Tags: vakan­tie

Een raar ding in het bos. En nul mensen. Heerlijk.

Rare bees­ten

Elk jaar weten ze lang op voor­hand dat het god­ge­klaagd zal zijn, om uit­ein­de­lijk zwe­tend en ver­ont­waar­digd te brul­len dat het god­ge­klaagd is. Als steen­ezels nege­ren ze hun voor­ken­nis, sto­ten ze zich een zoveel­ste keer aan dezelf­de steen.

© Stijn Kuylen

Bes­te meneer Wou­ter Beke

Bes­te meneer Wou­ter Beke, Er stond een inter­view met u in de krant. In de inlei­ding zegt ge ’Als ze een argu­ment kun­nen aan­bren­gen tegen een kor­te­re zomer­va­kan­tie, moe­ten ze dat maar geven.’ Dat is natuur­lijk hele­maal het punt niet. Nie­mand…

Gezapigheid

Geza­pig­heid

Ik ver­gat heel even hoe hard ik nog moet wer­ken, ik ver­gat mijn mail­box, ik ver­gat mijn onrust en mijn ang­sten. Ik ver­gat alles wat ik niet mag ver­ge­ten en ver­ving het door gul­zi­ge geza­pig­heid.