.
@ Maarten: Stoppen op het hoogtepunt is het doel, inderdaad. Wat er daarna gebeurt, had niemand ooit durven dromen.
@ Irene: 333 is een schoon getal. En het is de helft van 666.
(Hoe schrijf je een hoofdletter 3, trouwens?)
Hm. Ik dacht eigenlijk al een beetje dat het onzin was, maar het leek zo aardig.
(zal ik het gewoon doen? Als een idioot nu 14 reacties gaan zitten typen, zodat ik een gedichtje krijg? Dat kan gewoon! Ik kan dat gewoon doen!)
Hela! Grote smurf! Is het nog ver? Ik begin hier serieus honger te krijgen. En dorst. Dorst!
Dat is grappig, in de tijd dat ik even een Hyves-mail naar mijn moeder stuurde, is er hier een berichtje binnen gekomen van Uw Moeder.
En waar Rosalie hangt, daar hang ik ook. Als authentieke hangjongere dan.
Sorry Yuri, bovenstaande post slaat als een tang op een varken of als een lul op een drumstel, maar ik kan het niet over mijn hart verkrijgen om hier langs te komen om te zien hoe het staat en niks achter te laten.
Als iedereen zo dacht, was de 1000 al lang bereikt…
Kom, ik ga het doen. Er gebeurt hier al bijna een uur niets meer, en ik heb ook wel recht op een gedichtje. Ben al een huwelijksaanzoek kwijt, dus ik vind dat niet zo gek gedacht. Daar gaat-i.
Oei, nu begint opeens Cyriel er zich mee te bemoeien. Ik moet snel zijn!
Wat niet eenvoudig zal zijn, want met bijna 350 reacties draait het wat traag, heb ik het idee.
Maar het gaat nog goed, lijkt me. Cyriel is al weer verdwenen, zo te zien.
“Zeg het dan, zeg het dan!” spoort het knopje me aan. En dat doe ik.
Nog maar drie, het komt nu werkelijk in zicht. Ik begin vermoeid te raken, maar geef niet op!
Kijk achterom, maar ik zie niemand in mijn blikveld. Ik geloof werkelijk dat ik het ga redden.
Ja, ja, ik heb reactie 350!!!! Hoera!
Hoe is dat nu mogelijk? Dit zaakje stinkt, en ik zal Peter hiernaast vragen om het tot op de bodem uit te zoeken! Voorkennis en verboden dingen die niet mogen. maanzand.com stinkt een beetje, dat kan ik u wel vertellen!
(hè, heerlijk, schaamteloos in mijn eentje zinloze onzin zitten verkopen. Tot morgen lieve mensen, slaap zacht!)
Awel…353, magisch getal? Welnee, maar ik doe lekker mee. Want ik ben nu eenmaal een trendvolger, meeloper, kuddedier.
T’hat’s me.
Hupsakee, weer een reactie! :-)
Nou, dan nog maar 1 als bonus-aanbieding.
En nog 1 voor extra zegeltjes.
Geldt deze voor extra airmiles of niet?
Bestaan er geen robots om die 1.000 vol te maken?
O.K., op naar de 360.
En dan even finishen op 360. Welterusten!
Welterusten aan u allen eveneens vanwege uw gastheer. Dank voor alweer een dag heerlijk eclectisch epibreren. Morgen reageer ik wat uitgebreider. Als er nog plaats is.
Als ik mijn rekeningnummer vermeld, zou ik daar dan ook duizend reacties op kunnen krijgen aub?
Hierboven werd beweerd dat ik een interessante bewering heb gedaan; welke was dat precies?
i
si
eis
reis
stier
ritsen
stieren
striemen
de bloempot heeft de bus gemust.
@nietsdanvuur: gewoon proberen, zou ik zo zeggen!
@Yuri: eclectisch –> dyslectisch?
@niemand/iedereen: ik heb zonet een riskavond doorleefd en zowaar het spel gewonnen! En zoals het een avondvullende risk betaamt, stond ik op een gegeven moment met amper drie landjes te bibberen achter mijn kannonnen, maar tenslotte heb ik dankzij het continent Zuid-Amerika en een subliem pact met de Noord-Amerikaanse heerser naar Afrika kunnen doorsteken, om vervolgens ook Azië in te nemen. Mijn opdracht “Verover Azië en Zuid-Amerika” was op die manier na 5 uur en een kwartier vervuld. Mooi zo!
pablo neruda leest maar flauw in het engels, trouwens.
iemand nog fijne boektips? ik ken immers amper hedendaagse schrijvers.
Hoi hoi. Wat is het hier druk geweest gisterenavond, zeg…
Ik heb koffiekoeken meegebracht. Kan jij voor de koffie zorgen, Yuri? Iemand een koek?
@tomasz: het is dan wel geen hedendaagse schrijver, maar ik moet natuurlijk Cyriel Buysse aanbevelen.
En mijn persoonlijke held is Nescio, maar ook die heeft al een tijdje het tijdelijke voor het eeuwige verwisseld.
Als ik dan toch een paar boeken moet noemen die mij recent positief verrast hebben, dan zijn dat Eindelijk de zee – Thomas Verbogt, De helaasheid der dingen – Dimitri Verhulst en De wandelaar – Adriaan van Dis.
Zeg Yuri, je mag nu wel van de zolder komen, hoor.
Ha Lies, zijn er nog koeken? Ik ga zo koffie maken, doet er iemand een kopje mee?
En tomasz, naar die interessante bewering wordt verwezen in de 331. En daar zei Yuri later weer iets over. Vandaar.
Ik zoek nog naar een anagram van reine mest, maar dan in één woord.
Boeken. Ik las erg graag de Nachttrein naar Lissabon, net als louter bijvoorbeeld (http://www.willemijndicke.nl/2007/08/vrijheid.html).
Mijn eigen rekening is wat schamel gevuld, Vuur, maar je kunt het proberen, zoals t al zei.
Zo, weer bij.
‘Begin de dag met een dansje, begin de dag met een lach, want wie vrolijk kijkt in de morgen, ja die lacht de hele dag’- dit soort stompzinnige dingen horen wij NL’ers op onze ochtendradio, Yuri. En nu heb ik een humeur om op te schieten natuurlijk.
En? Zijn we er al?
Meesterin, als alternatief op meesteres?
O, en Lies, heb je misschien foto’s van die koeken?
Ik wil graag nog wat koffie, Joost. Ik word maar niet wakker vandaag…
En wat boeken betreft: mogen het ook vertalingen zijn? Ik heb erg genoten van De schaduw van de wind – Carlos Ruiz Zafón en van De vliegeraar – Khaled Hosseini. Ik kan je nog enkele tientallen andere boeken aanbevelen in de fantasy en de jeugdboeken, maar dat was niet de bedoeling, zeker?
En natuurlijk zijn er nog koeken, je bent de eerste die er een wil.
Ik heb croissants, chocoladekoeken, bolussen en koeken met frangipane. Welke wil je?
Lastig, Lies. Ik ben erg gesteld op een koffie met een croissant, maar die frangipane klinkt ook aantrekkelijk. Ik vind het zo’n mooi woord, maar heb eigenlijk geen flauw idee wat het is, terwijl ik er eerder deze week al één van Yuri heb geaccepteerd.
Ik begin dan toch maar met een croissant, vrees dat die frangipane me iets te zoet is op de vroege morgen. Zo klinkt het althans.
En zo leer je nog eens nieuwe mensen kennen – even op je mooie website gekeken, NIA, hekserij, intrigerend. En dan zo rustig aan zo’n bureautje in de zon zitten vertalen – het zijn wel woordenmensen die hier samenkomen, he?
Tja, denk dat Yuri zijn woordenkunst inderdaad vooral woordenliefhebbers aantrekt. En Pfafffans, ok, die ook :-)
Ik ben eigenlijk een beetje jaloers op mensen die zo fantastisch goed met woorden kunnen omgaan als Yuri en Zezunja. Ik wou dat ik dat ook kon. En misschien heb ik het wel in me, ergens heel diep weggestoken, maar ik heb niet het geduld om het er allemaal te zitten uitpeuteren. Want hoe meer je schrijft, hoe beter je erin wordt natuurlijk. Dus blijf ik maar gewoon lezen, en genieten van de taalparels van anderen…
Mijn jeugddroom was jeugdboekenschrijfster worden. Thea Beckman achterna. Maar die is langzaamaan steeds meer naar de achtergrond verschoven. Ik heb nog steeds heel veel dromen en doelen in mijn leven, maar schrijven hoort daar steeds minder bij. Vertalen, ja, dat wel, daar ben ik goed in. Maar zelf dingen creëren vanuit het niets… Ach… In een volgend leven misschien.
Ik hou het voorlopig bij mijn fantastische job, mijn spirituele weg en mijn dans (NIA).
Wat die frangipane betreft: er zijn verschillende soorten. Je hebt de koffiekoeken met frangipane, die ze bij sommige bakkers verkopen en die heerlijk zijn ’s ochtends.
En dan heb je het type frangipane voor bij de koffie, zoals deze (http://rubenblogt.files.wordpress.com/2007/06/frangipane.jpg). Die zijn een stuk zoeter en droger, en dus ook minder geschikt voor bij het ontbijt.
Er begint me iets te dagen (eerste even de koeken hoor, daarna het inhoudelijke, maar dan wordt ik niet meer afgeleidt door trivialiteidten). Als ik aan koffiekoeken denk, zie ik een soort vrij droog zandgebak voor me. Maar nu herinner ik me dat de Vlaamse koffiekoek een fenomeen schijnt te zijn dat lijkt op wat in Nederland een koffiebroodje heet, en in Frankrijk verschijningsvormen heeft als pain aux raisins, pain au chocolat en dergelijke.
Grappig dat je onderscheid maakt tussen koffiekoeken en frangipane “voor bij de koffie” ;-)
Zo, nu naar belangrijker zaken. En daarna weer verder met wat ik aan het doen was.
Hihi, ja koffiekoeken zijn in Vlaanderen zoete broodjes van bij de bakker, die bij het ontbijt worden gegeten. Sorry voor de verwarring :-)
Zijn jij ook in de taalbusiness, Joost? Wat doe je dan?
Ik geloof dat zo’n droom nooit helemaal uit het niets tevoorschijn is gekomen. Jaloers, ergens diep weggestoken, taalparels, naar de achtergrond – het wil er bij mij niet in dat daar geen echt verlangen spreekt.
Ik weet ook de vorm niet – misschien is vertalen wel die vorm. Misschien vind je een moment dat uitpeuteren opeens wel van het grootste belang voor je wordt, zo dat je er het geduld wel voor moet vinden. En misschien zit ik er ontzettend naast, maar soms heb ik opeens de neiging om dit soort dingen te gaan orakelen, en wie weet heeft het zin, tussen al het zinloze wat ik hier ook al heb gedebiteerd.
Dans! Geniet! En blijf die letters op een rij zetten, tot ze uiteindelijk een stukje van de naam van God vormen ;-)
Net als Yuri, en Zezunja, en ik en tomasz en ilse en Carmen en god weet wie allemaal (man, ik moet ophouden, ik draaf door, en ik meen het nog ook allemaal).
Nee, ik zit niet in de taalbusiness. Heb er wel een obsessie voor, die misschien lijkt op wat jij er net over schreef: ik zou er al heel lang iets mee willen, maar heb niet de adem gevonden om me er echt aan te wijden, en zo lang komt er ook niets wat voldoet, althans, voldoet in bredere zin. Maar wie weet – het zou ook kunnen dat wat ik net schreef helemaal niet over jou, maar alleen over mijzelf gaat. Of misschien allebei een beetje.
De link vertelt iets over wat ik wél doe.
Koffiekoeken in België vereisen een ware cursus Joost, daar komen wij NL’ers niet zomaar uit. Dat geldt ook voor de frietsausen.
En ergens tussen al die reacties stond een complimentje voor mij: bedankt.
OK, ik zal de koffiekoeken dan maar even laten. Ik moet mijn plaats kennen (wie weet rolt er nog een huwelijksaanzoek uit ;-) )
En als iemand nog iets wil om over te praten hier: http://www.breitbart.com/article.php?id=080304120710.ad7gm7i6&show_article=1
Oh verlangen genoeg hoor, maar niet genoeg doorzettingsvermogen om er ook écht iets mee te doen :-) Maar inderdaad, misschien komt het op een goede dag helemaal vanzelf. Het probleem is dat ik het wel kàn, als ik er écht hard mijn best op doe. Als er ergens tekstjes moeten worden geschreven, dan sta ik altijd op de eerste rij, en als ik er even geen zin in heb, word ik wel aangeduid als chinese vrijwilliger :-) Maar zo vlot en spontaan als het bij sommige mensen lijkt te gaan, nee, dat niet.
Ik zal eens kijken of ik er iets netters van kan maken, Yuri, die lange URL’s.
Iets om over te praten.
Beter.
Oh, een energiewerker zeg. Ik ken reading niet echt, en heb het dus ook nog nooit ondergaan, maar ik kan me inbeelden dat dat een enorm boeiende job is, waarmee je mensen écht vooruit helpt. Leuk! Hoe heb je dat geleerd? Heb je altijd al zo’n goed ontwikkelde intuïtie gehad of heb je die getraind?
Ja, dat mis ik ook, een soort vrolijke noodzakelijkheid, gepaard met een vanzelfsprekend niet aflatende gedrevenheid.
In mijn huidige werken kom ik daar dichter bij – nog niet altijd dicht genoeg, maar het begint er steeds meer op te lijken.
Moses high on drugs?
Super.
Tja, misschien wel. Maar dat hoeft niets af te doen aan zijn spirituele beleving.
Maar misschien ook niet. Hoewel ik zelf nog geen drugsvrije visioenen heb gehad, ben ik ervan overtuigd dat ze bestaan. Door dagenlang te vasten bijvoorbeeld. Of door eenzaamheid. Tenslotte liep die mens al heeeeel lang rond in de woestijn, leefden ze alleen op die eentonige manna en had hij net een berg beklommen. Qua ontberingen kan dat wel tellen!
Gewoon geleerd op school – nou ja, op een bepaalde school dan. Laat ik er nog eens een mooi linkje tegenaan gooien: KLIK!
Leuk spul hoor, fascinerend om mee bezig te zijn.
Het lijkt wel of we zitten te chatten, dan loop je ook zo vaak een reactie achter op wat de ander aan het schrijven is ;-)
Hebben we zo toch bijna de 400 te pakken. Daar gaat het toch allemaal om.
Ik vind het echt een vrolijke plek hier, voor elk wat wils, en tot op heden genieten we volledige vrijheid van meningsuiting, waar vind je dat nog tegenwoordig.
Ha, op zo’n school :-)
Kan je dan ook jezelf readen? Of laat je dat doen door een ander? Of neem je je eigen ontwikkeling op een nog andere manier onder handen?
anjib drednohreiv!!!!
Uiteindelijk zitten al die mensen steeds tegenover mij zodat ik zelf weer een klein stukje bewustzijn erbij kan sprokkelen. En ja, je kunt ook jezelf readen. Lukt niet altijd even makkelijk, omdat daar vaak nog wat meer overtuigingen tussen zitten dan bij het lezen van de energie van een ander. Maar het kan zeker.
En ik neem ook mijn ontwikkeling nog wel op andere manieren onder handen, hoor ;-)
Beetje dansen op zijn tijd (klik) bijvoorbeeld. Niet alleen maar stil op een stoeltje zitten…
Nou, vlug dan maar even, ik moet werken. Mijn reactie: ja, heel erg okee.
Ha de vijf ritmes. Dat heb ik ook eens een paar weken gedaan. Ik vond het leuk en soms heel intens, maar ik miste wat structuur. En zo ben ik dus bij Nia aanbeland :-)
Kadert jouw energiewerk in een religieuze dimensie, Joost, of hou je het puur bij energie alleen?
Woehoe het is me gelukt om mijn linkje onzichtbaar te maken. Had nog niet bedacht dat dat ook in reacties kon *bloos*
Tja… je dacht, ik doe er even een simpele vraag tussendoor?
Bestaat er energiewerk helemaal los van een religieuze dimensie? Het is maar de vraag wat je onder religie verstaat. Als je vraag is of het binnen een systeem past, is het antwoord (grotendeels) nee. Natuurlijk is er iets van vorm, anders valt er lastig te werken, hier op aarde ;-)
Maar als je naar energie gaat kijken, stuit je uiteindelijk onherroepelijk ook op een punt waar het niet alleen maar over koolstofgebaseerde levensvormen gaat die doelloos samen rondlopen op een grote klomp gestolde lava.
Zin en doel hebben dan al gauw een band met wat je religie kunt noemen, of andersom: in energiewerk zoals ik het doe, kijk ik naar hetzelfde waar religies (oorspronkelijk) ook naar kijken. Vanuit net weer een ander punt, om het een beetje speels te houden ;-)
Zo weten we elkaar hier leuk te inspireren, op het gebied van spiritualiteit net zo makkelijk als waar het html betreft. Waar zie je dat nog.
Overigens, mensen van alle gezindten, jullie hoeven je aan ons niet te storen als je het over iets anders wilt hebben hoor. Hoe meer zielen, enzo.
LOL ja sorry hoor. Maar toch mooi geantwoord. Ik begrijp volledig wat je bedoelt (hoop ik).
Ik vraag me soms af hoe ze het doen, van die mensen die alles puur tot wetenschap herleiden. Ik kan er niet omheen dat de hele wereld en al het leven erop een wonder is, hoezeer je elk detail ook kan verklaren met biologie enzo. Het geheel is zo uitzonderlijk mooi, en zo allesomvattend groot, dat ik er alleen maar ontzag voor kan hebben.
En uiteindelijk mogen ze nog zo hard roepen dat alles te verklaren is enzo, maar ik denk dat de meesten het eigenlijk deep down niet menen. Als zo’n wetenschapsneuroot verliefd wordt, zal hij toch niet alleen maar aan de zijlijn toekijken hoe zijn hormonen en hersenen die reacties teweeg brengen, maar er toch ook gewoon stiekem heel hard van genieten?
Volgens mij worden die veel minder makkelijk verliefd. Die rationaliseren te hard en durven de controle niet uit handen te geven. Dan is dat eerder angstaanjagend dan genieten hoor.
Ik moest net denken aan de lessen Religie, zingeving en levensbeschouwing van het eerste semester. Iemand ‘Religie in de 21ste eeuw’ gelezen van Herman De Dijn? Ik kon me wel vinden in de immanente transcendentie en ‘de stilte in elk van ons’ en ‘het mysterie’ enzo. Religie zonder puur religieus in de zin van God te gaan. :-)
Nope, niet gelezen. Maar ze hebben het blijkbaar bij de bib en als ik heb het alvast genoteerd, voor als ik later deze week ga.
Wat studeer je eigenlijk, Carmen?
Toegepaste psychologie. RZL is een basisvak in het derde jaar, vandaar dat ik me daar heb door moeten sleuren. Geen bedliteratuur hoor, ik denk dat ik de helft van het boek nog niet begrijp. De uitleg van de prof erover in de les was minstens even boeiend.
Toch zijn de echte cynici enorm vasthoudend, waar het het ontkennen, of, wie weet, hun gelijk betreft. Een voorbeeld uit de blogosphere: ik kan met verbijstering de teksten op bijzinnen.com lezen, die telkens alles weer weet te relativeren en onderuit te halen wat hij voelt voor zijn vrouw en dochter, en tevreden is dat het zo is, en niet meer dan dat.
De passie in het nÃet willen dat iets zo zou zijn, dat het onverklaarbare, onberedeneerbare binnen zou sluipen.
Fascinerend.
Tegelijk houd ik van de afstand die hij kan vinden in zijn beschrijvingen, waardoor hij een soort helderheid, een bepaalde humor brengt in wat hij tegenkomt. Dat je niet denkt dat ik hem een rare man vind die de wereld niet begrijpt, dat is niet mijn boodschap.
Ik kan natuurlijk niet achterblijven…. even helpen, al 413….
‘k ga mijn koffer pakken die zich vermomd heeft als rugzak. morgen vertrek ik naar een eiland waar het stevig waait. maar het zal nog moeten blijken of daar Maanzand , de zijnen en de haren te ontvangen zijn onder het licht van de beroemde vuurtoren die rijmt op ‘kijk daar es’.
anders is de korte golf er altijd nog.
Haa, daar ben ik weer. Ik had me even verslapen, waarvoor excuus. Gelukkig gaan de olijke discussies hier gewoon verder. Dat is mooi. Goed. Even recapituleren:
Susy zei: Awel…353, magisch getal? Welnee, maar ik doe lekker mee. Want ik ben nu eenmaal een trendvolger, meeloper, kuddedier.
T’hat’s me.
@ Susy: Hoe meer meelopers, hoe beter. Lang leve het wild om zich heen reagerende kuddedier!
Centrum zei: Geldt deze voor extra airmiles of niet?
@ Centrum: Je kan je extra airmiles gaan afhalen in de beauty-shop van Debby Pfaff.
niets.dan.vuur zei: Als ik mijn rekeningnummer vermeld, zou ik daar dan ook duizend reacties op kunnen krijgen aub?
@ Vuur: Ja hoor. Graag ook je adres, je sofi-nummer, de code van je bankkaart en je simkaart, en ik doe de rest.
tomasz zei: de bloempot heeft de bus gemust.
@ Tomasz: De bloemput heeft het bos gematst.
Lies zei: Hoi hoi. Wat is het hier druk geweest gisterenavond, zeg…
Ik heb koffiekoeken meegebracht. Kan jij voor de koffie zorgen, Yuri? Iemand een koek?
@ Lies: Ik ga nu de melk kloppen en een fijn potje arabica zetten. (Lees: door de Senseo jensen)
En bedankt voor je compliment, hoor. Wij glunderen.
Octavie zei: Zeg Yuri, je mag nu wel van de zolder komen, hoor.
@ Octavie: Ik weet het, ik weet het. Maar het is daar zo gezellig met Kabouter Pokerfees en Kabouter Gengbeng. Maar ze slapen nu, dus ik heb rust.
sunnymoon zei: anjib drednohreiv!!!!
@ Sunnymoon: Sey! Gon sthcels drednohsez et naag!
En dan zie ik dat mensen hier spontaan een boompje gaan opzetten over spiritualidinges en reading (is dat geen popfestival?) en vijf ritmes en wat dies meer zij. Ik ben blij als mensen boompjes komen opzetten. Doe vooral zo voort. Al vrees ik wel dat ik deze discussie niet helemaal volg. Ik ga altijd een beetje rillen als het over spirituele ervaringen en religie en zo gaat. Niet dat ik een wetenschapper ben, maar ik heb niet zo veel met al die rare vormen van zingeving. Soit. Laat dat jullie niet tegenhouden om me van het tegendeel te overtuigen. En het idee dat Mozes had zitten blowen of slikken, vind ik wel erg tot de verbeelding spreken. Vertel al die gekke christenen wereldwijd maar een keer dat de oorsprong van hun religie bij de bad trip van een avant-garde hippie te zoeken is. Benieuwd wat ze dan met al die wierook gaan doen.
En last but not least: Zie mijn volgende reactie.
Dit was reactie nr. 350 (van heel iemand anders dan Joost Brummelkamp):
Ja, ja, ik heb reactie 350!!!! Hoera!
En dit is het beloofde gedichtje:
Ik heb Reactie 350
Ik heb Reactie 350
Zo heet mijn nieuwe parfum
Het is een heel duur flesje
En het viel stuk op de balatum
(Op naar nr. 450!)
Ha Yuri, goedemorgen! Geen enkele behoefte je te overtuigen van wat dan ook, hoor. ‘t Is niet echt een discussie, geloof ik, meer dat we elkaar vertellen dat we de dingen ongeveer hetzelfde zien.
En ik voel juist wel wat voor de gedachte dat Mozes gewoon een heel goeie trip had. Beetje tegenwicht tegen de serieuze spiritualiteit kan werkelijk nooit kwaad. Gaan we gewoon weer een beetje pret maken, of dat nou zin heeft of niet (waar ik geloof dat dat wel degelijk het geval is, van die zin).
En wat een fijn gedichtje. Mag ik weer een Vlaams (?) woord gaan opzoeken dat ik niet ken.
Ik wist niet wat balatum is. Even opgezocht:
bala’tum, wm o & m, goedkoop vloerzeil
Moet ik me daar iets bij voorstellen ‘in de stijl van Debby Pfaff’s salon’?
Het stomme aan religie en ergens in geloven is dat je zo veel mogelijkheden dreigt te verliezen. kiezen is zo vaak verliezen…
Los van de manier waarop je het aan religie verbindt: niet kiezen is ook verliezen. Ik denk dat voortdurend alle mogelijkheden behouden, en tegelijk iets tot stand brengen (al is het maar een blogpost met 1000 reacties) een illusie is.
Voor mij dus geen reden om nergens in te geloven. Wat niet wil zeggen dat er geen andere kunnen zijn.
Hahaha. Misschien ligt er wel vloerzeil in het salon van Debby Pfaff, maar goedkoop zal het niet zijn, denk ik.
Omdat het zo’n prachtige tekst en zo’n fantastische zangeres en -natuurlijk- een sublieme song:
Sweet dreams till sunbeams find you
Sweet dreams that leave all worries behind you
But in your dreams whatever they be
Dream a little dream of me
linkliefde? linkliefde?
O, leuk, dat kan nog net voor ik weer serieus aan de slag ga: Klaus op ikenmijnlada.com verdient het om gelezen te worden. Dan moet-i wel weer wat schrijven, maar als we allemaal komen kijken… ehm… wordt-i waarschijnlijk zo zenuwachtig en onzeker dat er niets meer uit zijn toetsen komt.
Maar hij kà n mooie dingen schrijven, en dat heeft-i ook gedaan, ik noem maar iets (hier klikken dus).
met een stevige stap, naar de linkliefde.
Linkliefde? Dan denk ik spontaan aan Stijn Vranken natuurlijk. *valt op de knieën en begint te bidden in de richting van de boekenkast* http://stijnvranken.wordpress.com/
Ik heb gedroomd dat ik verliefd was. Verliefd op een meisje.
Ik droomde niet over een meisje, maar wel dat ik verliefd was.
Verliefd. Nog voor het zoenen, nog voor het vastpakken. Nog voor je denkt aan de ander, en enkel stilstaat bij die kriebels in je buik. Naïef. Het spannend vinden van naast haar te staan.
In mijn google reader komen de laatste tijd steeds meer blogs terecht van mensen die ik eigenlijk niet ken maar die zo leuk zijn om te lezen. Zoals dus Maanzand, Zezunja en Nietlief, maar ook bijvoorbeeld Kruimels, wiens hele leven een gedicht lijkt… En Georgina, de bijzonder schrijfvaardige “kuisvrouw”…
Awaiting moderation? What the f***?
Ze leek helemaal niet op het meisje dat ik me doorgaans inbeeld.
@ Lies: Pardon! Pardon!
*Geeft Kabouter Moderateursleur een dreun*
Ook ééntje waar ik regelmatig passeer is de blog van Tom Yum Kim. De strubbelingen van het leven en het versieren van een vrouw om het zo te zeggen. De kerel zit niet echt in een fijne levensfase op dit moment, maar kan het geweldig goed verwoorden. http://trancedevie.skynetblogs.be/
Ik luister naar The Craft van Blackalicious, trouwens. En daarvoor was het Appetite for disctruction van Funkstörung.
En gijlie?
Geen idee. De laptop van het meisje achter mij kreunt iets van ’shaking that ass’, maar ik ken het nummer niet.
Niets. Ik kan niet goed werken met muziek.
Hoewel, ik ga toch iets opleggen. De junk die ik nu aan het vertalen ben, behoeft geen strakke concentratie (de verslagen van het comité voor gezondheid en veiligheid van een of andere school in Engeland… waarom iemand dat in het Nederlands zou willen hebben, het is mij volstrekt onduidelijk…)
I see you baby?
@ Yuri: ja zoiets in die trend. Het geeft mij de beelden van een wannabe 50 cent met ho’s en bro’s en wat nog allemaal.
Linkliefde. Is dat een liefde die eigenlijk niet kan?
Opleggen.
Raar woord eigenlijk. En geen algemeen Nederlands volgens Van Dale, toch niet in de betekenis van muziek spelen.
Zal nog uit de platentijd komen, zeker, dat je echt letterlijk een plaatje op de speler moest leggen. Ik ben nochtans niet echt oud genoeg om veel platen gehad te hebben, ik ben opgegroeid in de cassettetijd… Misschien nog een erfenis van mijn ouders? Geen idee…
Maar kom, de muziek is geworden: volstrekt onbekende lounge-achtige toestanden waarop ik dans (die Nia die al eerder is voorbijgekomen). Ik ben eigenlijk meer voor folk- en softrocktoestanden, de Levellers zijn mij bijvoorbeeld bijzonder dierbaar, maar dat is niet echt bevorderlijk voor het werken. Dan zit ik enkel nog mee te zingen :-)
De Levellers zijn fijn. :-) Ik bezondig mij met tijd en stond aan een gezonde dosis Louis attack, maar vandaag ben ik in hogere sferen (toch voor het komende uur) met New World van Dvorak.
Ha, de Levellers! Ik dacht dat die mannen al lang waren bijgezet in een of ander mausoleum. Doch soit. Ik ken iemand die ooit na een concert van The Levellers met een hoofdwonde naar het ziekenhuis moest omdat de bassist het om een of andere reden grappig vond om zijn bas in het publiek te keilen.
Echt gebeurd, no kidding.
Mo! Dat is minder. Mja, Jeremy is altijd een beetje een rare kwiet geweest (de bassist dus). Niet dat de rest normale gasten zijn, maar zó raar als hij toch niet…
Ze zijn nog steeds alive and kicking! Ze brengen binnenkort een nieuwe cd uit zelfs, de eerste singles zijn al te beluisteren op het net. En ok, ze hebben al een paar jaar geen hits meer gehad, maar voor mij hoeft dat ook niet eigenlijk. Integendeel. Hoe minder fans ze hebben, hoe vaker ze op kleinere podia verschijnen, wat ik toch een stuk aangenamer vind.
Bovendien zijn ze blijkbaar nog lang niet vergeten door de massa, want ze hebben vorig jaar nog een hele week aan een stuk 7 culturele centra in België uitverkocht gekregen met hun “akoestische” programma.
Voor de rest hebben ze gewoon een vrij groot bijzonder trouw publiek dat gewoon ALTIJD komt opdagen als ze in België spelen… Zo blijven die mannen bezig met wat ze graag doen, en we gaan ze zeker niet tegenhouden!
Tot zo ver de enthousiaste spontane reclame voor de Levellers *reclametune*
Ik droomde dat we plots naast elkaar stonden, dat we vlak naast elkaar stonden, zelfs tegen elkaar. We stonden tegen elkaar, leunend op een toog of iets dergelijks. Er was eerst niets meer aan de hand. We stonden tegen elkaar, en dat voelde zo heerlijk aan. Gewoon tegen haar te staan, haar tegen me aan te voelen. Niet voor even, maar samen tegen elkaar staand. Dat was mooi. Ik was heel verliefd.
Mijn linkervoet stond tegen haar rechtervoet aangeschurkt. Mijn been voelde warm aan terwijl het zich tegen het hare drukte. Zo stonden we tegen elkaar. Mijn voet, mijn been. Mijn middel raakte nog net haar middel. En verder stonden we naast elkaar. Voor de anderen stonden we naast elkaar. Maar eigenlijk stonden we tegen elkaar. Stiekem. Alleen wij twee wisten het. We wisten het alleen nog niet zeker van elkaar.
Toen strengelde mijn voet zich rond de hare. Onmerkbaar voor al de anderen, ging mijn voet, die zo warm tegen de hare stond, rond haar been, tot het tussen haar twee voeten stond. Het bleef er niet staan, neen, mijn voet keerde terug, waarop haar voet volgde, rond mijn been gleed, zacht zo zacht, tot haar voet uiteindelijk tussen de mijne stond.
Zo gingen we over en weer. Zoals de zee. Niemand wist het, enkel wij. Wij waren verliefd. Wij waren verstapeliefd, maar we hadden niemand iets gezegd, zelfs elkaar nog niet.
Gni gni. Ja sorry. Als ik enthousiast ben over iets, dan kan ik daar helemaal in opgaan :-)
@Tomasz
Hoe langer je zo kleurrijk je droom blijft vertellen, hoe meer ik het gevoel krijg dat ik dat meisje zou willen zijn…
@ Lies: Helemaal niet erg hoor, het was fijn om te lezen. :-)
@Tomasz: *zucht* aaaah l’amoouuurrr *blaast sigarettenrook in de vorm van een hartje*
Okee!
Cool, en die was 450. Een gedichtje op “Okee!”, Yuri…
Verhip, dat was nr. 450!
*bedenkt even een gedichtje*
Toeptitoem. Ik wist niet van de gedichtjes-beloning. Afgezien van wat ik schreef, ben ik nu blij dat ik wat (maar niet dat) schreef.
Dit was reactie nr. 450 (van Klaartje):
Okee!
En dit is het beloofde gedichtje:
Oh, Kay, zei ik plots
Oh, Kay, ik hou van je, zei ik plots,
en ze vroeg om een ruikertje rozen.
Okee, Kay, dat regel ik voor je,
toen moest Kay rozerood blozen.
(Op naar nr. 550!)
Pfaff? Nooit van gehoord. En als ik het goed begrijp, kan ik dat maar beter zo houden.
Ze had de trekken van een meisje dat ik ken. Ze praatte veel, was heel sociaal. Ze droeg zachte truien, zodat ik uren over haar rug wou wrijven. Ze was niet bang om verliefd te zijn. Niet zoals bij mijn vorige liefdes. Verliefd zijn is een beetje zot zijn, en dat vond ze helemaal geen erg. Maar ze was er zich wel van bewust. Ze wist dat ze zot deed. Ze was er praktisch in. Ze wist hoe je best zot kan zijn, hoe je daar niet mee opvalt. Maar ze wist ook dat het mij opviel. We zagen het aan elkaar, we hoopten het aan elkaar, we voelden het aan elkaar.
Pfaff was tientallen jaren geleden een merk naaimachine in Nederland, maar ik neem aan, dat er geen verband is?
Ik heb ooit een cd van The Levellers gewonnen! Met een roze varken op de hoes!
Of zouden ze verband met een naaimachine maken? * peinst even verder *
Varkens zijn onrein binnen bepaalde opvattingen.
Ik ga nu even een varkentje wassen.
Goed.
Dan ga ik even een eitje pellen.
Kan er misschien ook nog iemand een appeltje schillen?
Of een uiltje knappen?
Een haasje reppen?
een busje mussen?
Hello Pig, de cd met het roze varken op de hoes, is nu nét de slechtste cd die ze ooit hebben gemaakt :-) Pech voor jou!
Happy Birthday Revolution is anders een geweldig fijn liedje.
Maar inderdaad, het plaatje heeft niet vaak opgestaan…
Wie de schoen passe, trekke hem aan.
In het kader van opdracht #4: lezen jullie Jack Nouws weleens? Ik weet niet of hij nou één van de groten van weblogland is, maar wat hij schrijft, lees ik meestal graag, en hij heeft twee dagboeken vanuit Portugal online staan, waarvan de eerste het interessantste is. Zie maisquenada.com
Andere Utrechtse held: http://www.maarwatishet.com – lees oa de chats onder http://www.maarwatishet.com/werk.html
Wie de schoen past, heeft hem al eens aangetrokken (anders weet je niet, dat ie past, slimmerik!).
DIENSTMEDEDELING:
————————-
Het Spaanse graan heeft de orkaan doorstaan.
“awaiting moderation” – vragen ze je eerst om linkliefdes, en dan mag je niet te veel linken in je comment.
O, hij is er al door.
We zijn verdorie bijna op de helft, hadden jullie het ook al gezien?
Als we tot de helft geraken, krijgen we toch makkelijk die andere helft ook vol, he jongens? Ik geef niet af! (maar ik moet wel eens leren niet om de vijf minuten te komen kijken of er al iets nieuws opstaat, want dat is behoorlijk nefast voor mijn concentratievermogen).
Nog iemand last van ruiende katten, trouwens. Ik hang helemaal onder het witte haar tegenwoordig…
Kent er iemand het verschil tussen infecundity en infertility? En bestaat er ook een Nederlands equivalent voor beide termen, of zijn die allebei gewoon onvruchtbaarheid?
Ik weet niet, je zou er een vertaler bij moeten halen misschien…
Als ik google, kom ik tot een verschil tussen het niet voor elkaar krijgen (infertility) van een paar om een kind te krijgen, en volkomen onmogelijkheid om zwanger te raken van een vrouw (infecundity). Geen idee wat de Nederlandse terminologie zou zijn.
Zoek ook eens op alle drie de termen, de twee Engelse plus de Nederlandse. Levert ook nog iets op.
heerlijk is dat als je telefoon weigert.
eerst helemaal,
dan alleen uitgaand,
maar na twee uur aan de cell gehangen
dan toch ook inkomend.
als toetje
een gratis nummer dat naar mijn powerbook belt.
nou…. dan wil je wel even wachten?
gha, ik heb ook eens een rond getal: 480 is wel fraai
was er nog iemand uit die thee gekomen die op wiskey leek?
stug doorgaan Joost
al aan het aperitief, reageurs?
Ik verga hier van de honger, grote smurf. Hoever is het nog, of anders zal ik u moeten opeten. Sorry. Noodgedwongen kannibalisme. ‘t Is crisis voor iedereen.
Ik
wil
eigenlijk
heel
graag
proberen
de
500ste
reactie
te
halen.
Zou
dat
mij
lukken?
HOERA! :D
Ik dacht al dat je daarnaar op weg was. Heb je maar even alleen gelaten ;-)
Van harte!
Beste Joost,
je hebt hier op Maanzand nu officieel meer gereageerd dan Zezunja. Ben jij nu de trouwste Yuri-volgeling? Wat doet dat met een mens?
bezorgde groet,
Tomasz
gefeliciteerd Rose!
Dat is even slikken, Tomasz. Ik wist dat het moment zou komen, maar heb het nog niet eerder in dit perspectief geplaatst.
Ben ik überhaupt een volgeling? Als ik het niet was, zou dat dan betekenen dat Zezunja zijn trouwste volgeling is? Is zij een vrouw die je een volgeling kunt noemen? Ben ik niet zelf een alter ego van Yuri Maanzand? (zie ook hier)
Dus, Tomasz, toe, vertel me hoe het zit met God en de Literatuur.
“Dus, Tomasz, toe, vertel me hoe het zit met God en de Literatuur.”
Hmm. quelle vraag.
Ik schrijf er spontaan op los:
doorgaans associeert men met God met liefde. en liefde, dat is goed. liefde moet er zijn. maar er zijn verschillende vormen van liefde. soms kan liefde bevrijdend werken. dan ga je de wereld anders bekijken, openen er zich nieuwe perspectieven. God is hoop, geloven is durven hopen op nieuwe zaken, in mijn ogen. dan kan je, gesterkt door een ander (een Ander?), de wereld gaan verkennen (te beginnen bij jezelf). en dat is goed. mensen moeten uit hun cocon treden. dat is niet simpel, want vaak zit men vastgeroest in gebruiken en denkkaders zonder dat men het beseft. nuja, iedereen denkt en handelt in bepaalde denkkaders.
maar liefde kan ook blind zijn. sommige mensen dreigen enkel naar hun geliefde te luisteren. hun focus vernauwt zich. gezonde liefde is dat niet. in een gezonde relatie, zij het in de liefde of met een God, durf je elkaar al eens tegen te spreken, en het oneens te zijn met elkaar. geloven dreigt dan enkel loven te worden. dat is niet goed.
de ‘taak’ van literatuur zie ik als soortgelijk: laat mij iets zien dat ik voordien niet zag. open een nieuwe dimensie in de wereld die ik al ken. spreek mij tegen, maar op een constructieve manier. laat mij van de wereld houden, in al zijn onnoemelijke paradoxen, tegenstrijdigheden en onzinnigheden. net zoals ik van mijn lief hou, met al haar complexen, tegenstrijdigheden en onvoorspelbaarheden. net zoals ik met veel plezier nadenk over een God, zolang die hoop en liefde uitasemt en geen eenzijdige relatie aan me opdringt.
God en literatuur hebben eenzelfde opdracht: laat ons de wereld zien op een manier die niet tot onze dagdagelijke wereld behoort.
Bon. Hm. Het moge duidelijk zijn dat ik God beschouw als een menselijke constructie. Niet dat ik dat voordien ooit concreet heb bedacht, maar uit dit epistel leid ik dat wel bij mezelf af. nou ja.