Kong

Of dat moment dat hij het gena­de­schot krijgt toe­ge­diend. Hij houdt zich met zijn laat­ste krach­ten vast aan de top van het fal­lus­sym­bool waar hij was opge­klom­men, maar zijn han­den kun­nen het gewicht niet meer tor­sen. Een laat­ste blik in de ogen van zijn gelief­de en hij glijdt geruis­loos naar bene­den. In zijn vrije val spreidt hij zijn lede­ma­ten en is hij nog heel even in al zijn kolos­sa­li­teit te zien. Maar hij wordt gauw klei­ner. Dat gaat zo als het vogel­per­spec­tief je par­ten speelt.

Wat ik zo mooi vind, is dat je hem niet hoort val­len. Drie uur lang heeft hij bul­de­rend en bon­kend het bes­te van zich­zelf gege­ven, en dat deed ie steeds met veel kabaal en een over­load aan deci­bels. Ramen, deu­ren, bomen en rot­sen tril­den onder het apo­ca­lyp­ti­sche geha­mer van zijn benen­spel. Maar niet zo in die laat­ste fata­le secon­den. Eens was hij groots en niet te nege­ren. Op het eind wordt hij steeds klei­ner en wordt hem zelfs geen dof­fe plof meer gegund. Alleen oor­ver­do­ven­de stil­te. De onder­gang van een held tegen wil en dank.

Mooi is dat.

5 reacties

  1. Ruben schreef:

    Over the top.

  2. Sparce schreef:

    Ah, die film. Ik vond hem zozo.

  3. urbainalpain schreef:

    Maar dat kind staat vol met plek­ken in haar aan­ge­zicht! Weet u wat vre­se­lijk is in deze moder­ne tij­den. Die dof­fe plof waar­mee hij ter aar­de stuik­te was van een dani­ge zacht­heid dat hij door de deci­bel­vre­ten­de jeugd niet eens meer werd opge­merkt. Ook heel sterk vond ik dat shot in die trein als hij dat ven­ster open­schuift en plots merkt dat ze door een tun­nel rij­den die bezaaid ligt met lege blik­ken cor­ned­beef. Ook het weder speelt een niet onbe­lang­rij­ke rol in der­ge­lij­ke zaken. Vol­gens mij dan toch. Althans, zo heb ik het altijd beleefd.

  4. J schreef:

    ik wil meer!

  5. Yuri schreef:

    U heeft gelijk.
    Ik kijk teveel films, denk ik.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *