Loezen

Vier vrou­wen op de trein. Vier dames zon­der spraak­ge­brek. Vier juf­fers met een bab­bel­bre­vet. Vier vuri­ge spraak­va­ren. Spraak­va­ren op de trein. Eén spraak­vaar krijgt tele­foon. Haar poly­fo­ne mobiel­tje zingt een hal­ve hit­pa­ra­de de ver­nie­ling in voor ze opneemt. Als ze dat ein­de­lijk doet, haalt ze ook met­een wat extra deci­bel­ge­weld te voor­schijn. Als­of ze op de Hei­zel een con­fe­ren­tie voor hard­ho­ri­ge autis­ten toe­spreekt met een kapot­te micro­foon, zo zorgt ze in haar een­tje voor een spon­ta­ne over­be­las­ting van het mobie­le net­werk. Lui­der kan echt niet. Dat kan mis­schien wel, maar dan zou­den de ramen bar­sten.

Ik weet niet hoe de hel eruit ziet, maar een over­vol­le trein met een troe­la die in haar een­tje het nachtvluchten-probleem als een bana­le baga­tel aan de kant brult, komt waar­schijn­lijk aar­dig in de buurt:

- «Goei­e­dag mevrouw, ben ik bij De Dui­vel?»
– «WAAAARGAKA AKH AKH AKH BROEWAAMBAMBAMBAM BRRRWAAGEVUUR!»
– «Eh juist ja. Ik had graag een kamer gere­ser­veerd in uw eta­blis­se..»
– «MOEWORRRFF BORK BORK TUTUAAAAAA EN IK ZEG TEGEN HAAR POLA ZEG IK GE MOET U NIET LATEN TATUTATU BRAAAAMAHAAAAAA ALLAHAAA AKABBARRRROP KROP!»
– «Ja, dat begrijp ik. U moet weten dat ik heel stout ben geweest de afge­lo­pen jaren, dus ik dacht mis­schien om een klei­ne kor­ting te ku…»
– «IK HEB ZOIETS VAN MAGAGAGAGMORK MORK!»
(hangt op)

Zoiets dus. Onder­tus­sen tate­ren de drie ande­re decibel-dellen zon­der scru­pu­les ver­der. Als­of hun leven er van afhangt, kweb­be­len ze de rest van de wagon een col­lec­tie­ve oor­ont­ste­king. Het gesprek – een rela­tief begrip – gaat van de Demerstraat in Has­selt via slech­te kle­ding­za­ken naar borst­ver­gro­ting. Daar­over heeft elke kweb­bel­kont wel een anek­do­te te ver­tel­len. De eer­ste ver­telt over­dre­ven high pit­ched hoe ze van plan is om haar loe­zen (sic) te laten ver­gro­ten. Haar vrien­din­nen gaan uiter­aard ver­baal onmid­del­lijk in de tegen­aan­val dat dat toch hele­maal niet nodig is en dat ze toch heel goed voor­zien is. Ik gluur tus­sen de zetels door en merk dat ze inder­daad goed voor­zien is. Ze stelt haar vrien­din­nen gerust dat ze eerst nog wat gaat ver­ma­ge­ren, want haar nieu­we bor­sten moe­ten wel in over­een­stem­ming zijn met haar natuur­lij­ke pos­tuur.

Dan is de tele­foon­troe­la klaar met bel­len. Ze heeft een dik­ke vijf minu­ten nodig gehad om haar moe­der aan de ande­re kant van de lijn er van te over­tui­gen dat ze van­avond zeker op tijd zal komen en dat ze ook zeker de taar­ten niet zal ver­ge­ten. Of hoe het gsm-tijdperk aan­lei­ding geeft tot een afna­me van het inter­men­se­lijk ver­trou­wen. Zon­der aar­ze­len mengt ze zich in de borsten-discussie. Ze beweert dat ze van plan is om die van haar te laten ver­klei­nen. Haar vrien­din­nen gaan – ooh ver­ras­sing – niet luid­keels in de tegen­aan­val, maar beant­woor­den haar mede­de­ling met flar­den van hal­ve zin­nen en bea­mend gemom­pel. Ik kan van waar ik zit de dame in kwes­tie niet zien, maar het ont­bre­ken van tegen­ar­gu­men­ten bij de ande­re tet­ter­ton­gen aan­gaan­de haar chi­rur­gi­sche plan­nen, doet me ver­moe­den dat ze meer dan goed voor­zien moet zijn.

«Maar», zegt ze met een stem vol stro­pe­ri­ge sus­pen­se – en nu komt de alles ont­luis­te­ren­de poin­te, het slot­stuk dat bewijst dat de her­sen­mas­sa van de grie­ten in kwes­tie reeds lang gele­den naar hun loe­zen is geë­mi­greerd – «Maar ik ga met die borst­ver­klei­ning nog wach­ten tot we getrouwd zijn, want Michel valt op gro­te bor­sten.»

Even later stopt de trein en opge­lucht stap ik uit. Ik wens Michel een por­tie hel­den­moed en een levens­lan­ge voor­raad oor­dop­jes.

9 reacties

  1. Dagmar schreef:

    Haha­ha­ha­ha­ha! U zegt ’t!

  2. Grant schreef:

    Mili­eu bewust zijn (in de vorm van het gebruik van het open­baar ver­voer) wordt zwaar betaald. Ik zou van de slag een SUV wil­len kopen…

  3. Grant schreef:

    A sport uti­li­ty vehi­cle (SUV) or off-roader is a type of pas­sen­ger vehi­cle which com­bi­nes the load-hauling and passenger-carrying capa­ci­ty of a lar­ge sta­ti­on wagon or mini­van with fea­tu­res desig­ned for off-road dri­ving. In more recent years, the term has also grown to encom­pass vehi­cles with simi­lar size and sty­le that are mar­ke­ted as sport uti­li­ty vehi­cles, but which do not actu­al­ly incor­po­ra­te sub­stan­ti­al off-road fea­tu­res. A new cate­go­ry, the cros­sover SUV uses car com­po­nents for ligh­ter weight and bet­ter eco­no­my. Some who dislike this trend of giving this SUV label to vehi­cles which are nei­ther spor­ty nor used for extra uti­li­ty may use the defi­ni­ti­on ”squa­re uqly vehi­cle” instead.

  4. Yuri schreef:

    Oh. Natuur­lijk.

  5. Kat schreef:

    heb net gehuild van het lachen om boven­staan­de

  6. bosduif schreef:

    Mijn com­pli­men­ten! Goed geschre­ven. Ik ben geen fan van meta­fo­ren en ver­ge­lij­kin­gen, maar … Het past!

    Nu de rest nog lezen …

  7. Anoniem schreef:

    slet­jes

  8. Hanneke schreef:

    Wist niet dat naar de hel gaan zo leuk zou kun­nen zijn…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *