De de
De de is een weinig bekende taalkundige aberratie, verwant aan het het, en de – zo mogelijk nog zeldzamere – dat. Weinig mensen zijn op de hoogte van het bestaan van dit vreemde diertje, en dat is maar goed ook. Hoe minder de de onze taal en literatuur weet te infiltreren, hoe beter. Het zou immers niet de eerste keer zijn, dat de de door zijn gevaarlijke eigenschappen een tekst volledig om zeep helpt.
In tegenstelling tot wat men op […]
Lees verder →
Ik hou meer van nadenken dan van babbelen. Ik ben bang voor zowat alles. Ik maak mezelf graag dingen wijs en dat geldt vermoedelijk ook voor het voorgaande. Ik ben een op hersenloze infantiliteit kickende meerwaardezoeker. Ik haat het woord meerwaardezoeker. Ik ben verliefd op letters en woorden, al lees ik veel te weinig. Ik ben ook verliefd op muziek, in die mate dat ik niet veel nodig heb voor een dikke laag kiekevlees. Ik slaap graag maar ben een slechte slaper. Ik scoor bovengemiddeld op de beoordelingsschaal voor autisme. Dat is nooit officieel vastgesteld, maar zie zin 3. Ik moet heel hard lachen om elke variatie van de woorden pies, kak en stront of als ik iemand tegen een paal zie lopen. Tot slot heb ik nooit goed geweten wat ik wil. En daarmee heb ik bijna alles gezegd.