Tags: de‐jeugd‐van‐Yuri‐Maanzand

Ballon

Voorspelling

In een ande­re wereld was ik mis­schien een hele gro­te voet­bal­ler gewor­den, maar die ande­re wereld heeft me altijd aan de reet kun­nen roes­ten.

De klasracist (2)

De klasracist (2)

Ik was zes­tien en de racist van de klas zou gaan neu­ken. Het was vrij­dag­mid­dag en in gedach­ten begon­nen we alvast aan het week­end. De klas­ra­cist zou twee vol­le dagen op zijn wijf gaan zit­ten, als we zijn woor­den moch­ten…

Ettertjes

Ettertjes

In de kleu­ter­klas waren er altijd wel etter­tjes. Slecht opge­voe­de, schreeu­wen­de klas­ge­noot­jes die nooit luis­ter­den en min­stens één keer per dag iets sub­ver­siefs deden, al dan niet aan­ge­wak­kerd door de nega­tie­ve aan­dacht van een stren­ge kleu­ter­juf. Zolang ik er als…

De klasracist (1)

De klasracist (1)

Ik was zes­tien en de racist van de klas zou gaan spij­be­len. Dat gebeur­de wel vaker. Het was één van zijn tal­rij­ke idi­o­te idee­ën om de aan­dacht af te lei­den van zijn pin­da­no­ten­brein. Stoer­doe­ne­rij als com­pen­sa­tie. Mijn mid­del­ba­re school bevond…

De Kus (Gustav Klimt)

The history of kissing, part seven: De finale

Het was een fris­se voor­jaars­avond en ik pik­te haar op van het sta­ti­on. De eer­lijk­heid gebiedt me te mel­den dat ik in mijn hoofd het kus­sen al had geoe­fend. Voor het geval het daar al zou gebeu­ren. Op het per­ron…

The Kiss van Edvard Munch

The history of kissing, part six: De honger

Het was een win­de­ri­ge win­ter­avond en we had­den het over de ondraag­lij­ke licht­heid van het bestaan. Niet over het boek, maar over de – gro­ten­deels zelf ver­zon­nen – welt­schmerz die we als jon­ge der­ti­gers over ons uit­ge­stort kre­gen. Onze door…

Zout

En ik voel­de mij een man. Ik voel­de mij een hor­mo­naal gedre­ven, wit­zen spu­wen­de en zout etende bink.

Symfonische rock

Sean Paul De Bock was groot, breed en had mooie blon­de haren. Sean Paul De Bock had geen puis­ten. Sean Paul De Bock vond U2 de bes­te groep ter wereld, ooit, aller tij­den en tout court.

De borsten van Leentje

Splitz­ma­zoijnk reed van pure exal­ta­tie zowat een half maïs‐veld aan flar­den, en hij brul­de en tier­de als­of hij een levens­lang ver­blijf in een Tex­aan­se bunny‐ranch gewon­nen had.

Survival

Ik her­in­ner me iets. Wij woon­den vroe­ger op een boer­de­rij in een onoog­lijk klein stront­ge­hucht waar de buur­vrou­wen rod­del­den en de var­kens jank­ten.

Scheel

Ik her­in­ner me iets uit mijn jeugd. Ik ver­meld bij voor­baat reeds dat het een erg vage her­in­ne­ring is die met haken en ogen aan elkaar hangt, maar de afwik­ke­ling van gebeur­te­nis­sen en de ver­plet­te­ren­de invloed daar­van op mijn per­soon heb­ben zich nooit op de ach­ter­grond laten drin­gen in de druk­ke ach­ter­ka­mer van wat is geweest.