Categorie: Tekst

Requiem voor een ingekort leven

Har­ry stond met z’n armen gespreid aan de dak­rand en keek naar bene­den. Zes­en­veer­tig ver­die­pin­gen lager wemel­de een minus­cu­le menig­te als over­werk­te mie­ren door de straat.

The last one

Met elke vla­ming die zich dit beeld van­uit het niets voor de geest kan halen, wordt het piet­je van die cana­de­se pick­poc­ket klei­ner.

The quest for The White Lodge (7)

De gro­te appel. Het gro­te hap­pen. Het is hier van­daag 4th of july. Benieuwd wat dat zal wor­den, behal­ve het spec­ta­cu­lai­re vuur­werk van­avond.

The quest for The White Lodge (6)

Hier in New York – de kers op de taart van deze trip – ein­de­lijk de tijd en de rust gevon­den om het even over vori­ge week te heb­ben.

The quest for The White Lodge (4)

Middden op Gran­vil­le Street word ik aan­ge­spro­ken door een groen meis­je. Of ik Green­pea­ce ken en of ik zin heb om aan te slui­ten.

The quest for The White Lodge (3)

Voor de voor­stel­ling van The Step­ford Wives, een amu­san­te thril­ler van Frank Oz die nog maar eens de supe­ri­eu­re acteer­kwa­li­tei­ten van Nico­le Kid­man bewijst, zie ik een trai­ler van Fah­ren­heit 9–11, de nieu­we Michael Moo­re.

The quest for The White Lodge (2)

En dan naar Shrek 2 in de AMC Movie The­a­tres. Opval­lend is dat ieder­een hier net­jes zijn GSM uit­scha­kelt in de bios­coop – in tegen­stel­ling tot vele Vlaam­se Film­ver­neu­kers – maar dat wil niet zeg­gen dat het een rus­ti­ge ver­to­ning was.

The quest for The White Lodge (1)

Hier in Seatt­le ga ik met aan zeker­heid gren­zen­de waar­schijn­lijk­heid The Whi­te Lod­ge niet vin­den. Mooi is het hier zeker, maar een beet­je intel­li­gen­te Whi­te Lod­ge trekt zich niet terug in een urba­ne plek als deze.

This must be where pies go when they die

Nog drie keer sla­pen en ik ver­trek op de vleu­gels van Del­ta Air­li­nes rich­ting Seatt­le (de voor­be­rei­din­gen voor deze trip zijn de oor­zaak van de gebrek­ki­ge posts de laat­ste dagen).

«Nee ma, ik sta te pissen»

Wat zou er het meest drin­gend geweest zijn, vroeg ik me af. Het tele­foon­ge­sprek of het afla­ten van de licha­me­lij­ke onder­druk?

Vroem vroem

Ik maak­te aan­stal­ten om de L van mijn ach­ter­werk te pluk­ken en die voor haar neus te zwaai­en, maar dat bleek al gauw niet nodig.

Levenskwaliteit

Filip Dewin­ter lag op zijn rug in het gras. Hij had een gras­spriet tus­sen de tan­den geklemd en genoot van de zon­ne­stra­len op zijn blan­ke huid.

Complot

Soms zou je de hele wereld bij elkaar wil­len brul­len.

Zonzoen

Hij leg­de zijn lin­ker­hand op haar lin­ker­wang en streel­de haar. Toen boog hij zich voor­over en gaf haar een zoen op de mond.

Alleen

Het is zo ont­zet­tend warm dat er stoom van mijn wan­gen opstijgt tel­kens ik een traan pleng…

Benenwerk

Zelfs al had je een in motor­olie gedrenk­te zon­ne­bril op en een bivak­muts tot onder je oksels, dan nog zou het staats­ge­vaar­lij­ke roze je als een sneeuw­bal met doel­zoek­kop getrof­fen heb­ben.

Plens

Dus ik dacht: ik stap vrien­de­lijk de straat op, dan kan zij lek­ker in de zon blij­ven staan.

Koters

Sinds eni­ge tijd zit ik met een niet meer te ont­ken­nen kin­der­wens. Ik wil vader wor­den.

Domme vis

Ik werd van­daag op straat tegen­ge­hou­den door een vier­tal jon­ge kna­pen van een jaar of acht die me vrien­de­lijk om een hand­te­ke­ning ver­zoch­ten.

Lente

…dan gaat hij/zij zich met een aan zeker­heid gren­zen­de waar­schijn­lijk­heid ook ver­ber­gen ach­ter de dichtst­bij­zijn­de kilo­me­ter­paal.

Broem

In elk geval kon die arme meneer uit Marok­ko op het stad­huis hele­maal niks bewij­zen, ondanks het feit dat ie heel het sche­pen­col­le­ge bij elkaar brul­de.

Lekker

Maar wat natuur­lijk nog veel lek­ker­der is…

Opgelicht

Ik wens die meneer een ero­ti­sche mas­sa­ge in een zweed­se sau­na tij­dens de kerst­nacht.