De eindstreep is inderdaad de bedoeling. Net zoals liefhebben, veel koffie drinken en stilzwijgend akkoord gaan met gedichten die niet rijmen ook de bedoeling is.
Ik vraag me trouwens ook wel af hoeveel van de Pfafffans hieraan mee gaan doen.
(Et voila, met deze uitspraak zwermen ze dra als bijen op stroop om Yuri’s hoofd!)
En ons varken heeft stroop om zijn gleuf en daar komen vliegen op af die naar de Pfaffs kijken. En nee, het gaat niet om de inhoud. Het gaat om de uithoud.
Via mijn RSS reader in Google krijg ik altijd een zeer interessante tekst te zien.
Lang leve !
Welkom bezoeker! Uw zoektocht naar bracht u naar deze uithoek van het internet. Hopelijk vindt u wat u zoekt in het bericht hieronder. Zo niet, dan helpen deze verwante berichten u misschien een stapje verder:
Niks gevonden. Helaas. Misschien het bericht hieronder…
U kan ook verder zoeken op de zoekpagina of rondstruinen in de archieven.
Nog honger?
Nu u hier toch bent, waarom geen abonnement nemen op mijn RSS feed?
Verdere info over deze website vindt u hier.
Een mailtje sturen kan via deze link.
Inschrijven op de waanzinnige Maanzand Nieuwsbrief kan hier.
Maar verder is dat allemaal niet zo belangrijk.
Natuurlijk, heerlijk lijkt me dat. Ik ga zo de eerste 24 lezen, en dan verder reageren, maar hier begin ik vast. Ook goed voor de hitlijsten, natuurlijk…
Verhip, met, pakweg, een uurtje werk, en alles voor het goede doel, moet het mogelijk zijn om zo plaats twee te bereiken in de charts. Mits men boven mij niet al te fanatiek meereageert, natuurlijk.
Maar is het het waard, is dan natuurlijk de vraag? Een uur lang zinloze reacties spammen – ook wel een treurige bezigheid. En ik zie nu al dat ik het dan anders moet gaan aanpakken. Dit hadden zo al drie à 14 reacties kunnen zijn, in plaats van 1.
Oefenen dus.
Wel lekker hoor, om hier gewoon een beetje in mezelf te gaan zitten kletsen. Nog steeds alles uit altruïstische motieven, want Yuri’s duizend zijn een doel om aan bij te dragen (is een doel?).
Je hebt dan niet eens zelf meer een weblog nodig, eigenlijk. Zo deed ik het vroeger ook altijd. Voor ik een weblog had waar ik nooit meer iets op schrijf, zeg maar.
Een captcha? Dat kan alleen maar betekenen dat je zo snel reageert dat je eruit gaat zien als een spammerd. Maar dat kan ik in dit geval alleen maar toejuichen.
Anyway. Melk? Suiker? Er zijn ook frangipanekes.
Sorry, but your comment has been flagged by the spam filter running on this blog: this might be an error, in which case all apologies. Your comment will be presented to the blog admin who will be able to restore it immediately.
You may want to contact the blog admin via e-mail to notify him.
Geklopte melk voor mij graag, anders liever zwart. Geen suiker, het idee alleen al. Maar erbij, dat mag zeker zoet zijn. Frangipaneke, lekker.
‘t Wordt echt gezellig, hier…
In die cappuccino’s die ze in zakjes verkopen, daar doen ze vanzelf al suiker in. En dat hoort niet, dat is vies! En je kunt dan niet meer kiezen of je het wilt of niet, want het zit er met koffie- en melkpoeder bij in, alles bij elkaar. In Frankrijk nog veel erger dan in Nederland overigens, geen idee hoe jullie Vlamingen dat doen – ik vermoed dat jullie de Franse lijn volgen, maar houd me ten goede, zelfs ik kan me vergissen.
Om te beginnen: ik had beloofd dat ik de andere reacties eens zou lezen, en daar op reageren, maar ik geloof niet dat er veel reageerbaars bij is. Dus dat laat ik maar achterwege. Ik hoop dat u mij begrijpt. En wilt excuseren, ook.
Verder is dit een uitgelezen kans om eens wat te filosoferen over het blog-reageren. Een aantal jaar geleden deed ik dat, zoals gezegd, met grote regelmaat en passie. Intussen heb ik andere dingen aan mijn hoofd, en is de passie sowieso tanende, maar ik blijf het een interessant fenomeen vinden.
Af en toe spijt het me oprecht dat weblogs en/of commentaardozen van weblogs gewoon verdwenen zijn. Ik zou het leuk vinden om nog eens terug te lezen wat er bij Richard Osinga, vroeger op http://www.maarhoewashet.nl of bij (hier wilde ik een derde weblog aan de opsomming toevoegen, maar de twee die ik in gedachten had blijken inmiddels weer volledig leesbaar te zijn, inclusief commentaar – o wacht, ik weet er nog een) het friet.web-log.nl aan commentaren is achtergelaten in de loop der jaren.
Kan niet meer. Richard belooft al meer dan een jaar, misschien wel anderhalf of twee, dat zijn blog technisch hersteld zal worden, wat geen probleem zou moeten zijn voor iemand die zo veel excellente programmeurs tot zijn beschikking heeft, en daarnaast ook leesboeken schrijft, wat er niet echt mee te maken heeft, maar wel aangeeft dat hij zelfstandig lezen en schrijven kan en dus ook tot redelijk nadenken in staat lijkt, maar al wat er gebeurt in huize Osinga – geen nieuwe commentaren.
Waar die van Richard wel nog ergens digitaal opgeslagen zouden moeten zijn, als ik het goed begrepen heb, is het met de commentaren op maarhoewashet ernstiger gesteld. Gewoon kwijt, ergens in de grote cyberbrij verloren gegaan. Wat jammer is, want zoals ik eens Ãn die commentaren aangaf, waar ik nu niet meer naar kan linken omdat ze kwijt zijn, was het daar dat ik op het zogenaamde “internet” meer dan eens een welgemeende, soms klinkende lach niet kon en wilde onderdrukken. Nou ja, het was gewoon grappig om te lezen, dat bedoel ik eigenlijk, in ieder geval voor de liefhebber van het genre.
Het frietlog is gewoon verdwenen. Geen ramp, maar er stond een recensie op van een reading die ik de oprichter van het frietlog eens gaf, gepaard aan een recensie van de friettent waar we na afloop nog wat gingen eten, in het kader van de meet & friet & read die we hadden bedacht. Kwijt, ook de reacties – jammer.
O, ik zie dat ik tussendoor toch nog een reactie heb op een eerdere reactie: niet de, maar het afgebeten spits, heb ik altijd geleerd. Maar misschien is dat mijn mierenzifterige opvoeding, taalgewijze, die me hier parten speelt. Net zoals ik Zezunja laatst eens meende te moeten corrigeren op het gebruik van passen – je past kleren om te kijken of ze de juiste maat hebben, en als ze die juiste maat hebben, passen ze je. Maar ze vond het onzin, zie http://www.zezunja.nl/zotisch/mijn-afscheid-van-maatje-36, en dan de reacties, want daar gaat het vanavond over.
Overigens kwam ik bij mijn zoektocht naar passen en joost op zezunja.nl dit bedankje tegen: http://www.zezunja.nl/zotisch/allegaartje-11#comment-9272
Had ik die toch bijna gemist. Over de schoonheid van blogcommentaren gesproken…
Hoewel anderen, ook op dat moment, zeker ook voor die titel in aanmerking kwamen, heeft Eliane (www.duvekot.ca/eliane) mij ooit eens “Holland’s most notorious blog commenter” genoemd. Dat vond ik erg mooi. Ze deed dat hier: http://www.duvekot.ca/eliane/archives/001089.html, en omdat het reageurschap nu even het onderwerp van gesprek is, klik vooral ook door naar de gem waar Eliane het over heeft. Wederom, voor liefhebbers van het genre, maar ik moet er nog steeds om lachen.
En vergeet niet de tekening van mijn dochter te bewonderen, natuurlijk!!!
ga het maar weer eens proberen.
een s.pammer op zondagavond heeft ook wel iets.
stel je voor zeg:
hoe is uw naam?
S.
S van wat?
van Siemon
en verder?
Pammer bij achternaam.
een frangipannetje?
nee, dank u.
Goed. Ik houd het hier voor nu maar bij. Honderd is toch wat hoog gegrepen, en zoals ik al zei: het heeft ook iets treurigs, als het te lang gaat duren. Maar tot nu heb ik me goed vermaakt, al ben ik hoogstwaarschijnlijk de enige. Niet erg, niet erg.
Ik zal later weer eens wat bijdragen, want aan de 1000 zijn we nog lang niet.
ik ben overigens niet zo te vinden voor uitgebreide tussendoortjes. ik hou mijn honger vaak op de been tot er zich een warme maaltijd aandient. op die momenten ben ik een ideale zoon, want dan heb ik, zoals moeders dat zeggen, ‘een gezonde honger’ en vraag ik steeds één of -indien mogelijk- twee keer een extra portie van al het lekkers.
zonder daarom naar corpulentie te neigen, gezien ik de tussendoortjes aan mij voorbij laat gaan, ziet u? dat is best handig, want fietsen en lopen en voetballen gaat beter zonder buikje. maar het één leidt natuurlijk ook weer tot het ander. de oorzakelijke verbanden zijn nogal moeilijk na te gaan.
maar kom, feit blijft: ik wil doorgaans liever met u iets gaan eten, dan drinken. dat bedoel ik.
Geachte eF-eM, ik snap het ook allemaal niet zo goed. Ik doe mijn best uw voorkeursbehandeling weer in het leven te roepen. Mag ik u vragen te blijven volharden? Op een dag zal mijn spamkabouter de boodschap begrepen hebben. *Slaat zweepje in de lucht*
Velen slaan de bal mis in het gebruik van de termen neef en kozijn.
Een neef is de zoon van uw broer of zus.
Een kozijn daarentegen is de zoon van uw tante en/of nonkel.
Ik categoriseer dit onderscheid bij andere veelvoorkomende taalfouten zoals lukken en slagen, slagen en slaan en -uiteraard- heten en noemen.
Ik erger me ook aan het steeds vaker voorkomend negeren van de structuur van de bijzin, voornamelijk in de mondelinge communicatie.
Een voorbeeld: “Ik heb gisteren de bus gemist omdat er stond een bloempot in het bushokje.” moet zijn: “Ik heb gisteren de bus gemist omdat er een bloempot in het bushokje stond.” of, om het simpel te houden: “Ik heb gisteren de bus gemust. De reden was een bloempot in het bushokje.”
ja, het werkt! das mooi.
nu nog even over Jan Mulder die Wim Daniëls kapittelt. dat ging over taal en de volgorde vooral, tomasz. je zult dus met de kippen naar bed moeten gaan, of je wilt of niet.
Niet dat ik hier even doemdenker wil gaan zitten spelen, maar we zijn er natuurlijk nog lang niet, met die duizend reacties. 86 Is een mooi aantal (87 nu), maar 1000 is het nog lang niet. Nog lang niet.
een hele geruststelling tomasz, hoewel je voorkeur wat mij betreft niet aan een sekse gekoppeld behoeft te worden. maar goed… intelligentie is een schaars goed, dat geef ik toe.
kan zij ook lekker koken, bijvoorbeeld?
tellen is altijd een lastige zaak Max R. zelf doe ik daar weinig mee, ik gok maar wat. fingerspietzengefull (dit is zeker fout gespeld tomasz!) heeft me ver gebracht en tevens ook weer heel dichtbij.
Zij kan koken, jawel. Gisteren nog een appeltaart. (Ik heb mogen mixen en de eieren klutsen!)
Ik sta weliswaar frequenter aan het fornuis, maar mijn kookkunsten zijn beneden alle peil. (Zo ontdekte ik laatst bij het opdienen van een Luikse sla dat je bonen dient te koken vooraleer ze op te eten. Anders zijn ze hard. Dat weet ik nu dus ook. Toch slaag ik er, ondanks zulke pijnlijke ervaringen, in om een doorgaans lekker potje te bereiden. Soms zelfs met de gepaste theelichtjes en roos op tafel.)
Haar kookkunsten daarentegen zijn heerlijk, zeldzaam maar heerlijk.
Goddammit vuile verwaande captcha. Probeert u het alstublieft niet persoonlijk op te vatten, beste reageurs. Mijn captcha ziet eruit als een ontsnapte gevangene, maar hij heeft een peperkoeken hartje.
een zeer intelligente vrouw maakt een goddelijke pasta voor de lunch.
daar gaat een klein glaasje witte wijn bij uit Argentina die de naam draagt van een zwart schaap.
bon appeti
Fingersprietzengefühl, da’s volgens mij dat je erachter komt dat je over je tengels zit te wateren. Per abuis dan wel expres — sommige mensen doen dat voor hun plezier, ja.
Mocht Tomasz er nog niet aan toe zijn gekomen: Fingerspitzengefühl. Denk ik. Maar dat dondert niet.
Zo, ben ik weer. Ik hoop dat ik niet te laat ben voor de lunch? Heb een beetje meegegeten met de kinderen, maar aan echt voluit het middagmaal genieten kom je toch niet toe, in dat uur dat er voor staat voor ze alle vier (twee van mij, twee van de buren) weer in de klas moeten zijn. Dus als ik nog aan kan schuiven? Heel graag. Wat serveert u, mijnheer Maanzand?
@ esther: ik vrees dat de eerste 100 makkelijker blijken te zijn dan bijvoorbeeld de zesde of de achtste. Die laatste paar reacties, tegen de tijd dat we bijna bij de duizend zijn, dat zal wel weer gaan. Dan gaat het rondzoemen op het grote internet: “Weet je dat Yuri bijna zo ver is?”. Een aantal premature felicitaties, en voor je het weet ben je er.
Waar ik me zorgen over maak (zonde he, zo’n witregel lijkt toch een ideale mogelijkheid om hier twee reacties van te maken. Zonder meer een gemiste kans) is wat er daarna gaat gebeuren. Valt het dan stil? Wordt er nog bediend na reactie 1000 en 1001? Gaan we dan door naar de 2000? Of wordt het moeizaam doorploeteren voor de vaste gasten van Yuri’s 1000, die dan zonder de veiligheid en vastigheid van het streefgetal verder moeten?
Kijk, daar wordt naar mijn mening te weinig bij stil gestaan, voor aanvang van een project als dit.
Stoemp. Is dat stamppot? Of moet ik daar Zezunja’s UFF’s op naslaan? Maar ik eet graag mee, heb alle vertrouwen in de kookkunsten in huize Y/Z. Koken is immers ook kunst.
Mmm stoemp. Met spekjes. En chipolata. En mosterd… Kwijl! Zou ik ook nog eens moeten maken, dat is weer lang geleden. Bij mij staat er vanavond spinazielasagne op het menu.
(http://www.dewassendemaan.be/ – Groentewijzer – Spinazie – Lasagne met spinazie)
Heerlijk receptje is dat!
Zijn er cadeautjes voorzien voor bepaalde commentaren. Zo de 150ste, de 400ste? Het is maar dat cadeautjes een vreselijke stimulans zijn voor mij om dingen te doen.
1000 reacties
En dit is de afgebeten spits.
You bloody attention whore…
Vooruit dan maar.
Ik rangschik mijn dvd’s op kleur, mijn boeken op genre en mijn cd’s helemaal niet.
Is goed hoor. Moeten ze ook lang zijn? Of inhoud hebben? Of iets betekenen? Of mag het slechts tekst zijn zonder dat er een boodschap in verweven is?
Ik stem op Yuri.
@ Zezunja: Will you be my bloody attention pimp?
@ Niets.dan.vuur: En uw cassetjes?
@ Maarten: Alles is toegestaan. Behalve recepten met champignons erin, want die lust ik niet.
@ Gondolf: Zeg ook eens iets, onbetrouwbare smiecht.
@ Esther: Woohoow. I have a dream.
wat is de bedoeling in godsnaam? de essentie? de eindstreep?
De eindstreep is inderdaad de bedoeling. Net zoals liefhebben, veel koffie drinken en stilzwijgend akkoord gaan met gedichten die niet rijmen ook de bedoeling is.
@ vuur: U lijkt op ons. Hier ook kleren op kleur en boeken op genre (én alfabet), alleen hebben wij de cd’s eveneens keurig in het gelid.
@ maarten: De eindstreep ligt bij je laatste voetstap.
11
Allee dan. Ik voel me helemaal ontlurkt nu. Of had ik al ooit iets gezegd? Dacht het niet…
Oh, jottem! Een 100-reacties-stokje-meme-dinges, geweldig. Where do I sign up?
@ Lies: Allee dan. Prima zo. Denk ik niet. Welkom!
@ Max R: Dat is bij deze gebeurd.
Ons varken heeft een groot rood hart op een houten stokje in zijn geldgleuf steken.
Het gaat toch niet om de inhoud? Wel?
Ik vraag me trouwens ook wel af hoeveel van de Pfafffans hieraan mee gaan doen.
(Et voila, met deze uitspraak zwermen ze dra als bijen op stroop om Yuri’s hoofd!)
En ons varken heeft stroop om zijn gleuf en daar komen vliegen op af die naar de Pfaffs kijken. En nee, het gaat niet om de inhoud. Het gaat om de uithoud.
hè gelukkig. was al bang voor….. iets zinvols
Nee hoor. Voor iets zinvols moet u – bijvoorbeeld! – hier zijn.
Via mijn RSS reader in Google krijg ik altijd een zeer interessante tekst te zien.
Lang leve !
Welkom bezoeker! Uw zoektocht naar bracht u naar deze uithoek van het internet. Hopelijk vindt u wat u zoekt in het bericht hieronder. Zo niet, dan helpen deze verwante berichten u misschien een stapje verder:
Niks gevonden. Helaas. Misschien het bericht hieronder…
U kan ook verder zoeken op de zoekpagina of rondstruinen in de archieven.
Nog honger?
Nu u hier toch bent, waarom geen abonnement nemen op mijn RSS feed?
Verdere info over deze website vindt u hier.
Een mailtje sturen kan via deze link.
Inschrijven op de waanzinnige Maanzand Nieuwsbrief kan hier.
Maar verder is dat allemaal niet zo belangrijk.
Verhip! Dat mag helemaal niet!
Dank voor het signalement, Ruben. Ik ga er eens naar kijken.
@Yuri: maar daar kunnen wij nu echt niet aan beginnen, dat doorklikken (in dit geval wordt het doordrukken).
Tralala.
Natuurlijk, heerlijk lijkt me dat. Ik ga zo de eerste 24 lezen, en dan verder reageren, maar hier begin ik vast. Ook goed voor de hitlijsten, natuurlijk…
Verhip, met, pakweg, een uurtje werk, en alles voor het goede doel, moet het mogelijk zijn om zo plaats twee te bereiken in de charts. Mits men boven mij niet al te fanatiek meereageert, natuurlijk.
Maar is het het waard, is dan natuurlijk de vraag? Een uur lang zinloze reacties spammen – ook wel een treurige bezigheid. En ik zie nu al dat ik het dan anders moet gaan aanpakken. Dit hadden zo al drie à 14 reacties kunnen zijn, in plaats van 1.
Oefenen dus.
Wel lekker hoor, om hier gewoon een beetje in mezelf te gaan zitten kletsen. Nog steeds alles uit altruïstische motieven, want Yuri’s duizend zijn een doel om aan bij te dragen (is een doel?).
Je hebt dan niet eens zelf meer een weblog nodig, eigenlijk. Zo deed ik het vroeger ook altijd. Voor ik een weblog had waar ik nooit meer iets op schrijf, zeg maar.
Nog steeds wordt ik af en toe als blog-commentator omschreven, zie bijvoorbeeld hier: http://richardosinga.com/blog/2008Jan11_1
Weet u dat ook weer.
Ik begin er helemaal in te komen.
En ik schiet echt omhoog in die hitparade, wat een feest.
Straks meer, hoor, ik moet eerst nog even wat zinnigs doen, voor ik me serieus bezig kan gaan houden hiermee.
en die van uzelve tellen toch zeker niet mee?
Met originaliteit verkrijg je altijd een betere reactie!
En meer, dat ook.
Zo,eens even tussendoor. Ben nog niet klaar hoor, maar ik om zo weer terug, denk ik. Ik hou jullie op de hoogte!
Lekker bezig, Joost. Kopje koffie?
Nou, dat sla ik niet af!
met slagroom, lekkere koekjes, een klein glaasje met een godendrank…
zeker …
doet u maar.
en dan nog een captcha ook,
Yuri…
houdt je in!
Een captcha? Dat kan alleen maar betekenen dat je zo snel reageert dat je eruit gaat zien als een spammerd. Maar dat kan ik in dit geval alleen maar toejuichen.
Anyway. Melk? Suiker? Er zijn ook frangipanekes.
een tegenbezoek wellicht? ik heb iet kleurigs in gedachte: http://dailym.net/in-map/2008/03/02/de-week-van-de-dag-van-de-vrouw-1/
wel prettig zou zijn als de captcha me weer regelrecht zou terugvoeren naar de plaats-des-oordeels!
hoever zijn we inmiddels?
paniek slaat helemaal toe Yuri:
Sorry, but your comment has been flagged by the spam filter running on this blog: this might be an error, in which case all apologies. Your comment will be presented to the blog admin who will be able to restore it immediately.
You may want to contact the blog admin via e-mail to notify him.
Geklopte melk voor mij graag, anders liever zwart. Geen suiker, het idee alleen al. Maar erbij, dat mag zeker zoet zijn. Frangipaneke, lekker.
‘t Wordt echt gezellig, hier…
(pompompompom)
In die cappuccino’s die ze in zakjes verkopen, daar doen ze vanzelf al suiker in. En dat hoort niet, dat is vies! En je kunt dan niet meer kiezen of je het wilt of niet, want het zit er met koffie- en melkpoeder bij in, alles bij elkaar. In Frankrijk nog veel erger dan in Nederland overigens, geen idee hoe jullie Vlamingen dat doen – ik vermoed dat jullie de Franse lijn volgen, maar houd me ten goede, zelfs ik kan me vergissen.
Zo, aan de slag dan maar.
Om te beginnen: ik had beloofd dat ik de andere reacties eens zou lezen, en daar op reageren, maar ik geloof niet dat er veel reageerbaars bij is. Dus dat laat ik maar achterwege. Ik hoop dat u mij begrijpt. En wilt excuseren, ook.
Verder is dit een uitgelezen kans om eens wat te filosoferen over het blog-reageren. Een aantal jaar geleden deed ik dat, zoals gezegd, met grote regelmaat en passie. Intussen heb ik andere dingen aan mijn hoofd, en is de passie sowieso tanende, maar ik blijf het een interessant fenomeen vinden.
Ik vul even de frangipanekes bij. En ik haal een cognacske.
Ah! Daar gaat de bel!
Af en toe spijt het me oprecht dat weblogs en/of commentaardozen van weblogs gewoon verdwenen zijn. Ik zou het leuk vinden om nog eens terug te lezen wat er bij Richard Osinga, vroeger op http://www.maarhoewashet.nl of bij (hier wilde ik een derde weblog aan de opsomming toevoegen, maar de twee die ik in gedachten had blijken inmiddels weer volledig leesbaar te zijn, inclusief commentaar – o wacht, ik weet er nog een) het friet.web-log.nl aan commentaren is achtergelaten in de loop der jaren.
Kan niet meer. Richard belooft al meer dan een jaar, misschien wel anderhalf of twee, dat zijn blog technisch hersteld zal worden, wat geen probleem zou moeten zijn voor iemand die zo veel excellente programmeurs tot zijn beschikking heeft, en daarnaast ook leesboeken schrijft, wat er niet echt mee te maken heeft, maar wel aangeeft dat hij zelfstandig lezen en schrijven kan en dus ook tot redelijk nadenken in staat lijkt, maar al wat er gebeurt in huize Osinga – geen nieuwe commentaren.
Waar die van Richard wel nog ergens digitaal opgeslagen zouden moeten zijn, als ik het goed begrepen heb, is het met de commentaren op maarhoewashet ernstiger gesteld. Gewoon kwijt, ergens in de grote cyberbrij verloren gegaan. Wat jammer is, want zoals ik eens Ãn die commentaren aangaf, waar ik nu niet meer naar kan linken omdat ze kwijt zijn, was het daar dat ik op het zogenaamde “internet” meer dan eens een welgemeende, soms klinkende lach niet kon en wilde onderdrukken. Nou ja, het was gewoon grappig om te lezen, dat bedoel ik eigenlijk, in ieder geval voor de liefhebber van het genre.
Het frietlog is gewoon verdwenen. Geen ramp, maar er stond een recensie op van een reading die ik de oprichter van het frietlog eens gaf, gepaard aan een recensie van de friettent waar we na afloop nog wat gingen eten, in het kader van de meet & friet & read die we hadden bedacht. Kwijt, ook de reacties – jammer.
O, ik zie dat ik tussendoor toch nog een reactie heb op een eerdere reactie: niet de, maar het afgebeten spits, heb ik altijd geleerd. Maar misschien is dat mijn mierenzifterige opvoeding, taalgewijze, die me hier parten speelt. Net zoals ik Zezunja laatst eens meende te moeten corrigeren op het gebruik van passen – je past kleren om te kijken of ze de juiste maat hebben, en als ze die juiste maat hebben, passen ze je. Maar ze vond het onzin, zie http://www.zezunja.nl/zotisch/mijn-afscheid-van-maatje-36, en dan de reacties, want daar gaat het vanavond over.
Overigens kwam ik bij mijn zoektocht naar passen en joost op zezunja.nl dit bedankje tegen: http://www.zezunja.nl/zotisch/allegaartje-11#comment-9272
Had ik die toch bijna gemist. Over de schoonheid van blogcommentaren gesproken…
Hoewel anderen, ook op dat moment, zeker ook voor die titel in aanmerking kwamen, heeft Eliane (www.duvekot.ca/eliane) mij ooit eens “Holland’s most notorious blog commenter” genoemd. Dat vond ik erg mooi. Ze deed dat hier: http://www.duvekot.ca/eliane/archives/001089.html, en omdat het reageurschap nu even het onderwerp van gesprek is, klik vooral ook door naar de gem waar Eliane het over heeft. Wederom, voor liefhebbers van het genre, maar ik moet er nog steeds om lachen.
En vergeet niet de tekening van mijn dochter te bewonderen, natuurlijk!!!
ga het maar weer eens proberen.
een s.pammer op zondagavond heeft ook wel iets.
stel je voor zeg:
hoe is uw naam?
S.
S van wat?
van Siemon
en verder?
Pammer bij achternaam.
een frangipannetje?
nee, dank u.
Goed. Ik houd het hier voor nu maar bij. Honderd is toch wat hoog gegrepen, en zoals ik al zei: het heeft ook iets treurigs, als het te lang gaat duren. Maar tot nu heb ik me goed vermaakt, al ben ik hoogstwaarschijnlijk de enige. Niet erg, niet erg.
Ik zal later weer eens wat bijdragen, want aan de 1000 zijn we nog lang niet.
Goedemorgen! Zal ik het café weer openen?
Goeiemorgen! De dag beginnen met een hoop zever, wat wil een mens nog meer?
Is het nog ver, grote smurf?
Heel ver, moeder, heel ver.
@ Maarten: Goedemorgen! Voor mij een dagschotel, graag.
@ Lies: Groot gelijk heeft u. Blablabla flapgroggel magronk.
@ Uw Moeder & Grote Smurf: Maar schoon dat het is in gindse verte!
eerst moccataart en dan praten we verder
ach nee, sorry. ik zie toch meer brood in cake.
Gaat De Terugkeer binnenkort terugkeren?
ik ben overigens niet zo te vinden voor uitgebreide tussendoortjes. ik hou mijn honger vaak op de been tot er zich een warme maaltijd aandient. op die momenten ben ik een ideale zoon, want dan heb ik, zoals moeders dat zeggen, ‘een gezonde honger’ en vraag ik steeds één of -indien mogelijk- twee keer een extra portie van al het lekkers.
zonder daarom naar corpulentie te neigen, gezien ik de tussendoortjes aan mij voorbij laat gaan, ziet u? dat is best handig, want fietsen en lopen en voetballen gaat beter zonder buikje. maar het één leidt natuurlijk ook weer tot het ander. de oorzakelijke verbanden zijn nogal moeilijk na te gaan.
maar kom, feit blijft: ik wil doorgaans liever met u iets gaan eten, dan drinken. dat bedoel ik.
vette sju om half één Tomasz, hmmmm
het wordt wat éénzijdig separaat reageren als je steeds buiten de deur wordt gezet Yuri. dat is geen aangenaam kersen eten.
De Terugkeer dus. Bent u dan, conform de uitdrukking, alles, aangezien u terug komt?
vette sju?
Beste Tomasz, Deterugkeer keert ooit terug. Maar niemand weet wanneer.
Geachte eF-eM, ik snap het ook allemaal niet zo goed. Ik doe mijn best uw voorkeursbehandeling weer in het leven te roepen. Mag ik u vragen te blijven volharden? Op een dag zal mijn spamkabouter de boodschap begrepen hebben. *Slaat zweepje in de lucht*
Vette Sju, is dat niet de neef van Vettige Swa?
En dan zeggen ze dat vrouwen meerdere dingen tegelijk kunnen, maar deze tig verhaallijnen ben ik allang kwijt.
@tomasz: iets uit de vorige eeuw, maar dan in het midden ongeveer en uit het noorden.
@yuri: de volhouder verliest zijn tanden
@Zezunja: wp is een multi-consumenten-omgeving met heerlijkheden en een teller.
sorry, dat ga ik niet uitleggen. de Swa gooit mij er telkens uit.
Velen slaan de bal mis in het gebruik van de termen neef en kozijn.
Een neef is de zoon van uw broer of zus.
Een kozijn daarentegen is de zoon van uw tante en/of nonkel.
Ik categoriseer dit onderscheid bij andere veelvoorkomende taalfouten zoals lukken en slagen, slagen en slaan en -uiteraard- heten en noemen.
Ik erger me ook aan het steeds vaker voorkomend negeren van de structuur van de bijzin, voornamelijk in de mondelinge communicatie.
Een voorbeeld: “Ik heb gisteren de bus gemist omdat er stond een bloempot in het bushokje.” moet zijn: “Ik heb gisteren de bus gemist omdat er een bloempot in het bushokje stond.” of, om het simpel te houden: “Ik heb gisteren de bus gemust. De reden was een bloempot in het bushokje.”
een bus mussen.
zó grappig. echt wel.
een bus mussen. Hilàrisch!
een bloempot bussen?
zou een andere browsers helpen?
ja, het werkt! das mooi.
nu nog even over Jan Mulder die Wim Daniëls kapittelt. dat ging over taal en de volgorde vooral, tomasz. je zult dus met de kippen naar bed moeten gaan, of je wilt of niet.
Gaat u vooral verder, eF-eM, over Jan en Wim. Ik heb hen elkaar nooit weten kapittelen.
Mag ik er bovendien op wijzen dat ik niet met een kip te bed ga, maar met een intelligente vrouw, die ik dus wel degelijk zeer graag zie?
Niet dat ik hier even doemdenker wil gaan zitten spelen, maar we zijn er natuurlijk nog lang niet, met die duizend reacties. 86 Is een mooi aantal (87 nu), maar 1000 is het nog lang niet. Nog lang niet.
Of moet ik niet alles zo letterlijk nemen?
een hele geruststelling tomasz, hoewel je voorkeur wat mij betreft niet aan een sekse gekoppeld behoeft te worden. maar goed… intelligentie is een schaars goed, dat geef ik toe.
kan zij ook lekker koken, bijvoorbeeld?
tellen is altijd een lastige zaak Max R. zelf doe ik daar weinig mee, ik gok maar wat. fingerspietzengefull (dit is zeker fout gespeld tomasz!) heeft me ver gebracht en tevens ook weer heel dichtbij.
Zij kan koken, jawel. Gisteren nog een appeltaart. (Ik heb mogen mixen en de eieren klutsen!)
Ik sta weliswaar frequenter aan het fornuis, maar mijn kookkunsten zijn beneden alle peil. (Zo ontdekte ik laatst bij het opdienen van een Luikse sla dat je bonen dient te koken vooraleer ze op te eten. Anders zijn ze hard. Dat weet ik nu dus ook. Toch slaag ik er, ondanks zulke pijnlijke ervaringen, in om een doorgaans lekker potje te bereiden. Soms zelfs met de gepaste theelichtjes en roos op tafel.)
Haar kookkunsten daarentegen zijn heerlijk, zeldzaam maar heerlijk.
Kind-a-Captcha
Please type the code below in the input field and click on Submit (characters can only be letters from A to F and digits from 0 to 9).
Is dat normaal, Yuri?
@eF-eM: ik heb er geen flauw gedacht van. Maar mijn zonet aangehaalde vriendin studeert Duits; ik zal het haar mettertijd eens vagen.
Dit is ook zeeker faut gespeldt.
Ik ga aan het middagmaal beginnen. Iemand een aperitiefje?
Goddammit vuile verwaande captcha. Probeert u het alstublieft niet persoonlijk op te vatten, beste reageurs. Mijn captcha ziet eruit als een ontsnapte gevangene, maar hij heeft een peperkoeken hartje.
een zeer intelligente vrouw maakt een goddelijke pasta voor de lunch.
daar gaat een klein glaasje witte wijn bij uit Argentina die de naam draagt van een zwart schaap.
bon appeti
Fingersprietzengefühl, da’s volgens mij dat je erachter komt dat je over je tengels zit te wateren. Per abuis dan wel expres — sommige mensen doen dat voor hun plezier, ja.
Mocht Tomasz er nog niet aan toe zijn gekomen: Fingerspitzengefühl. Denk ik. Maar dat dondert niet.
excuus: Oveja Negra komt niet uit Argentian maar uit Chile.
los van al mijn schrijffouten wordt het nu toch de hoogste tijd voor de lunch…
en Max R ge moet ook blijven staan ;)
We zitten bijna aan 100. Dat is een tiende van de af te leggen afstand. Wie hem pakt, krijgt een pluim in zijn/haar kont.
daar begin ik niet aan, eerst de lunch
Ik wil geen pluim in mijn gat.
Auw-auw.
Okee dan. Maar wel een beetje confetti, toch?
heeft iemand nog een suggestie
voor een leuk kadootje voor drie meiden van elf jaar?
toe zeg,
het zijn mijn kleindochters.
Nah, je zit al op 1/10e, dat gaat lekker.
Zo, ben ik weer. Ik hoop dat ik niet te laat ben voor de lunch? Heb een beetje meegegeten met de kinderen, maar aan echt voluit het middagmaal genieten kom je toch niet toe, in dat uur dat er voor staat voor ze alle vier (twee van mij, twee van de buren) weer in de klas moeten zijn. Dus als ik nog aan kan schuiven? Heel graag. Wat serveert u, mijnheer Maanzand?
De pot schaft stoemp met spinazie. En een broodje chococrunch toe.
@ esther: ik vrees dat de eerste 100 makkelijker blijken te zijn dan bijvoorbeeld de zesde of de achtste. Die laatste paar reacties, tegen de tijd dat we bijna bij de duizend zijn, dat zal wel weer gaan. Dan gaat het rondzoemen op het grote internet: “Weet je dat Yuri bijna zo ver is?”. Een aantal premature felicitaties, en voor je het weet ben je er.
Waar ik me zorgen over maak (zonde he, zo’n witregel lijkt toch een ideale mogelijkheid om hier twee reacties van te maken. Zonder meer een gemiste kans) is wat er daarna gaat gebeuren. Valt het dan stil? Wordt er nog bediend na reactie 1000 en 1001? Gaan we dan door naar de 2000? Of wordt het moeizaam doorploeteren voor de vaste gasten van Yuri’s 1000, die dan zonder de veiligheid en vastigheid van het streefgetal verder moeten?
Kijk, daar wordt naar mijn mening te weinig bij stil gestaan, voor aanvang van een project als dit.
Stoemp. Is dat stamppot? Of moet ik daar Zezunja’s UFF’s op naslaan? Maar ik eet graag mee, heb alle vertrouwen in de kookkunsten in huize Y/Z. Koken is immers ook kunst.
het kan ook aangenaam zijn Joost, als kunstenaars ook behoorlijk zouden kunnen koken.
O jammer ik heb net gegeten. Bookes met preparé. Maar ik stoor toch niet als ik gewoon nog even kom meekletsen, he?
Meekletsen mag!
En stoemp is inderdaad stamppot. Ik maak die van mij met spinazie en spekblokjes.
Grote smurf? Is het nog ver?
Mmm stoemp. Met spekjes. En chipolata. En mosterd… Kwijl! Zou ik ook nog eens moeten maken, dat is weer lang geleden. Bij mij staat er vanavond spinazielasagne op het menu.
(http://www.dewassendemaan.be/ – Groentewijzer – Spinazie – Lasagne met spinazie)
Heerlijk receptje is dat!
Mosterd. Rhaaaa. Veeeeeeel Mosterd. De Dijon, als het even kan.
Zijn er cadeautjes voorzien voor bepaalde commentaren. Zo de 150ste, de 400ste? Het is maar dat cadeautjes een vreselijke stimulans zijn voor mij om dingen te doen.