Categorie: Tekst

Soms schrijf ik iets. Omdat ik het niet kan laten. En omdat iemand een kla­vier aan mijn com­pu­ter heeft gehan­gen.

Een raar ding in het bos. En nul mensen. Heerlijk.

Rare bees­ten

Elk jaar weten ze lang op voor­hand dat het god­ge­klaagd zal zijn, om uit­ein­de­lijk zwe­tend en ver­ont­waar­digd te brul­len dat het god­ge­klaagd is. Als steen­ezels nege­ren ze hun voor­ken­nis, sto­ten ze zich een zoveel­ste keer aan dezelf­de steen.

Doe niet zo onnozel, zegt de poes.

Kleef­kruid

Niet dat ik ooit gedacht heb dat Bil­ly Ocean ons über­haupt zou kun­nen red­den, ook al heeft hij een wereld­hit gehad waar­van de titel een zui­ve­re anti­me­ta­bool is.

De pont van Amsterdam

Pont

Toen ik de pont nam in Amster­dam rea­li­seer­de ik me voor het eerst iets dat voor veel men­sen een evi­den­tie is.

Welkom in het Vorsdonkbos

Het Vors­donk­bos

Ik zei goei­e­dag en hij zei ZIE MAAR DAT GE U VAN ONDER TOT BOVEN INSMEERT WANT ZE VRETEN U HELEMAAL OP DAAR IN HET BOS en ik zei okee okee okee meneer gij heet zeker Caps­lock?

Koninginnenpage

Konin­gin

Van­daag mocht er een vin­kje bij een bij­zon­der exem­plaar. De flad­de­ren­de Fabi­o­la, de Maxi­ma van de vlin­der­tuin.

De poes

Alles is gra­tis

Ik vraag aan de boom aan de over­kant of ik kor­ting krijg op het inter­ne­tabon­ne­ment als ik aan Tele­net zou mel­den dat ik mijn fac­tu­ren lie­ver digi­taal ont­vang dan op papier.

Ballon

Voor­spel­ling

In een ande­re wereld was ik mis­schien een hele gro­te voet­bal­ler gewor­den, maar die ande­re wereld heeft me altijd aan de reet kun­nen roes­ten.

Bloemekes

Vroeg­te

Op zon­dag­och­tend gin­gen we in alle vroeg­te naar het veld om groen­ten en bloe­me­kes te pluk­ken. Wat zon­dag­och­ten­den betreft, ben ik niet zo van de vroeg­te. Maar het dreig­de weder­om hon­derd gra­den te wor­den, dus dan kun je maar beter gebruik maken van de och­tend­koel­te. De och­tend was schoon, het veld en de bloe­me­kes ook. Er was een konin­gin­nen­pa­ge en…

Summer's here

Deze week in mijn week

Ooit kre­gen we drie poe­zen. Mijn zus­sen en ik moch­ten er elk een­tje kie­zen. Die van mij bleek een hekel te heb­ben aan opge­tild wor­den. Ik noem­de haar Tri­net en vond haar tot ze dood ging rede­lijk stom. Voor een kind is het blijk­baar belang­rijk af en toe iets te kun­nen optil­len. Jaren later heb ik een poes die stem­men…

Wild­plas­sen

Ik wacht­te voor het stop­licht. Aan de over­kant van het kruis­punt stond een bloem­bak. Ik moest den­ken aan een kran­ten­kop die ik las in de och­tend. Amster­dam vindt groe­ne oplos­sing tegen wild­plas­sers. Dat is een onvol­le­di­ge kop, dacht ik. Daar had man­ne­lij­ke wild­plas­sers moe­ten staan. Het licht sprong op groen. Ik duw­de het gas­pe­daal in en werd tij­dens het optrek­ken…

Vlieland

Een Vla­ming op Vlie­land

Er wer­den gedich­ten in het zand gere­den en dat had iets te maken met J. Slau­er­hoff, die omwil­le van zijn ast­ma elk jaar een tijd op Vlie­land door­bracht. Ik las op Vlie­land de Wikipedia-pagina van J. Slau­er­hoff, en dat moet ge ook een keer doen als ge denkt dat uw leven kut is en dat ge altijd ziek zijt.

Xenomorph XX121. Begint het al te kriebelen?

Rück­sichts­los

En wat gebeurt er met mij als ik klus­jes moet doen die ik stom vind? Ga ik dan moei­lijk doen? Ga ik zeu­ren? Ga ik dan jam­me­rend ach­ter een struik op mijn pruil­lip zit­ten kau­wen? Nee hoor, niets van dat alles. Als ik klus­jes moet doen die ik niet fijn vind, dan wordt de rück­sichts­lo­se hout­hak­ker in mij wak­ker.

Uche uche

Ik tel­de auto’s en nu heb ik een plan

Het tel­len was soms zenuw­slo­pend. Mijn erva­ring met com­pu­ter­spel­le­tjes kwam goed van pas, want er waren veel momen­ten dat er meer­de­re voer­tuig­ca­te­go­rie­ën tege­lij­ker­tijd pas­seer­den, en mijn duim moest behoor­lijk mul­ti­tas­ken op mijn tele­foon. Enke­le voet­gan­gers moesten over voor­bij­rol­len­de olie­va­ten sprin­gen. Even meen­de ik in de ver­te Don­key Kong te ont­wa­ren. ”Ik reken wel op een high­sco­re,” merk­te de huis­mu­ze op nadat ze mij een half uur lang had zien klik­ken en kreu­nen.

Tien vuistregels voor een rechtvaardig onkruidbeleid

Heer­moes is de bes­te

Hij had gezien hoe ik twee van zijn broers en een stuk of vijf neven en nich­ten met wor­tel­stok en al uit de bodem had gesleurd en ze ach­ter in de tuin bij een berg afval had gesme­ten. Zoiets maakt natuur­lijk indruk, hoe zoudt ge zelf zijn niet­waar.

Plui­ze­kop

Mijn tuin lijkt in de len­te soms op een tuin met echt bela­che­lijk veel paar­den­bloe­men, en dat kan klop­pen want ik heb echt bela­che­lijk veel paar­den­bloe­men.

Hoi reiger, wilt gij een vriendschapsverzoek?

Oh rei­ger, gij zijt zo schoon.

In Amster­dam wonen rei­gers.
Veel rei­gers.
In Amster­dam schij­ten de rei­gers op bal­kons, uw hoofd en de stoep.
In mijn vlaam­se jeugd en in mijn leven wonen wei­nig rei­gers.

Bela­che­lijk

Het is kwart na zeven in de och­tend. Ik zet de motor aan en rijd een meter of vier voor­uit. Ik zet de motor weer uit en wacht. In de berm zie ik strui­ken met bloe­me­kes. Ik knijp mijn ogen tot splee­tjes om de blad­ran­den scher­per te zien. Is het een een­stij­li­ge of twee­stij­li­ge mei­doorn? Ik stap uit en pluk een blad van de struik. De chauf­feur van een glim­men­de cabri­o­let met aan­hang­wa­gen kijkt me aan als­of ik snot aan mijn neus heb. Ik negeer hem zoals ik door­gaans alle chauf­feurs van glim­men­de cabri­o­lets negeer.

Averbode in de spiegel.

Deze week in mijn natuur (2)

Lief dag­boek. Ik heb hele­maal geen dag­boek. Ook deze week scheen de zon. De zon is echt goed bezig de laat­ste tijd. Mede daar­om was ik veel in de natuur. In de natuur is zoveel te zien, daar val ik soms van ach­ter­over. Als je in de natuur ach­ter­over valt, doe het dan bij voor­keur in het gras, tus­sen de bloe­me­kes. Aaah, de bloe­me­kes.

Apocalyps

Die nacht dat de wereld onge­veer ver­ging

Het eni­ge wat ik heb ont­hou­den van de serie Lost is die rare zwar­te rook. Mys­te­ri­eu­ze krin­ke­len­de win­ke­len­de zwar­te rook die door het bos glijdt en een eigen leven lijkt te lei­den. Die rook dames en heren die rook ge gaat het niet gelo­ven maar toch is het waar en maak u geen zor­gen aan het eind ver­tel ik gewoon hoe het zit maar die rook dus die mys­te­ri­eu­ze zwar­te krin­gel­rook die rook die was in ons huis.

Dag verdwaalde eend.

Deze week in mijn natuur (1)

Deze week scheen de zon. Deze week bracht ver­ha­len over eksters, slak­ken, mezen­jon­kies, pot­grond en vogel­kers. En ik leer­de enke­le belang­rij­ke les­sen. Een­den kun­nen niet pra­ten en Simon_tuinvriend_68 heeft altijd gelijk.

Groente-, fruit- en tuin­ban­diet

Hier bij ons in de buurt gaat het als volgt. Als ge nog een oude bana­ne­schil hebt lig­gen, of er staat iets in de koel­kast dat niet meer goed is, of ge wilt van de over­schot van uwe knol­sel­der af, dan flik­kert ge dat in de GFT-container. Die con­tai­ner wordt dan om de veer­tien dagen door de stads­dien­sten geleegd. Ge kent dat sys­teem, dat gaat bij u in de buurt mis­schien wel exact het­zelf­de.

Elvis Presley Questionnaire

Nu is Elvis dus kwaad op mij

Zijn er copyright-kenners in de zaal? Hier is een inte­res­san­te kwes­tie. Het gaat over Elvis Pres­ley, over de lief­de, en ver­moe­de­lijk over song­tek­sten. Ik zal het efkes uit­leg­gen. n 2014 maak­te ik – puur voor de lol – deze Elvis Pres­ley Ques­ti­on­nai­re, zoals ik wel vaker din­gen voor de lol maak. Mijn web­si­te hangt aan elkaar van din­gen voor de…

Dit is het Silsombos.

Het Silsom­bos god­ver­dom­me

Afge­lo­pen week­end maak­te ik nieu­we vrien­den. Dat deed ik samen met mijn lief in het Silsom­bos bij Erps-Kwerps en Nede­rok­ker­zeel. Onze nieu­we vrien­den heten bos­ane­moon en slan­ke sleu­tel­bloem. Het zijn enigs­zins rare vrien­den want ze zeg­gen nooit goei­e­dag, maar mijn god wat kun­nen ze een zom­pi­ge wil­de voor­jaars­wei­de van fees­te­lij­ke kleu­ren voor­zien. r groei­en daar nog veel meer zot­te plan­ten…

Stek­ker

Ik bel­de met de web­host. Dat ging onge­veer zo met extreem veel nadruk op onge­veer. – Hoi, onze web­si­tes zijn offli­ne, en mijn con­tro­le­pa­neel is onbe­reik­baar. Kun­nen jul­lie daar asap­per­de­pap wat aan doen? Voor jon­ge onder­ne­mers als wij is het behoor­lijk onhan­dig om niet te zeg­gen totaal van de pot gerukt dat onze web­si­tes ook maar enke­le minu­ten uit de…

A cunning plan

Een mees in mijn kruin

Van­daag schonk ik mijn lichaam aan de weten­schap. Dat wil zeg­gen: een klein deel van mijn lichaam. En met weten­schap bedoel ik het loka­le veld­on­der­zoek dat de huis­mu­ze en ikzel­ve in het voor­jaar uit­voe­ren in eigen tuin. Ofte­wel: wij sta­ren door het raam en bewon­de­ren de natuur. Daar wor­den we slim­mer van. ijn haren ble­ken te lang. Ik begon er…

Elegie voor een sigaret

Ele­gie voor een siga­ret

Een dik­ke week gele­den heb ik een kou­de kal­koen de nek omge­wron­gen en ben ik gestopt met roken. Omdat mijn weer­zin voor de afhan­ke­lijk­heid steeds gro­ter werd, ruil­de ik een pak­je per dag in voor wat me in eer­ste instan­tie een saai en kleur­loos bestaan leek. In vol­le bewust­zijn duw­de ik op een avond de laat­ste siga­ret in de asbak,…