Categorie: Tekst

Toren

Er was ooit een aard­be­vin­kje. Ik was kind, ik sliep, en in het mid­den van de nacht was er een aard­be­vin­kje. Zo’n aard­be­vin­kje waar­van je niks merkt, maar waar­van iemand ’s och­tends op de radio ver­telt dat er een aard­be­vin­kje was. Nie­mand had het gevoeld, maar diep in de Vlaam­se onder­grond waren er twee hele klei­ne tec­to­ni­sche plaat­jes over elkaar…

Vogelen

Voge­len

Ik ben graag dicht bij de natuur. Als het kon, zou ik mid­den in een bos gaan wonen. Ter­wijl dat nog niet kan, is onze hui­di­ge woonst een pri­ma tus­sen­stop op dat pad naar ste­de­lij­ke ont­hech­ting. Ik ga regel­ma­tig wan­de­len, en dat doe ik om aller­lei voor de hand lig­gen­de rede­nen, gaan­de van een flin­ke hap fris­se lucht tot een…

Boem

Knal

Ik wil­de weten hoe ver mijn iphone-kalender terug in de tijd kan kij­ken. Om dat te ach­ter­ha­len ging ik even flink door de jaren en de eeu­wen scrol­len, langs twee wereld­oor­lo­gen, voor­bij de Renais­san­ce, via de kruis­toch­ten en de ont­dek­king van Ame­ri­ka, tot aan het jaar nul. Ik blijk afspra­ken te kun­nen maken om half drie ’s mid­dags op mijn…

Aufwienerschnitzel

Auf­wie­ner­schnit­zel

We had­den num­mer­tje 21 en wacht­ten op onze beurt aan één van de tal­lo­ze loket­ten. Een meneer­tje van een jaar of zes­tig was net gehol­pen en liep met een sta­pel pape­ras­sen rich­ting uit­gang. Aan de tafel naast ons leg­de hij zijn docu­men­ten even neer om zijn kle­ding te her­schik­ken. “Dju toch, mijn broek zakt af.” Hij trok zijn broek wat…

Sprakeloos

Spra­ke­loos

In de nasleep van het onheil dat Maartje en mij over­kwam, nu meer dan twee weken gele­den, kwam een stroom van al dan niet digi­ta­le steun en lief­de onze rich­ting uit. Tien­tal­len reac­ties en bericht­jes die ons hiel­pen om een beet­je te ver­ge­ten dat onze vakan­tie zo abrupt in het water viel. En een mooi tegen­wicht voor de angst, het…

Brief aan de dief van mijn vakantie

Brief aan de dief van mijn vakan­tie

Dag Marek, Ik noem je Marek, omdat dat de naam was op de iden­ti­teits­kaart waar­van de Cata­laan­se poli­tie ons een kopie­tje liet zien. We waren 99% zeker dat jij het was die onze spul­len uit de auto roof­de. De agen­ten had­den lie­ver 100% gehoord, maar het gebeur­de alle­maal te snel om heel erg zeker te zijn over hoe je eruit…

Ik wou dat ik weer zes was.

Brus­sel

Ik was onlangs in Brus­sel in het gezel­schap van de huis­mu­ze en Jan­nes, mijn zes­ja­ri­ge pete­kind. We had­den hem een trip­je naar de hoofd­stad beloofd, we zou­den naar het Muziek­in­stru­men­ten­mu­se­um gaan. Hij had net leren lezen, en Muziek­in­stru­men­ten­mu­se­um was een sprook­jes­ach­tig lang woord. Ook wil­de hij Man­ne­ken Pis ont­moe­ten. Jan­nes was nog niet vaak in Brus­sel geweest, en uit zijn…

Schaamte

Schaam­te

Dag meneer, sor­ry voor het sto­ren, maar wij staan op de bus te wach­ten en wij moe­ten echt kweet­nie­joe­drin­gend naar de wc, zou­den wij mis­schien heel even snel uw toi­let mogen gebrui­ken?’ Twee puber­t­rie­nen ston­den met samen­ge­kne­pen boven­be­nen in de deur­ope­ning. Ik werd een beet­je over­val­len door de onver­wach­te kwes­tie, maar het was ver­der geen van de pot geruk­te vraag…

Alles is doorschijnend

Alles is door­schij­nend

Het mooist aan de zomer zijn alle dagen vóór 21 juni. Lan­ge dagen die de nacht steeds ver­der voor zich uit duwen, tot enkel de magi­sche sche­me­ring van de mid­zo­mer­nacht over­blijft. Er hangt een onaard­se sfeer over die avon­den. De wereld zoals ik die ken, ver­wa­tert in een tot dan toe nooit eer­der waar­ge­no­men dag­deel en alles wordt onbe­lang­rijk. Ik…

De klasracist (2)

De klas­ra­cist (2)

Ik was zes­tien en de racist van de klas zou gaan neu­ken. Het was vrij­dag­mid­dag en in gedach­ten begon­nen we alvast aan het week­end. De klas­ra­cist zou twee vol­le dagen op zijn wijf gaan zit­ten, als we zijn woor­den moch­ten gelo­ven. Omdat neu­ken in die tijd nog mij­len­ver van mijn bed stond, kon ik me daar niet onmid­del­lijk iets bij…

Phil

Phil

Ik lag in bed maar kon niet sla­pen. Er werd een film­pje inge­start over een mevrouw met heel veel kwaal­tjes. In de afge­lo­pen twee jaar was ze 150 keer naar de huis­arts geweest, omdat ze zich zor­gen maak­te over haar gezond­heid. Ze durf­de niet meer naar feest­jes, uit angst voor een hart­aan­val. Ze durf­de niet meer te spor­ten, omdat de…

Knooppunten

Knoop­pun­ten

Ik schreef een reeks num­mer­tjes op mijn hand. 33, 73, 75, 76, 78, 90, 89, 88, 87, 73, 33. De knoop­pun­ten van het op sta­pel staan­de fiets­tocht­je. Het voor­deel van die num­mer­tjes op mijn hand is twee­ër­lei. Ten eer­ste moe­ten we onder­weg niet zit­ten klooi­en met de knoop­pun­ten­kaart, ten twee­de denkt elke ande­re fiet­ser en wan­de­laar – die mij op…

Kaboutertje

Kabou­ter­tje

De bel ging. Er ston­den twee half­blon­de dame­tjes in de namid­dag­zon, blos op de wan­gen, een glim­lach van oor tot oor. Om één of ande­re reden moest ik aan The Step­ford Wives den­ken. ‘Dag meneer, niet bang zijn’, klonk het. Ik ben erg slecht in het ade­quaat en snel rea­ge­ren op vreem­de uit­spra­ken, en deze ope­nings­zin bewees dat nog­maals. ‘Euh…

Ettertjes

Etter­tjes

In de kleu­ter­klas waren er altijd wel etter­tjes. Slecht opge­voe­de, schreeu­wen­de klas­ge­noot­jes die nooit luis­ter­den en min­stens één keer per dag iets sub­ver­siefs deden, al dan niet aan­ge­wak­kerd door de nega­tie­ve aan­dacht van een stren­ge kleu­ter­juf. Zolang ik er als bedeesd en ang­stig kleu­ter­tje geen last van had, vond ik het pri­ma. Ik ont­dek­te al heel jong dat er in…

Jazz in het riet

Jazz in het riet

Er klonk muziek in het riet. Een klein orkest­je. Ik hoor­de een jon­ge vogel pie­pen, enke­le kik­kers en een paar vage trom­pe­tjes. Miles Davis, maar dan net wak­ker. We luis­ter­den vol bewon­de­ring. Het klonk als vanal­les door elkaar, maar dan steeds in het­zelf­de patroon. Zou dit één dier kun­nen zijn? Is er een dier dat tege­lij­ker­tijd klinkt als een nest…

De klasracist (1)

De klas­ra­cist (1)

Ik was zes­tien en de racist van de klas zou gaan spij­be­len. Dat gebeur­de wel vaker. Het was één van zijn tal­rij­ke idi­o­te idee­ën om de aan­dacht af te lei­den van zijn pin­da­no­ten­brein. Stoer­doe­ne­rij als com­pen­sa­tie. Mijn mid­del­ba­re school bevond zich in Herk-de-Stad, een schat­ti­ge gemeen­te die des­on­danks niet te boek stond als het wal­hal­la van de spij­be­laar. Ik ga…

Ingepakt

Inge­pakt

Waar het pad begint, staan drie inge­pak­te bomen. Van kruin­top tot wor­telteen, elk klein tak­je en blaad­je is ver­pakt in zil­ver­wit gaas. Onder het gaas kri­oelt het. In de oksels van de dik­s­te tak­ken lijkt een orgie zon­der eind aan de gang. Is het vies? Zou het kle­ve­rig zijn? Eén vin­ger, voor­zich­tig tegen de bast. Niet kle­ve­rig. Zij­de­zacht. Als Chris­to…

Georges Daemen winnaar Alphons Wintersprijs 2014

Mijn vader is een baas

Van­daag glim ik van trots. Gis­te­ren heeft mijn vader in Maas­tricht de Alp­hons Win­ter­prijs 2014 voor schilder- en teken­kunst gewon­nen, als bes­te van 270 deel­ne­mers uit Vlaan­de­ren en Neder­land. Dat de lief­ste man ter wereld dit na zijn pen­si­oen – en na jaren harts­toch­te­lijk schil­de­ren – mag mee­ma­ken, doet mijn traan­klie­ren tril­len. Moest u van­daag toe­val­lig ergens een glaas­je drin­ken, klink…

De Kus (Gustav Klimt)

The his­to­ry of kis­sing, part seven: De fina­le

Het was een fris­se voor­jaars­avond en ik pik­te haar op van het sta­ti­on. De eer­lijk­heid gebiedt me te mel­den dat ik in mijn hoofd het kus­sen al had geoe­fend. Voor het geval het daar al zou gebeu­ren. Op het per­ron aan het begin van de avond. Zon­der iets te zeg­gen zou­den we zoe­nen, omdat we in elkaar her­ken­den wat we…

Vijf tips voor een bezoek aan Leuven

Vijf tips voor een bezoek aan Leu­ven

Ik schreef – op vraag van Anne­ke de Bun­del – een arti­kel voor Nomad & Vil­la­ger, een vro­lij­ke site vol prach­ti­ge reis­re­por­ta­ges. Mijn opdracht was om een per­soon­lijk maar prik­ke­lend pam­flet te schrij­ven over mijn thuis­stad. Ik wijk graag af van de plat­ge­tre­den paden van het uit­ge­stip­pel­de stads­toe­ris­me, en schreef met veel ple­zier over de zot­te stad die Leu­ven heet. Lees…

Sing a simple song

Sing a sim­ple song

Ik hou van sim­pe­le waar­he­den. Als ge kop­pijn hebt, dan kunt ge vloe­ken en zuch­ten. Ge kunt een aspi­rien­tje pak­ken en hopen dat het over­gaat. Ge kunt begin­nen kak­ken op de far­ma­ceu­ti­sche indu­strie dat er geen straf­fe­re aspi­rien­tjes bestaan. Ge kunt begin­nen kak­ken op meneer dok­toor dat hij god­ver­dom­me uw kop­pijn moet weg­to­ve­ren. Ge kunt begin­nen kak­ken op uw baas…

You're a cog in the machine

Cog in the machi­ne

Ik maak­te een fil­mi­sche ode aan de poli­ti­ci van deze wereld. Want dat ver­die­nen ze. Met hun diplo­ma­tie­ke en pro­fes­si­o­ne­le talen­ten gaan zij dage­lijks aan de slag in par­le­men­ten en rege­rings­ge­bou­wen. Onver­saagd en onver­moei­baar gaan zij in debat, om elkaar op intel­li­gen­te en door­dach­te wij­ze van repliek te die­nen. Met daar­bij steeds het wel­zijn van de bur­ger in gedach­ten. Stuk…

De natuur (slot)

De natuur (slot)

We wan­del­den over een dijk. Ik weet niet of het echt een dijk was, maar het was een pad op een ver­ho­ging naast de water­kant en het voel­de als een dijk. We had­den mean­ders bewon­derd en kever­tjes hel­pen over­ste­ken, het was fris maar zon­nig, en in ons hoofd waren we alleen op de wereld. Er groei­den begin­nen­de kerst­boom­pjes naast de…

De natuur (slot)

De natuur (3): het expe­ri­ment

Na mijn eer­de­re the­o­re­ti­sche uit­een­zet­tin­gen over de natuur, duik ik van­daag met han­den en voe­ten de prak­tijk in. Ik zal – door mid­del van een zorg­vul­dig voor­be­reid expe­ri­ment – de gevol­gen van de natuur voor de mens onder­zoe­ken. Want we weten alle­maal dat de flo­ra en fau­na van deze wereld een behoor­lij­ke invloed heb­ben op het dage­lijks rei­len en zei­len…

De natuur (slot)

De natuur (2): de giraf

Gis­te­ren begon ik mijn dis­ser­ta­tie­reeks over de natuur aan de hand van enke­le alge­me­ne defi­ni­ties. Van­daag ga ik wat die­per in op een spe­ci­fiek onder­deel van de natuur, met name de giraf. Ge kunt het nu een­maal niet over de natuur heb­ben zon­der stil te staan bij dit won­der­lij­ke beroep. Hoofd­stuk 1: De kameel­par­del Een giraf (of giraf­fe, afhan­ke­lijk van…

De natuur (slot)

De natuur (1)

Als ik aan de natuur denk, dan denk ik aan bos­wan­de­lin­gen die veel lan­ger duren dan gepland omdat ik elke gras­spriet, elke klon­ter mos en elk gevleu­geld natuur­ding met de grootst moge­lij­ke aan­dacht wil obser­ve­ren en bewon­de­ren. Dat geze­ver van zo gaat het goed zo gaat het beter alweer een kilo­me­ter is aan mij niet besteed. Eer­der iets in de…

Encyclopedia Paeperclipa

Ency­clo­pe­dia Pae­per­clipa

Omdat ik soms zoda­nig de krie­bels krijg van ket­ting­brie­ven en alle heden­daag­se equi­va­len­ten ervan, nam ik het feno­meen een paar dagen gele­den facebook­ge­wijs op de kor­rel. Ieder­een die mee wil­de doen, kreeg de opdracht een paper­clip te foto­gra­fe­ren met een wel­be­paal­de afwij­king. De resul­ta­ten ziet u hier­on­der (of in het gelijk­na­mi­ge facebook-album).