Ze zeggen dat liefde blind maakt. Dat ik – in de dageraad van verliefdheid – niet zie wat voor kwalijke gevolgen de fladderende ondingen in mijn buik hebben. Dat ik niet merk hoe gij mij met uw lonkende ogen ne kloot aftrekt. Dat ik niet voel hoe ik koppijn krijg van uw oranje tapijtjes en uw mondrianesk behangpapier. Dat ik door de vingers zie dat ge ons inschrijft voor ne realityshow op een tropisch eiland. Dat ik vergeet dat een tepelkloven-fetisj geen doordeweekse voorkeur is.

Maar ik geloof dat niet. Ik pak mijn zonnebril en mijn witte stok en ik spring zonder nadenken in uw slangenkuil.

Liefs, Wannes.