Categorie: Tekst

The quest for The White Lodge (3)

Voor de voor­stel­ling van The Step­ford Wives, een amu­san­te thril­ler van Frank Oz die nog maar eens de supe­ri­eu­re acteer­kwa­li­tei­ten van Nico­le Kid­man bewijst, zie ik een trai­ler van Fah­ren­heit 9–11, de nieu­we Michael Moo­re.

The quest for The White Lodge (2)

En dan naar Shrek 2 in de AMC Movie The­a­tres. Opval­lend is dat ieder­een hier net­jes zijn GSM uit­scha­kelt in de bios­coop – in tegen­stel­ling tot vele Vlaam­se Film­ver­neu­kers – maar dat wil niet zeg­gen dat het een rus­ti­ge ver­to­ning was.

The quest for The White Lodge (1)

Hier in Seatt­le ga ik met aan zeker­heid gren­zen­de waar­schijn­lijk­heid The Whi­te Lod­ge niet vin­den. Mooi is het hier zeker, maar een beet­je intel­li­gen­te Whi­te Lod­ge trekt zich niet terug in een urba­ne plek als deze.

This must be where pies go when they die

Nog drie keer sla­pen en ik ver­trek op de vleu­gels van Del­ta Air­li­nes rich­ting Seatt­le (de voor­be­rei­din­gen voor deze trip zijn de oor­zaak van de gebrek­ki­ge posts de laat­ste dagen).

«Nee ma, ik sta te pissen»

Wat zou er het meest drin­gend geweest zijn, vroeg ik me af. Het tele­foon­ge­sprek of het afla­ten van de licha­me­lij­ke onder­druk?

Vroem vroem

Ik maak­te aan­stal­ten om de L van mijn ach­ter­werk te pluk­ken en die voor haar neus te zwaai­en, maar dat bleek al gauw niet nodig.

Levenskwaliteit

Filip Dewin­ter lag op zijn rug in het gras. Hij had een gras­spriet tus­sen de tan­den geklemd en genoot van de zon­ne­stra­len op zijn blan­ke huid.

Complot

Soms zou je de hele wereld bij elkaar wil­len brul­len.

Zonzoen

Hij leg­de zijn lin­ker­hand op haar lin­ker­wang en streel­de haar. Toen boog hij zich voor­over en gaf haar een zoen op de mond.

Alleen

Het is zo ont­zet­tend warm dat er stoom van mijn wan­gen opstijgt tel­kens ik een traan pleng…

Benenwerk

Zelfs al had je een in motor­olie gedrenk­te zon­ne­bril op en een bivak­muts tot onder je oksels, dan nog zou het staats­ge­vaar­lij­ke roze je als een sneeuw­bal met doel­zoek­kop getrof­fen heb­ben.

Plens

Dus ik dacht: ik stap vrien­de­lijk de straat op, dan kan zij lek­ker in de zon blij­ven staan.

Koters

Sinds eni­ge tijd zit ik met een niet meer te ont­ken­nen kin­der­wens. Ik wil vader wor­den.

Domme vis

Ik werd van­daag op straat tegen­ge­hou­den door een vier­tal jon­ge kna­pen van een jaar of acht die me vrien­de­lijk om een hand­te­ke­ning ver­zoch­ten.

Lente

…dan gaat hij/zij zich met een aan zeker­heid gren­zen­de waar­schijn­lijk­heid ook ver­ber­gen ach­ter de dichtst­bij­zijn­de kilo­me­ter­paal.

Broem

In elk geval kon die arme meneer uit Marok­ko op het stad­huis hele­maal niks bewij­zen, ondanks het feit dat ie heel het sche­pen­col­le­ge bij elkaar brul­de.

Lekker

Maar wat natuur­lijk nog veel lek­ker­der is…

Opgelicht

Ik wens die meneer een ero­ti­sche mas­sa­ge in een zweed­se sau­na tij­dens de kerst­nacht.

Twee meneertjes

Zoals de strak­ke win­ter­zon als een groot zoek­licht op de fluo out­fit van meneer­tje en meneer­tje viel, zo zie je ze enkel nog op de büh­ne van een oude stads­schouw­burg.

Ik wil je zoenen

Tien cen­ti­me­ter. Ze kan nu kleu­ren en vlek­jes in zijn ogen heel gede­tail­leerd in zich opne­men, zo dicht zit­ten ze bij elkaar.

Bedding

Ik lig rus­tig wat te mij­me­ren, en keu­vel spo­ra­disch met mijn goe­de vriend Pier­re, die enke­le cen­ti­me­ters ver­der­op ligt.

Hoe ik aan mijn einde kwam…

Zon­der ver­pin­ken draai­den zes à zeven van de klei­ne pas­sa­giers zich naar ach­ter, onder­wijl elk een uzi van­on­der hun bank­je graai­end…

Tanden

Het spek­ta­kel zou live uit­ge­zon­den wor­den op ver­schei­de­ne betaal­zen­ders, en aldus werd mij – als om het leed te ver­zach­ten – eeu­wi­ge roem en bekend­heid beloofd.

Avocado

Toen hij onge­veer voor de 36e keer des­niet­te­gen­staan­de zei, had de snot­te­bel bij­na het rand­je van zijn boven­lip bereikt, waar hij uit­ein­de­lijk moe maar vol­daan halt hield.

Mormoonspiegel

Los van alle reli­gi­eu­ze argu­men­ten die de man han­teert om zijn levens­stijl goed te pra­ten, is het voor hem natuur­lijk elke nacht bonky‐party.