Categorie: Tekst

Elvis Presley Questionnaire

Nu is Elvis dus kwaad op mij

Zijn er copyright‐kenners in de zaal? Hier is een inte­res­san­te kwes­tie. Het gaat over Elvis Pres­ley, over de lief­de, en ver­moe­de­lijk over song­tek­sten. Ik zal het efkes uit­leg­gen. n 2014 maak­te ik – puur voor de lol – deze Elvis Pres­ley Ques­ti­on­nai­re, zoals ik wel vaker din­gen voor de lol maak. Mijn web­si­te hangt aan elkaar van din­gen voor de…

Dit is het Silsombos.

Het Silsombos godverdomme

Afge­lo­pen week­end maak­te ik nieu­we vrien­den. Dat deed ik samen met mijn lief in het Silsom­bos bij Erps‐Kwerps en Nede­rok­ker­zeel. Onze nieu­we vrien­den heten bos­ane­moon en slan­ke sleu­tel­bloem. Het zijn enigs­zins rare vrien­den want ze zeg­gen nooit goei­e­dag, maar mijn god wat kun­nen ze een zom­pi­ge wil­de voor­jaars­wei­de van fees­te­lij­ke kleu­ren voor­zien. r groei­en daar nog veel meer zot­te plan­ten…

Stekker

Ik bel­de met de web­host. Dat ging onge­veer zo met extreem veel nadruk op onge­veer. – Hoi, onze web­si­tes zijn offli­ne, en mijn con­tro­le­pa­neel is onbe­reik­baar. Kun­nen jul­lie daar asap­per­de­pap wat aan doen? Voor jon­ge onder­ne­mers als wij is het behoor­lijk onhan­dig om niet te zeg­gen totaal van de pot gerukt dat onze web­si­tes ook maar enke­le minu­ten uit de…

A cunning plan

Een mees in mijn kruin

Van­daag schonk ik mijn lichaam aan de weten­schap. Dat wil zeg­gen: een klein deel van mijn lichaam. En met weten­schap bedoel ik het loka­le veld­on­der­zoek dat de huis­mu­ze en ikzel­ve in het voor­jaar uit­voe­ren in eigen tuin. Ofte­wel: wij sta­ren door het raam en bewon­de­ren de natuur. Daar wor­den we slim­mer van. ijn haren ble­ken te lang. Ik begon er…

Elegie voor een sigaret

Elegie voor een sigaret

Een dik­ke week gele­den heb ik een kou­de kal­koen de nek omge­wron­gen en ben ik gestopt met roken. Omdat mijn weer­zin voor de afhan­ke­lijk­heid steeds gro­ter werd, ruil­de ik een pak­je per dag in voor wat me in eer­ste instan­tie een saai en kleur­loos bestaan leek. In vol­le bewust­zijn duw­de ik op een avond de laat­ste siga­ret in de asbak,…

Kluns

Ik word altijd zenuw­ach­tig aan de kas­sa van de super­markt. De lopen­de band gaat te snel, en ik heb het gevoel dat ieder­een staat mee te glu­ren. Niet dat ik wil ver­ber­gen wat ik in de kar heb lig­gen, dat mag jan en alle­man weten. Maar dat de rest van de wereld ziet wat voor kluns ik ben in het…

De klinkmees

De klinkmees

Ik wist dat hij er zou komen zit­ten. Hij was er al eer­der geweest, en hij had tel­kens al flui­tend zijn aan­we­zig­heid ken­baar gemaakt. Vol­gens de huis­mu­ze – want die weet er wat van – was het schel­den wat hij deed, al was het niet dui­de­lijk waar­om of naar wie. Stom­me kut­klink! of Ge moet uw ramen kui­sen, goor­lap­pen! We…

Antonio toch.

Het seizoen van het dampende muurke

In de herfst regent het en waai­en de pan­nen van het dak. Of als het niet zo hard waait, de bla­de­ren van de bomen. Daar­na, in de win­ter, ver­an­dert de regen in sneeuw en het water in ijs. In het mid­den van de win­ter is het het koudst, een half jaar later – in het mid­den van de zomer –…

Toren

Er was ooit een aard­be­vin­kje. Ik was kind, ik sliep, en in het mid­den van de nacht was er een aard­be­vin­kje. Zo’n aard­be­vin­kje waar­van je niks merkt, maar waar­van iemand ’s och­tends op de radio ver­telt dat er een aard­be­vin­kje was. Nie­mand had het gevoeld, maar diep in de Vlaam­se onder­grond waren er twee hele klei­ne tec­to­ni­sche plaat­jes over elkaar…

Vogelen

Vogelen

Ik ben graag dicht bij de natuur. Als het kon, zou ik mid­den in een bos gaan wonen. Ter­wijl dat nog niet kan, is onze hui­di­ge woonst een pri­ma tus­sen­stop op dat pad naar ste­de­lij­ke ont­hech­ting. Ik ga regel­ma­tig wan­de­len, en dat doe ik om aller­lei voor de hand lig­gen­de rede­nen, gaan­de van een flin­ke hap fris­se lucht tot een…

Boem

Knal

Ik wil­de weten hoe ver mijn iphone‐kalender terug in de tijd kan kij­ken. Om dat te ach­ter­ha­len ging ik even flink door de jaren en de eeu­wen scrol­len, langs twee wereld­oor­lo­gen, voor­bij de Renais­san­ce, via de kruis­toch­ten en de ont­dek­king van Ame­ri­ka, tot aan het jaar nul. Ik blijk afspra­ken te kun­nen maken om half drie ’s mid­dags op mijn…

Aufwienerschnitzel

Aufwienerschnitzel

We had­den num­mer­tje 21 en wacht­ten op onze beurt aan één van de tal­lo­ze loket­ten. Een meneer­tje van een jaar of zes­tig was net gehol­pen en liep met een sta­pel pape­ras­sen rich­ting uit­gang. Aan de tafel naast ons leg­de hij zijn docu­men­ten even neer om zijn kle­ding te her­schik­ken. “Dju toch, mijn broek zakt af.” Hij trok zijn broek wat…

Sprakeloos

Sprakeloos

In de nasleep van het onheil dat Maartje en mij over­kwam, nu meer dan twee weken gele­den, kwam een stroom van al dan niet digi­ta­le steun en lief­de onze rich­ting uit. Tien­tal­len reac­ties en bericht­jes die ons hiel­pen om een beet­je te ver­ge­ten dat onze vakan­tie zo abrupt in het water viel. En een mooi tegen­wicht voor de angst, het…

Brief aan de dief van mijn vakantie

Brief aan de dief van mijn vakantie

Dag Marek, Ik noem je Marek, omdat dat de naam was op de iden­ti­teits­kaart waar­van de Cata­laan­se poli­tie ons een kopie­tje liet zien. We waren 99% zeker dat jij het was die onze spul­len uit de auto roof­de. De agen­ten had­den lie­ver 100% gehoord, maar het gebeur­de alle­maal te snel om heel erg zeker te zijn over hoe je eruit…

Ik wou dat ik weer zes was.

Brussel

Ik was onlangs in Brus­sel in het gezel­schap van de huis­mu­ze en Jan­nes, mijn zes­ja­ri­ge pete­kind. We had­den hem een trip­je naar de hoofd­stad beloofd, we zou­den naar het Muziek­in­stru­men­ten­mu­se­um gaan. Hij had net leren lezen, en Muziek­in­stru­men­ten­mu­se­um was een sprook­jes­ach­tig lang woord. Ook wil­de hij Man­ne­ken Pis ont­moe­ten. Jan­nes was nog niet vaak in Brus­sel geweest, en uit zijn…

Schaamte

Schaamte

Dag meneer, sor­ry voor het sto­ren, maar wij staan op de bus te wach­ten en wij moe­ten echt kweet­nie­joe­drin­gend naar de wc, zou­den wij mis­schien heel even snel uw toi­let mogen gebrui­ken?’ Twee puber­t­rie­nen ston­den met samen­ge­kne­pen boven­be­nen in de deur­ope­ning. Ik werd een beet­je over­val­len door de onver­wach­te kwes­tie, maar het was ver­der geen van de pot geruk­te vraag…

Alles is doorschijnend

Alles is doorschijnend

Het mooist aan de zomer zijn alle dagen vóór 21 juni. Lan­ge dagen die de nacht steeds ver­der voor zich uit duwen, tot enkel de magi­sche sche­me­ring van de mid­zo­mer­nacht over­blijft. Er hangt een onaard­se sfeer over die avon­den. De wereld zoals ik die ken, ver­wa­tert in een tot dan toe nooit eer­der waar­ge­no­men dag­deel en alles wordt onbe­lang­rijk. Ik…

De klasracist (2)

De klasracist (2)

Ik was zes­tien en de racist van de klas zou gaan neu­ken. Het was vrij­dag­mid­dag en in gedach­ten begon­nen we alvast aan het week­end. De klas­ra­cist zou twee vol­le dagen op zijn wijf gaan zit­ten, als we zijn woor­den moch­ten gelo­ven. Omdat neu­ken in die tijd nog mij­len­ver van mijn bed stond, kon ik me daar niet onmid­del­lijk iets bij…

Phil

Phil

Ik lag in bed maar kon niet sla­pen. Er werd een film­pje inge­start over een mevrouw met heel veel kwaal­tjes. In de afge­lo­pen twee jaar was ze 150 keer naar de huis­arts geweest, omdat ze zich zor­gen maak­te over haar gezond­heid. Ze durf­de niet meer naar feest­jes, uit angst voor een hart­aan­val. Ze durf­de niet meer te spor­ten, omdat de…

Knooppunten

Knooppunten

Ik schreef een reeks num­mer­tjes op mijn hand. 33, 73, 75, 76, 78, 90, 89, 88, 87, 73, 33. De knoop­pun­ten van het op sta­pel staan­de fiets­tocht­je. Het voor­deel van die num­mer­tjes op mijn hand is twee­ër­lei. Ten eer­ste moe­ten we onder­weg niet zit­ten klooi­en met de knoop­pun­ten­kaart, ten twee­de denkt elke ande­re fiet­ser en wan­de­laar – die mij op…

Kaboutertje

Kaboutertje

De bel ging. Er ston­den twee half­blon­de dame­tjes in de namid­dag­zon, blos op de wan­gen, een glim­lach van oor tot oor. Om één of ande­re reden moest ik aan The Step­ford Wives den­ken. ‘Dag meneer, niet bang zijn’, klonk het. Ik ben erg slecht in het ade­quaat en snel rea­ge­ren op vreem­de uit­spra­ken, en deze ope­nings­zin bewees dat nog­maals. ‘Euh…

Ettertjes

Ettertjes

In de kleu­ter­klas waren er altijd wel etter­tjes. Slecht opge­voe­de, schreeu­wen­de klas­ge­noot­jes die nooit luis­ter­den en min­stens één keer per dag iets sub­ver­siefs deden, al dan niet aan­ge­wak­kerd door de nega­tie­ve aan­dacht van een stren­ge kleu­ter­juf. Zolang ik er als bedeesd en ang­stig kleu­ter­tje geen last van had, vond ik het pri­ma. Ik ont­dek­te al heel jong dat er in…

Jazz in het riet

Jazz in het riet

Er klonk muziek in het riet. Een klein orkest­je. Ik hoor­de een jon­ge vogel pie­pen, enke­le kik­kers en een paar vage trom­pe­tjes. Miles Davis, maar dan net wak­ker. We luis­ter­den vol bewon­de­ring. Het klonk als vanal­les door elkaar, maar dan steeds in het­zelf­de patroon. Zou dit één dier kun­nen zijn? Is er een dier dat tege­lij­ker­tijd klinkt als een nest…

De klasracist (1)

De klasracist (1)

Ik was zes­tien en de racist van de klas zou gaan spij­be­len. Dat gebeur­de wel vaker. Het was één van zijn tal­rij­ke idi­o­te idee­ën om de aan­dacht af te lei­den van zijn pin­da­no­ten­brein. Stoer­doe­ne­rij als com­pen­sa­tie. Mijn mid­del­ba­re school bevond zich in Herk‐de‐Stad, een schat­ti­ge gemeen­te die des­on­danks niet te boek stond als het wal­hal­la van de spij­be­laar. Ik ga…

Ingepakt

Ingepakt

Waar het pad begint, staan drie inge­pak­te bomen. Van kruin­top tot wor­telteen, elk klein tak­je en blaad­je is ver­pakt in zil­ver­wit gaas. Onder het gaas kri­oelt het. In de oksels van de dik­s­te tak­ken lijkt een orgie zon­der eind aan de gang. Is het vies? Zou het kle­ve­rig zijn? Eén vin­ger, voor­zich­tig tegen de bast. Niet kle­ve­rig. Zij­de­zacht. Als Chris­to…

Georges Daemen winnaar Alphons Wintersprijs 2014

Mijn vader is een baas

Van­daag glim ik van trots. Gis­te­ren heeft mijn vader in Maas­tricht de Alp­hons Win­ter­prijs 2014 voor schilder‐ en teken­kunst gewon­nen, als bes­te van 270 deel­ne­mers uit Vlaan­de­ren en Neder­land. Dat de lief­ste man ter wereld dit na zijn pen­si­oen – en na jaren harts­toch­te­lijk schil­de­ren – mag mee­ma­ken, doet mijn traan­klie­ren tril­len. Moest u van­daag toe­val­lig ergens een glaas­je drin­ken, klink…

De Kus (Gustav Klimt)

The history of kissing, part seven: De finale

Het was een fris­se voor­jaars­avond en ik pik­te haar op van het sta­ti­on. De eer­lijk­heid gebiedt me te mel­den dat ik in mijn hoofd het kus­sen al had geoe­fend. Voor het geval het daar al zou gebeu­ren. Op het per­ron aan het begin van de avond. Zon­der iets te zeg­gen zou­den we zoe­nen, omdat we in elkaar her­ken­den wat we…

Vijf tips voor een bezoek aan Leuven

Vijf tips voor een bezoek aan Leuven

Ik schreef – op vraag van Anne­ke de Bun­del – een arti­kel voor Nomad & Vil­la­ger, een vro­lij­ke site vol prach­ti­ge reis­re­por­ta­ges. Mijn opdracht was om een per­soon­lijk maar prik­ke­lend pam­flet te schrij­ven over mijn thuis­stad. Ik wijk graag af van de plat­ge­tre­den paden van het uit­ge­stip­pel­de stads­toe­ris­me, en schreef met veel ple­zier over de zot­te stad die Leu­ven heet. Lees…

Sing a simple song

Sing a simple song

Ik hou van sim­pe­le waar­he­den. Als ge kop­pijn hebt, dan kunt ge vloe­ken en zuch­ten. Ge kunt een aspi­rien­tje pak­ken en hopen dat het over­gaat. Ge kunt begin­nen kak­ken op de far­ma­ceu­ti­sche indu­strie dat er geen straf­fe­re aspi­rien­tjes bestaan. Ge kunt begin­nen kak­ken op meneer dok­toor dat hij god­ver­dom­me uw kop­pijn moet weg­to­ve­ren. Ge kunt begin­nen kak­ken op uw baas…