Pipikakastront

Ik had ooit een lief dat zo dom was dat ze niet eens door­had dat ik het had uit­ge­maakt. Een inter­ga­lac­ti­sche dom­heid die zelfs Borgs en Kling­ons en Smosni­che­vs met ver­stom­ming zou slaan. Dat was uiter­aard ook de reden dat ik haar dump­te. Vrou­wen moe­ten min­stens een uur over Proust kun­nen pra­ten zon­der twee keer het­zelf­de woord te gebrui­ken, voor ik hen aan­trek­ke­lijk vind. Het meis­je waar dit ver­haal over gaat dacht (en denkt nu nog steeds) dat Body­sol en Aliplast mer­ken van over­hem­den zijn.

Om haar dui­de­lijk te maken dat ik het meen­de met dat uit­ma­ken, bedacht ik een plan. Ik nam een lege schoen­doos en zet­te die op de grond. Ik trok mijn broek op de enkels en kak­te de doos half­vol. Een ech­te drol draai­en was het niet, want ik had net chi­li con car­ne gege­ten. Het resul­taat was een soort chi­li con car­ne reïn­car­na­tie. Daar­na mas­tur­beer­de ik kort maar krach­tig en spoot mijn bal­len leeg in de schoen­doos. Toen wil­de ik dou­chen, wat niet te ver­won­de­ren viel gezien de geda­ne arbeid. Na het dou­chen ble­ven er haren en prut ach­ter in het put­je. Die vis­te ik eruit en ik deed ze bij in de schoen­doos. Ik peu­ter­de wat in mijn neus en oren en kneed­de de daar­uit voort­ge­ko­men sub­stan­ties tot kunst­wer­ken waar Jan Hoet zijn – euh – neus niet voor zou opha­len. Toen merk­te ik dat ik veel te lan­ge nagels had en met een pas gesle­pen nagel­knip­per ver­los­te ik mezelf van de over­tol­li­ge schel­len. Ik kie­per­de alles bij het dam­pen­de hoofd­ge­recht in de schoen­doos. Even dacht ik: Als ik er nu ook nog in slaag om mijn over­ge­ble­ven maag­in­houd kok­hal­zend in de doos te plem­pen, dan heb ik alle belang­rij­ke lichaams­voch­ten gehad. Maar om heel eer­lijk te zijn, leek het pap­je al heel erg op kots. Ik vond het toen mooi zo.

Ik roer­de nog even flink met de wc-borstel in de doos, alvo­rens ze goed dicht te plak­ken met bre­de toi­le. Toen deed ik er een gou­den papier­tje rond en een bre­de flu­weel­ro­de strik. Ik hing er een hart­vor­mig kaartje aan met daar­op de won­de­re woor­den:

Alles wat van mij is, is ook van jou…

Ik bel­de een koe­rier om het pak­ket­je bin­nen het uur te laten bezor­gen op het per­so­neels­feest­je waar mijn toe­kom­sti­ge ex-lief een toe­spraak moest geven over het nut van gevel­rei­ni­ging.

’s Ande­ren­daags kreeg ik een sms:

Bedankt vr de lek­ke­re chi­li con car­ne. Mag ik t recept eens? xxx

20 reacties

  1. jessie schreef:

    Toch sterk dat ze chi­li con car­ne juist spel­de :)
    Het is dan wel geen Proust, maar kom.

  2. J schreef:

    Ze maak­te gebruik van de mazen van uw taal. Boven­dien revan­cheer­de ze zich door zich met terug­wer­ken­de kracht in uw gedach­ten te nes­te­len als dat dom­me mok­kel­tje dat u nog dom­mer maak­te omdat ze door de selec­tie heen kwam. Dat is niet dom, dat is geni­aal!

  3. Yuri schreef:

    @ jes­sie: Daar schep­te ze op feest­jes altijd over op, over dat ene woord dat ze juist kon spel­len. En dan was ze altijd ver­ge­ten wat dat woord ook weer was.
    @ J: U klinkt als iemand die Proust kan cite­ren.

  4. urbainalpain schreef:

    Dat plan was dui­de­lijk ver­lo­ren tijd, heer Maan­zand, u zult op zoek moe­ten naar iets anders.

  5. het ex-lief in kwestie schreef:

    yuri
    ik geloof er niks van wat ge schreift- het was toch hope­lijk wel ne vehe­ta­rie­se chi­li con car­ne he hope­lijk zeg
    ik hoop het hoor yuri want anders gaat mijn maag weer keren, ge weet dat ik niet tege vlees kan en dat ik daar moet van spu­gen

    veel liefs yuri! tot gouw hope­lijk

  6. Yuri schreef:

    *Haalt lege schoen­doos uit de kast*

  7. Lord CMS schreef:

    euhm dit is bij­na vui­ger dan die ver­telst­jes die de goie ouwe GDB placht ener te schrij­ven over zijn ”excre­men­ties” ende ande­re sap­pen

  8. Yuri schreef:

    Excre­men­ties for pre­si­dent.

  9. Zezunja schreef:

    *piest in string in van het lachen*

  10. Jerry Jumper schreef:

    De koe­riers zul­len dezer dagen wel op straat gaan komen. Alle lezers van maan­zand heb je immers een vre­se­lij­ke tip gege­ven hoe ze mak­ke­lijk van hun vrien­din afra­ken. Maar het is weer maar eens de bood­schap­per die er ook de vre­se­lij­ke gevol­gen van moet dra­gen! :-)

  11. Pietel schreef:

    Een heer­lijk vies ver­haal­tje.

  12. urbainalpain schreef:

    Geach­te Heer Maan­zand,
    Bent u zich heden zelf in het werk van Mar­cel aan het ver­die­pen of sleept u zich moe­de­loos door een win­ter­de­pres­sie? Wak­ker wor­den en pos­ten, god­ver­dom­me!

  13. Moniq schreef:

    De ene rei­ni­ging is de ande­re niet.

  14. Yuri schreef:

    @ urbai­nal­pain: Nee en enigs­zins. Ik wil blij­ven lig­gen en ik doe mijn best. Dank voor de aan­spo­ring.

  15. jt schreef:

    Maar waar blijft die pipi uit de titel? Opge­stuurd in een ther­mos als bege­lei­dend drank­je?

  16. Yuri schreef:

    Nee hoor. Die ben ik kwijt­ge­speeld in de dou­che.

  17. Chloe schreef:

    prach­tig stuk­je vozi­teit voor zover dat woord bestaat,maar hoe zijt ge van haar afge­raakt?

  18. Yuri schreef:

    Dat ben ik niet.
    We zijn getrouwd en heb­ben 17 hele lelij­ke kin­de­ren.

  19. levi schreef:

    heb je een foto??

  20. Yuri schreef:

    Een foto van het kado of van mijn 17 kin­de­ren?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *