De hand van Charlotte

De hand van Charlotte Peys

De hand van Char­lot­te Peys

Boven­staan­de lin­ker­hand werd mij toe­ge­stuurd door Char­lot­te Peys. Char­lot­te is een vijf­tien­ja­ri­ge puber die erg popu­lair is op school, en de vriend­jes aan elkaar rijgt. Ze houdt van papier-maché, zout­deeg en stress­bal­le­tjes. Tot haar twaalf­de heeft ze wei­nig aan­dacht gehad voor haar han­den omdat die naar eigen zeg­gen veel te klein waren. Toen ze der­tien werd kreeg ze van haar oma een paar zelf­ge­brei­de hand­schoe­nen, die haar niet ble­ken te pas­sen. Sinds­dien is ze tevre­den met de leng­te van haar vin­gers. Ze snuf­felt graag en vaak aan haar vin­gers, maar vindt niet dat ze lek­ker rui­ken. Char­lot­te stu­deert Moder­ne Talen, maar wil later veel lie­ver tuin­ar­chi­tect wor­den, want ze droomt vaak over een wereld waar­in ieder­een groe­ne vin­gers heeft. Op haar zeven­en­twin­tig­ste zal ze op de tram een jon­gen ont­moe­ten die onge­vraagd aan haar vin­gers komt snuf­fe­len. Als hij haar ver­telt dat haar han­den niet lek­ker rui­ken, stelt ze voor om te trou­wen. Dat zul­len ze drie maan­den later doen. Als Char­lot­te zes­en­zes­tig is, zal ze over­lij­den aan een hart­aan­val wan­neer ze plot­se­ling merkt dat haar han­den om onver­klaar­ba­re rede­nen naar jas­mijn­tjes rui­ken.

Bent u ook geïn­te­res­seerd in een ses­sie authen­tiek Maan­zands hand­le­zen? Hier vindt u meer uit­leg.

7 reacties

  1. Noynourfe schreef:

    Ik ben toch curi­eus, Maan­zand. Hoe weet u zo zeker, zo met ab-so-lu-te zeker­heid dan het old blue eyes is? Ik hoor ook van alles fluis­te­ren. En weet dan zeker, heel even zeker, dat Wins­ton Chur­cill naast mij staat. Tot dan toch even later dat gevoel van zeker­heid, door mijn vin­gers weg­vloeit. Mijn han­den zit­ten vol gaten. Of lie­ver: tus­sen mijn vin­gers kan een klein model muis zo ont­snap­pen. Dus druk ik mijn han­den altijd dicht, stijf op elkaar, opdat mijn muis blijft waar die zit. Zodoen­de.

  2. Yuri schreef:

    Heer Noy­nour­fe! Han­den met gaten intri­ge­ren mij mate­loos. Stuur ze op! Hop!
    Ik beloof u plech­tig dat ik des­ge­val­lend aan meneer Sina­tra zal vra­gen wat – zijn onge­twij­feld goe­de vriend – meneer Chur­chill er van zou den­ken.
    En ver­der ben ik geneigd te zeg­gen: Hold that thought, ik bedoel mou­se.

  3. maharal schreef:

    ah, handlezen..heb ik in de late tach­ti­ger jaren in mijn toen juwe­len­win­kel­tje in Ant­wer­pen van een Chi­ne­se geleerd. Ze had dit van een oude mees­ter uit Nan­jing geleerd. Haar mees­ter ont­kwam de fata­le bom­bar­de­men­ten van 1938 omdat op die fata­le dag hij alleen ”blau­we” gela­ten zag…Hij vluch­te de stad uit en ont­kwam. Mar­ge­ri­te Chen was haar naam, mijn lera­res. Ant­wer­pen 1988.
    Ik geloof­de er in het begin niet in, tot in op een feest­maal een vriend zijn hand ern­stig bekeek en vol­gens mijn ”ken­nis” moest ie al dood zijn. Heb het hem toen maar niet verteld…Diezelfde week werd hij vermoord..een dia­man­troof te Ant­wer­pen. Shlo­mo Gold­berg zali­ger. Nu ter­za­ke; Char­lot­te begint haar leven met onrus­ti­ge doch zui­ve­re han­den, is wel kop­pig, zal het nooit echt eng heb­ben op finan­ci­eel gebied, een fata­li­teit zal goed aflo­pen heeft ver­ster­king van­uit gezin, zie iets militair(?),goede (ster­ke) denk­ver­mo­gen en plan­ning, toch is ze fijn vrou­we­lijk van aard..
    Het ga je goed Lot­te.

  4. Yuri schreef:

    Zeg.
    Ik weet dat het een vrije markt is en zo.
    Maar ik ga bij fri­tuur Park­poort toch ook niet leu­ren met mijn zelf­ge­bak­ken kro­ket­ten?

  5. maharal schreef:

    leu­ren? kom nou.. Doe dat nooit, hand­le­zen.
    Kwam alleen op hier omwil­le van haar spe­ci­a­le lij­nen..

  6. maharal schreef:

    ..en Yuri bedankt. Mij zie je niet meer. ’k volg je goe­de raad gedwee op..en laat die kro­ket­ten los om bij sjie­ke Chez Maxim mijn deli­ka­tes­sen aan te bieden..Daarentegen ben je altijd bij mij wel­kom, met een glim­lach…

  7. Urbain Alpain schreef:

    ’t Zien er in alle geval han­den uit om ste­vi­ge kro­ket­ten mee te rol­len mocht het auto­ma­tisch kro­ket­ten­ma­chien alte­mets stil­val­len. Kwes­tie is het daar niet van dat de reu­ke niet altijd je dat is.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *