Tags: angst

Apocalyps

Die nacht dat de wereld onge­veer ver­ging

Het eni­ge wat ik heb ont­hou­den van de serie Lost is die rare zwar­te rook. Mys­te­ri­eu­ze krin­ke­len­de win­ke­len­de zwar­te rook die door het bos glijdt en een eigen leven lijkt te lei­den. Die rook dames en heren die rook ge gaat het niet gelo­ven maar toch is het waar en maak u geen zor­gen aan het eind ver­tel ik gewoon hoe het zit maar die rook dus die mys­te­ri­eu­ze zwar­te krin­gel­rook die rook die was in ons huis.

Ik wou dat ik weer zes was.

Brus­sel

Ik was onlangs in Brus­sel in het gezel­schap van de huis­mu­ze en Jan­nes, mijn zes­ja­ri­ge pete­kind. We had­den hem een trip­je naar de hoofd­stad beloofd, we zou­den naar het Muziek­in­stru­men­ten­mu­se­um gaan. Hij had net leren lezen, en Muziek­in­stru­men­ten­mu­se­um was een…

Schaamte

Schaam­te

Dag meneer, sor­ry voor het sto­ren, maar wij staan op de bus te wach­ten en wij moe­ten echt kweet­nie­joe­drin­gend naar de wc, zou­den wij mis­schien heel even snel uw toi­let mogen gebrui­ken?’ Twee puber­t­rie­nen ston­den met samen­ge­kne­pen boven­be­nen in de…

Nicolas Jaar | Space Is Only Noise If You Can See

Spa­ce Is Only Noi­se If You Can See

Ik kijk uit op vijf ach­ter­tui­nen. In de vijf ach­ter­tui­nen staan vier satel­liet­scho­tels, de groot­ste voor­aan. Alle scho­tels staan met hun rug naar me toe, als­of ik niks mag weten van de sig­na­len die ze oppik­ken. Maar ik weet het…

Wannes Daemen in het heetst van de strijd (Foto © Maartje Luif)

21 decem­ber 2012

Lang, heel lang gele­den, in drie­dui­zen­zes­en­t­wont­jusp voor chris­tus was er eens een boer Een hard­wer­ken­de boer met han­den als kolen­schop­pen En een hele dik­ke boe­rin ach­ter zijn stoof En die boe­rin die heet­te Maya Dat was haar voor­naam Haar ach­ter­naam…

Klei­ne angst­cy­clus

Angst (1) Als alle angst onzin is En er niets meer is om bang voor te zijn Dan sluit ik u op in de kel­der En dan vindt gij dat gewoon heel fijn Angst (2) Bang zijn om niet meer fan­tas­tisch…

Een tweede lading angst

Een twee­de lading angst

Vier ban­ge maar vro­lij­ke gedicht­jes voor Mari­na, Niki, Mar­t­in­ke en Bert. Zij waren zo eer­lijk mij hun ang­sten toe te ver­trou­wen.

Een eerste lading angst

Een eer­ste lading angst

Vijf vro­lij­ke gedicht­jes voor Ingrid, Rut­ger, From­mel, San en Joost. Zij waren zo eer­lijk mij hun ang­sten toe te ver­trou­wen.

Dat is wat ge zijt

Ban­ge men­sen ver­ge­ten het alfa­bet. Hele hele ban­ge men­sen den­ken dat het alfa­bet 153 let­ters heeft. Dat is prak­tisch onmo­ge­lijk natuur­lijk, maar wat wilt ge?

Het ein­de

Enke­le secon­den lang voel­de ik me ook bij mijn piet­je geno­men, tot­dat het tot me door­drong. Zo moet het zijn. Zo moet het god­ver­dom­me ein­di­gen.

Ik ben zo bang

en dat ik dan over­val­len zal wor­den
door aller­lei com­pleet irra­ti­o­ne­le ang­sten zoals onei­rog­mo­fo­bie