Ik zal het vinden (002)

Ten eer­ste vind ik dat ik meer op blo­te voe­ten moet lopen.

Fuck toch een eind off zeg

Fuck toch een eind off zeg (klik­ken op eigen risi­co).

Ten twee­de vind ik dat de fami­lie Pfaff van mijn gezon­de appe­tijt moet blij­ven. Ik kwam van­mor­gen bij de bak­ker, maar ik ging uit­ein­de­lijk met lege han­den weer naar huis omdat mijn maag zich omdraai­de bij het zien van onder­staand fol­der­tje. Het scheel­de wei­nig of ik kots­te de toon­bank onder. Uit de kun­stig gema­quil­leer­de foto’s blijkt dui­de­lijk dat Jean-Marie van een ande­re pla­neet komt. Klik­ken voor een gro­ter exem­plaar, maar dus niet als u een gevoe­lig tiep­je bent.

Ten der­de vind ik dat ik best eens mag opschep­pen over het feit dat ik sinds kort – half­tijds althans – com­mu­ni­ca­tie­ve­r­ant­woor­de­lij­ke van Koning Kevin mag genoemd wor­den. Dus als u zin heeft om te net­wer­ken in wat voor vorm dan ook: ik ben uw man.

Ten vier­de vind ik het bij­zon­der dat men­sen vijf jaar lang dood in hun huis kun­nen lig­gen, zon­der dat daar ook maar één klein haan­tje naar kraait. Bij­zon­der, omdat ik nu weet dat mijn elec­tri­ci­teit hier in Bel­gië niet zal wor­den afge­slo­ten, zelfs als ik tot in 2015 mijn fac­tu­ren niet meer betaal.

Ten vijf­de – enigs­zins aan­slui­tend bij het vori­ge punt – vind ik die rak­kers van Elec­tra­bel maar rare kwie­ten. Op de afslui­ten­de fac­tuur die we kre­gen naar aan­lei­ding van onze ver­huis, ont­dek­te ik dat de eind­af­re­ke­ning geba­seerd was op een fou­tie­ve meter­stand. De meter­stand die ik had door­ge­ge­ven werd door die prut­sers van Elec­tra­bel een beet­je door elkaar gehus­seld. Met als gevolg dat de slot­fac­tuur met zowat een der­de naar omhoog ging. Ik ben blij dat ik geen omaatje ben dat de klei­ne let­ter­tjes niet meer kan lezen, want dan was ik aar­dig de sigaar. Ik vraag me af of die sjnul­len van Elec­tra­bel het express deden, want erg veel pro­fes­si­o­na­li­teit vond ik niet in het gesprek met de over­dre­ven fami­li­ai­re tele­fo­nis­te aan wie ik de kwes­tie uit­leg­de. Als er nog men­sen zijn die gecon­fron­teerd wor­den met dit soort foort­ru­ken, laat het me weten. Dan stap­pen we samen naar die pipo’s van Elec­tra­bel om bij de gro­te baas ons bloot gat te laten zien.

Ten zes­de vind ik dat ze Piet Huy­sen­truyt moe­ten ver­plich­ten om te gaan koken in alle Bel­gi­sche gevan­ge­nis­sen. Dat levert name­lijk twee gro­te voor­de­len op. Ten eer­ste krij­gen die gevan­ge­nen dan ook es iets fat­soen­lijks te vre­ten, waar­door ze niet meer hoe­ven te ont­snap­pen, bes­te Ste­faan. Ten twee­de zijn wij dan van die hup­pe­len­de tel­e­t­ub­bie­kok ver­lost.

Ten zeven­de vind ik ijs­lol­lies op mijn vijf­en­der­tig­ste nog altijd lek­ker. Zeker van die naar che­mi­sche expe­ri­men­ten sma­ken­de raket­te­kes met rood, oran­je en geel. Of het ook echt water­ijs is, of gewoon radio­ac­tief kryp­to­niet, laat ik in het mid­den.

Ten acht­ste vind ik dat mijn lief span­nen­de ver­haal­tjes kan ver­tel­len. Klik hier voor het bewijs. En daar­na hier en hier.

Ten negen­de vind ik de begin­tune van True Blood een lek­ker warm zwoel en zwe­tend zomer­mu­zieks­ke. Als ge ne keer een echt leu­ke reeks over vam­pie­ren wilt zien, dan moet ge maar wach­ten tot True Blood hier in Euro­pa op tee­vee komt. Dat doe ik natuur­lijk ook braaf.

[audio:bad_things.mp3|titles=Bad Things|artists=Jace Ever­ett]

Ten tien­de vind ik dat de Dij­le stinkt.
‘t Is toch waar zeker.

[kzalt­vin­den]

5 reacties

  1. karen schreef:

    Wat jij met je lief gemeen­schap­pe­lijk hebt ‑voor ons, bui­ten­staan­ders, althans- is dat je heer­lijk kan ver­tel­len over nor­ma­le dage­lijk­se din­gen.
    Dank­je!

  2. Impa schreef:

    Raket­jes, dat noe­men Duit­sers toch ’vrucht­wa­ter­ijs’?

  3. Wannes schreef:

    @ karen: *bloos*

    @ Impa: En als hun ijs­lol­lie op de grond valt, zeg­gen ze dat hun vrucht­wa­ter­ijs is gebro­ken.

  4. Maartje schreef:

    Ik vind de Dij­le lek­ker rui­ken.

  5. Mart schreef:

    Dat lied­je van True Blood daar heb gelijk over. Maar ik raad je aan nooit een foto van de zan­ger te zoe­ken. Het ver­pes­te mijn hele weg-rottende-karkassen beeld dat ik van de man had.
    I want to do bad things to him.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *