Ik heb een vraagske voor u. Maar eerst dit.
Ik hou van veel muziekses. Ik hou van Prince maar ook van Buraka Som Sistema. Ik hou van AC/DC maar ook van Battles. Ik hou (soms) van 2 Unlimited maar ook van Kelpe. Enzovoort.
Ik hou ook van stukskes muziek. Stukskes uit liedjes. Flarden. Zo zit er in het nummer 100% van Sonic Youth één van de knapste drumbreaks die ik ken. Hij is heel kort en heel simpel, maar o zo krachtig. Telkens als ik dat nummer hoor, ga ik zitten wachten op die break. Hij komt ongeveer op 1’49”.
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
Of Summer van Mogwai. Dat is een nummer waar ik telkens weer kiekevel van krijg. En het moment in dat nummer waar mijn kiekevel zelf kiekevel van krijgt, komt op ongeveer 3’26”. Het is een gitaar die klinkt als een wolf in de verte. Mogwai is een band die een auditief woud weet te planten, een dik ondoordringbaar bos met hoge, dreigende, monsterlijke bomen van geluid en maar af en toe een klein straaltje zonlicht tussen de bladeren. En ergens in dat bos woont een wolf. En die wolf hoort ge huilen.
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
Nog een stukske muziek waar ik zo van hou, is de hammond-orgel-intro van het volgende nummer:
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
Juist. Dat is Child In Time van Deep Purple. En daarover gaat mijn vraagske. Ik vraag me namelijk geregeld af of er muziek bestaat die klinkt als het intro van Child In Time. Een band die, of een album dat klinkt als – pakweg – de eerste halve minuut van dat nummer. Misschien een band die ook een hammond-orgel in de gelederen heeft, of op zijn minst een plaat met dezelfde dreigende en toch melodieuze sfeer. Het hoeft dus helemaal geen symfonische rockgroep uit de jaren zeventig te zijn, of een ouwe knar met een orgeltje. Het mag ook elektronisch zijn, of keelgezang, of iets klassieks. Het moet muziek zijn waarbij ge naar uw blote armen kijkt en denkt: Tiens, dit kiekevel ziet er net hetzelfde uit als bij het intro van Child In Time.
Dat zoek ik dus. Kunt gij mij helpen?
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
Loading ...
10 reacties
Zodra ik kiekenvel lees, kan ik nergens anders meer aan denken.
Mambo kurt heeft een hammond-orgel. ik hou veel van mambo-kurt, zeker als ik te veel heb gedronken
http://www.mambokurt.de
Jimmy Smith voor het hammondje
In-A-Gadda-Da-Vida van Iron Butterfly,
Babba O’Riley van The Who (het eerste nummer met synt in :)
When The Levee Breakes in de Led Zeppelin versie
http://en.wikipedia.org/wiki/Jimmy_Smith_(musician)
http://en.wikipedia.org/wiki/In-A-Gadda-Da-Vida
http://en.wikipedia.org/wiki/Baba_O%27Riley
http://en.wikipedia.org/wiki/When_the_Levee_Breaks#Led_Zeppelin.27s_version
Ik denk aan http://www.youtube.com/watch?v=UT-l81l7y28 en http://www.youtube.com/watch?v=csnzBnn8LFI. Nou denk ik daar gauw aan, als er om kiekenvel gevraagd wordt, maar ik geloof dat meer dan dat ook niet bedoeld is.
Voor mij geldt het ganzenvlees voor ongeveer het hele album waar beide nummers van afkomstig zijn.
Ongeveer het hele oeuvre van Jimmy Smith, komt wel in aanmerking denk ik.
En zijn bijna-naamgenoot Jimmy McGriff. Daar zit vast ook iets tussen.
http://www.youtube.com/results?search_type=&search_query=Jimmy+McGriff&aq=f
Maar – wellicht off-topic want geen antwoord op je vraag – waar ik dan weer kippenvel van krijg is jouw beschrijving van Mogwai.
Mogwai… Be still, my beating heart.
Meesterlijk, die wolf.
mulatu astatke
@ Ilse: Ik heb nog maar een heel klein beetje gedronken, maar ik ben nu al fan van Mambo Kurt.
@ Oerwout (& Spekvriend): Jimmy Smith is een enigszins onbekende, maar dat zal niet lang meer duren. Uw andere tips worden vanonder het stof gehaald en in heroverweging genomen. Behalve dan misschien Led Zeppelin. De dag dat ik hen vanonder het stof moet halen, is hopelijk nog heel veraf.
@ Joost Brummelkamp: Ondanks mijn voorliefde voor veel muziekjes, hou ik een klein beetje van Costello, en soms ooit wie weet misschien een ieniemienie beetje van Madredeus. Pardon.
@ Zez: Mag ik op jouw kamertje komen luisteren?
@ Impa: Fijn!
@ Sdc: Kijk, dat is nu es een tip om van te watertanden. Ik kende hem niet (dacht ik), maar bleek wel een plaat van hem in m’n itunes te hebben. Niet onmiddellijk het kiekevel waar ik naar op zoek was, maar verder wel bijzonder schitterend. Dank!
Het Belgische groepke “Irish Coffee” heeft een aanstekelijk melodieke dat “Masterpiece” heet.
http://www.myspace.com/irishcoffeeband