Liefste (012)

Jij bent een klein bruin café in de win­ter. De bril­le­gla­zen van mijn ziel beslaan bij de min­ste aan­ra­king van je lijf en elke slok maakt het erger. Ik durf mijn hart wel eens induf­fe­len met muts en hand­schoe­nen, maar eens in jouw armen moet ik om de vijf minu­ten iets uit­spe­len. De druk op mijn ketel staat regel­ma­tig in het rood. Als er zoiets bestaat als hor­mo­na­le con­sti­pa­tie, dan ben jij een vat vol krui­den­thee. Eerst ophit­send en dan relaxe­rend. Ik drink je hele­maal op, van kop tot thee. Inclu­sief onder­tas, lepel­tje en thee­muts, alles gaat naar bin­nen. Ik drink je op, lief, tot ik dron­ken ben.

Liefs,
Wan­nes

Lief­ste xxx?
Deze keer deed ik het met een thee­muts, con­sti­pa­tie en bril­le­gla­zen.
(Nieu­we woor­den graag in reac­tie­din­ges)

4 reacties

  1. Nele schreef:

    Hier word ik op mijn beurt een beet­je dron­ken van: licht en luch­tig, met een bre­de glim­lach op het gelaat…

  2. Ward schreef:

    Dat was een hele mooie…

    ’Geschied­vor­ser’ ook eens pro­be­ren?

  3. miriam schreef:

    wat vindt u van ’patrijs­poort’?

  4. vince schreef:

    yeah, you did it again,
    yuri!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *