Categorie: Tekst

Toren

Er was ooit een aard­be­vin­kje. Ik was kind, ik sliep, en in het mid­den van de nacht was er een aard­be­vin­kje. Zo’n aard­be­vin­kje waar­van je niks merkt, maar waar­van iemand ’s och­tends op de radio ver­telt dat er een aard­be­vin­kje was. Nie­mand had het gevoeld, maar diep in de Vlaam­se onder­grond waren er twee hele klei­ne tec­to­ni­sche plaat­jes over elkaar…

Vogelen

Vogelen

Ik ben graag dicht bij de natuur. Als het kon, zou ik mid­den in een bos gaan wonen. Ter­wijl dat nog niet kan, is onze hui­di­ge woonst een pri­ma tus­sen­stop op dat pad naar ste­de­lij­ke ont­hech­ting. Ik ga regel­ma­tig wan­de­len, en dat doe ik om aller­lei voor de hand lig­gen­de rede­nen, gaan­de van een flin­ke hap fris­se lucht tot een…

Boem

Knal

Ik wil­de weten hoe ver mijn iphone-kalender terug in de tijd kan kij­ken. Om dat te ach­ter­ha­len ging ik even flink door de jaren en de eeu­wen scrol­len, langs twee wereld­oor­lo­gen, voor­bij de Renais­san­ce, via de kruis­toch­ten en de ont­dek­king van Ame­ri­ka, tot aan het jaar nul. Ik blijk afspra­ken te kun­nen maken om half drie ’s mid­dags op mijn…

Aufwienerschnitzel

Aufwienerschnitzel

We had­den num­mer­tje 21 en wacht­ten op onze beurt aan één van de tal­lo­ze loket­ten. Een meneer­tje van een jaar of zes­tig was net gehol­pen en liep met een sta­pel pape­ras­sen rich­ting uit­gang. Aan de tafel naast ons leg­de hij zijn docu­men­ten even neer om zijn kle­ding te her­schik­ken. “Dju toch, mijn broek zakt af.” Hij trok zijn broek wat…

Sprakeloos

Sprakeloos

In de nasleep van het onheil dat Maartje en mij over­kwam, nu meer dan twee weken gele­den, kwam een stroom van al dan niet digi­ta­le steun en lief­de onze rich­ting uit. Tien­tal­len reac­ties en bericht­jes die ons hiel­pen om een beet­je te ver­ge­ten dat onze vakan­tie zo abrupt in het water viel. En een mooi tegen­wicht voor de angst, het…

Brief aan de dief van mijn vakantie

Brief aan de dief van mijn vakantie

Dag Marek, Ik noem je Marek, omdat dat de naam was op de iden­ti­teits­kaart waar­van de Cata­laan­se poli­tie ons een kopie­tje liet zien. We waren 99% zeker dat jij het was die onze spul­len uit de auto roof­de. De agen­ten had­den lie­ver 100% gehoord, maar het gebeur­de alle­maal te snel om heel erg zeker te zijn over hoe je eruit…

Ik wou dat ik weer zes was.

Brussel

Ik was onlangs in Brus­sel in het gezel­schap van de huis­mu­ze en Jan­nes, mijn zes­ja­ri­ge pete­kind. We had­den hem een trip­je naar de hoofd­stad beloofd, we zou­den naar het Muziek­in­stru­men­ten­mu­se­um gaan. Hij had net leren lezen, en Muziek­in­stru­men­ten­mu­se­um was een sprook­jes­ach­tig lang woord. Ook wil­de hij Man­ne­ken Pis ont­moe­ten. Jan­nes was nog niet vaak in Brus­sel geweest, en uit zijn…

Schaamte

Schaamte

Dag meneer, sor­ry voor het sto­ren, maar wij staan op de bus te wach­ten en wij moe­ten echt kweet­nie­joe­drin­gend naar de wc, zou­den wij mis­schien heel even snel uw toi­let mogen gebrui­ken?’ Twee puber­t­rie­nen ston­den met samen­ge­kne­pen boven­be­nen in de deur­ope­ning. Ik werd een beet­je over­val­len door de onver­wach­te kwes­tie, maar het was ver­der geen van de pot geruk­te vraag…

Alles is doorschijnend

Alles is doorschijnend

Het mooist aan de zomer zijn alle dagen vóór 21 juni. Lan­ge dagen die de nacht steeds ver­der voor zich uit duwen, tot enkel de magi­sche sche­me­ring van de mid­zo­mer­nacht over­blijft. Er hangt een onaard­se sfeer over die avon­den. De wereld zoals ik die ken, ver­wa­tert in een tot dan toe nooit eer­der waar­ge­no­men dag­deel en alles wordt onbe­lang­rijk. Ik…

De klasracist (2)

De klasracist (2)

Ik was zes­tien en de racist van de klas zou gaan neu­ken. Het was vrij­dag­mid­dag en in gedach­ten begon­nen we alvast aan het week­end. De klas­ra­cist zou twee vol­le dagen op zijn wijf gaan zit­ten, als we zijn woor­den moch­ten gelo­ven. Omdat neu­ken in die tijd nog mij­len­ver van mijn bed stond, kon ik me daar niet onmid­del­lijk iets bij…

Phil

Phil

Ik lag in bed maar kon niet sla­pen. Er werd een film­pje inge­start over een mevrouw met heel veel kwaal­tjes. In de afge­lo­pen twee jaar was ze 150 keer naar de huis­arts geweest, omdat ze zich zor­gen maak­te over haar gezond­heid. Ze durf­de niet meer naar feest­jes, uit angst voor een hart­aan­val. Ze durf­de niet meer te spor­ten, omdat de…

Knooppunten

Knooppunten

Ik schreef een reeks num­mer­tjes op mijn hand. 33, 73, 75, 76, 78, 90, 89, 88, 87, 73, 33. De knoop­pun­ten van het op sta­pel staan­de fiets­tocht­je. Het voor­deel van die num­mer­tjes op mijn hand is twee­ër­lei. Ten eer­ste moe­ten we onder­weg niet zit­ten klooi­en met de knoop­pun­ten­kaart, ten twee­de denkt elke ande­re fiet­ser en wan­de­laar – die mij op…

Kaboutertje

Kaboutertje

De bel ging. Er ston­den twee half­blon­de dame­tjes in de namid­dag­zon, blos op de wan­gen, een glim­lach van oor tot oor. Om één of ande­re reden moest ik aan The Step­ford Wives den­ken. ‘Dag meneer, niet bang zijn’, klonk het. Ik ben erg slecht in het ade­quaat en snel rea­ge­ren op vreem­de uit­spra­ken, en deze ope­nings­zin bewees dat nog­maals. ‘Euh…

Ettertjes

Ettertjes

In de kleu­ter­klas waren er altijd wel etter­tjes. Slecht opge­voe­de, schreeu­wen­de klas­ge­noot­jes die nooit luis­ter­den en min­stens één keer per dag iets sub­ver­siefs deden, al dan niet aan­ge­wak­kerd door de nega­tie­ve aan­dacht van een stren­ge kleu­ter­juf. Zolang ik er als bedeesd en ang­stig kleu­ter­tje geen last van had, vond ik het pri­ma. Ik ont­dek­te al heel jong dat er in…

Jazz in het riet

Jazz in het riet

Er klonk muziek in het riet. Een klein orkest­je. Ik hoor­de een jon­ge vogel pie­pen, enke­le kik­kers en een paar vage trom­pe­tjes. Miles Davis, maar dan net wak­ker. We luis­ter­den vol bewon­de­ring. Het klonk als vanal­les door elkaar, maar dan steeds in het­zelf­de patroon. Zou dit één dier kun­nen zijn? Is er een dier dat tege­lij­ker­tijd klinkt als een nest…

De klasracist (1)

De klasracist (1)

Ik was zes­tien en de racist van de klas zou gaan spij­be­len. Dat gebeur­de wel vaker. Het was één van zijn tal­rij­ke idi­o­te idee­ën om de aan­dacht af te lei­den van zijn pin­da­no­ten­brein. Stoer­doe­ne­rij als com­pen­sa­tie. Mijn mid­del­ba­re school bevond zich in Herk-de-Stad, een schat­ti­ge gemeen­te die des­on­danks niet te boek stond als het wal­hal­la van de spij­be­laar. Ik ga…

Ingepakt

Ingepakt

Waar het pad begint, staan drie inge­pak­te bomen. Van kruin­top tot wor­telteen, elk klein tak­je en blaad­je is ver­pakt in zil­ver­wit gaas. Onder het gaas kri­oelt het. In de oksels van de dik­s­te tak­ken lijkt een orgie zon­der eind aan de gang. Is het vies? Zou het kle­ve­rig zijn? Eén vin­ger, voor­zich­tig tegen de bast. Niet kle­ve­rig. Zij­de­zacht. Als Chris­to…

Georges Daemen winnaar Alphons Wintersprijs 2014

Mijn vader is een baas

Van­daag glim ik van trots. Gis­te­ren heeft mijn vader in Maas­tricht de Alp­hons Win­ter­prijs 2014 voor schilder- en teken­kunst gewon­nen, als bes­te van 270 deel­ne­mers uit Vlaan­de­ren en Neder­land. Dat de lief­ste man ter wereld dit na zijn pen­si­oen – en na jaren harts­toch­te­lijk schil­de­ren – mag mee­ma­ken, doet mijn traan­klie­ren tril­len. Moest u van­daag toe­val­lig ergens een glaas­je drin­ken, klink…

De Kus (Gustav Klimt)

The history of kissing, part seven: De finale

Het was een fris­se voor­jaars­avond en ik pik­te haar op van het sta­ti­on. De eer­lijk­heid gebiedt me te mel­den dat ik in mijn hoofd het kus­sen al had geoe­fend. Voor het geval het daar al zou gebeu­ren. Op het per­ron aan het begin van de avond. Zon­der iets te zeg­gen zou­den we zoe­nen, omdat we in elkaar her­ken­den wat we…

Vijf tips voor een bezoek aan Leuven

Vijf tips voor een bezoek aan Leuven

Ik schreef – op vraag van Anne­ke de Bun­del – een arti­kel voor Nomad & Vil­la­ger, een vro­lij­ke site vol prach­ti­ge reis­re­por­ta­ges. Mijn opdracht was om een per­soon­lijk maar prik­ke­lend pam­flet te schrij­ven over mijn thuis­stad. Ik wijk graag af van de plat­ge­tre­den paden van het uit­ge­stip­pel­de stads­toe­ris­me, en schreef met veel ple­zier over de zot­te stad die Leu­ven heet. Lees…

Sing a simple song

Sing a simple song

Ik hou van sim­pe­le waar­he­den. Als ge kop­pijn hebt, dan kunt ge vloe­ken en zuch­ten. Ge kunt een aspi­rien­tje pak­ken en hopen dat het over­gaat. Ge kunt begin­nen kak­ken op de far­ma­ceu­ti­sche indu­strie dat er geen straf­fe­re aspi­rien­tjes bestaan. Ge kunt begin­nen kak­ken op meneer dok­toor dat hij god­ver­dom­me uw kop­pijn moet weg­to­ve­ren. Ge kunt begin­nen kak­ken op uw baas…

You're a cog in the machine

Cog in the machine

Ik maak­te een fil­mi­sche ode aan de poli­ti­ci van deze wereld. Want dat ver­die­nen ze. Met hun diplo­ma­tie­ke en pro­fes­si­o­ne­le talen­ten gaan zij dage­lijks aan de slag in par­le­men­ten en rege­rings­ge­bou­wen. Onver­saagd en onver­moei­baar gaan zij in debat, om elkaar op intel­li­gen­te en door­dach­te wij­ze van repliek te die­nen. Met daar­bij steeds het wel­zijn van de bur­ger in gedach­ten. Stuk…

De natuur (slot)

De natuur (slot)

We wan­del­den over een dijk. Ik weet niet of het echt een dijk was, maar het was een pad op een ver­ho­ging naast de water­kant en het voel­de als een dijk. We had­den mean­ders bewon­derd en kever­tjes hel­pen over­ste­ken, het was fris maar zon­nig, en in ons hoofd waren we alleen op de wereld. Er groei­den begin­nen­de kerst­boom­pjes naast de…

De natuur (slot)

De natuur (3): het experiment

Na mijn eer­de­re the­o­re­ti­sche uit­een­zet­tin­gen over de natuur, duik ik van­daag met han­den en voe­ten de prak­tijk in. Ik zal – door mid­del van een zorg­vul­dig voor­be­reid expe­ri­ment – de gevol­gen van de natuur voor de mens onder­zoe­ken. Want we weten alle­maal dat de flo­ra en fau­na van deze wereld een behoor­lij­ke invloed heb­ben op het dage­lijks rei­len en zei­len…

De natuur (slot)

De natuur (2): de giraf

Gis­te­ren begon ik mijn dis­ser­ta­tie­reeks over de natuur aan de hand van enke­le alge­me­ne defi­ni­ties. Van­daag ga ik wat die­per in op een spe­ci­fiek onder­deel van de natuur, met name de giraf. Ge kunt het nu een­maal niet over de natuur heb­ben zon­der stil te staan bij dit won­der­lij­ke beroep. Hoofd­stuk 1: De kameel­par­del Een giraf (of giraf­fe, afhan­ke­lijk van…

De natuur (slot)

De natuur (1)

Als ik aan de natuur denk, dan denk ik aan bos­wan­de­lin­gen die veel lan­ger duren dan gepland omdat ik elke gras­spriet, elke klon­ter mos en elk gevleu­geld natuur­ding met de grootst moge­lij­ke aan­dacht wil obser­ve­ren en bewon­de­ren. Dat geze­ver van zo gaat het goed zo gaat het beter alweer een kilo­me­ter is aan mij niet besteed. Eer­der iets in de…

Encyclopedia Paeperclipa

Encyclopedia Paeperclipa

Omdat ik soms zoda­nig de krie­bels krijg van ket­ting­brie­ven en alle heden­daag­se equi­va­len­ten ervan, nam ik het feno­meen een paar dagen gele­den facebook­ge­wijs op de kor­rel. Ieder­een die mee wil­de doen, kreeg de opdracht een paper­clip te foto­gra­fe­ren met een wel­be­paal­de afwij­king. De resul­ta­ten ziet u hier­on­der (of in het gelijk­na­mi­ge facebook-album).