Heermoes is de beste

Een paar dagen gele­den zat ik met de heer­moes in mijn perks­ke te pra­ten omdat die bang was dat ik hem uit de grond ging trek­ken. Hij had gezien hoe ik twee van zijn broers en een stuk of vijf neven en nich­ten met wor­tel­stok en al uit de bodem had gesleurd en ze ach­ter in de tuin bij een berg afval had gesme­ten. Zoiets maakt natuur­lijk indruk, hoe zoudt ge zelf zijn niet­waar. Ik pro­beer­de de heer­moes gerust te stel­len en ik ver­tel­de hem dat ik een selec­tief onkruid­be­leid han­teer. Mijn beleid kent tien regels:

Tien vuistregels voor een rechtvaardig onkruidbeleid

Tien vuist­re­gels voor een recht­vaar­dig onkruid­be­leid

Om maar te zeg­gen, Heer Moes, uw broers en uw nich­ten ston­den echt wat in de weg. Ik heb daar name­lijk zon­ne­bloe­men staan en die moe­ten nog heel wat groei­en want later als ze groot zijn dan komen daar pim­pel­me­zen en groen­lin­gen en put­ter­tjes en god weet wat nog aan­han­gen voor de zaad­jes en dat vind ik zo’n ple­zier om te zien en daar­om heb ik uw broers uit de grond getrok­ken. Maar u zal ik laten staan, want gij groeit hier waar de kat­ten zei­ken en hier ga ik geen zon­ne­bloe­men zet­ten. Boven­dien haalt gij naar het schijnt een hoop zwa­re meta­len uit de grond, en dat is een goe­de zaak. Dank voor uw begrip en sor­ry van uw broers.

PS Hoe zit het ook weer met dat stuk schors in die plas?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *