Ik leef in angst

Er staat een half­naak­te vrouw met dik­ke tie­ten op uw tijd­lijn. Ze heeft een kunst­zin­nig doeks­ke om haar len­de­nen gedra­peerd, ze staat half in hel­der water, ach­ter haar glooi­en de Alpen of weet ik veel wat voor ydil­li­sche ber­gen, ze heeft haar armen gespreid en haar blik naar de hemel gericht. Aan haar lin­ker­oor han­gen de res­tan­ten van een kapot­ge­scheurd mond­mas­ker. Uit haar der­de of vier­de oog schij­nen zon­ne­stra­len naar omhoog. In de zon­ne­stra­len staat een tekst. Stop Living In Fear.

De reac­ties onder de half­naak­te vrouw staan vol met smi­leys en applau­di­se­ren­de gif­jes en hart­jes en bloe­me­kes en iemand zegt BOENK EROP en iemand anders FUCK VAN RANST en dui­zen­den men­sen zeg­gen YES in even­veel talen en non­kel Gil­bert zegt WAT EEN MOOIE ALPEN en nog iemand zegt WWG1WGA en Fuck Bill Gates en kort samen­ge­vat er zijn dui­de­lijk heel veel men­sen die ook gestopt zijn met in fear te leven en die half­naakt en zon­der mond­mas­ker onder­weg zijn naar een ydil­lisch Alpen­meer.

Ter­wijl ik denk god­ver­fuck zeg. Er is een pan­de­mie aan de gang. Ik snap best dat dat een uniek en ongrijp­baar en voor de mees­ten van ons nooit eer­der gezien con­cept is, maar god­ver­fuck zeg. Er wor­den men­sen ziek. Het zorg­sys­teem staat op sprin­gen. Hele lan­den moe­ten in lock­down. Er. Gaan. Men­sen. Dood. En spaar me uw ver­ge­lij­kin­gen met een grie­pe­ke want die shit is dom­bo. Ik daag u uit om naar de dichtst­bij­zijn­de spoed­af­de­ling van een Bel­gisch zie­ken­huis te rij­den en daar aan het loket uw ver­ge­lij­king nog eens te maken. Tel het aan­tal boze blik­ken en ver­wen­sin­gen die ge daar krijgt en ga u in een hoeks­ke zit­ten scha­men met uw grie­pe­ke.

Nog­maals. Het is ongrijp­baar, het is gro­tesk en het is niet te bevat­ten, zo’n virus. I total­ly agree. Maar het is een virus. Het is klein, het is onzicht­baar, en het is god­ge­klaagd besmet­te­lijk. En de gevol­gen zijn echt kut. Dat ge in uw kot moet blij­ven, dat ge uw bom­ma of uw vrien­den niet meer moogt knuf­fe­len, dat ge niet meer naar de kap­per kunt, dat ge niet kunt gaan club­ben, dat de grill­room dicht is, dat men­sen een­zaam wor­den en diep diep weg­zin­ken in armoe­de en ver­driet, dat mede­wer­kers van zorg­cen­tra en instel­lin­gen dra­co­ni­sche maat­re­ge­len moe­ten tref­fen die ze amper aan hun bewo­ners uit­ge­legd krij­gen, dat bruin­recht­se par­tij­en over­al pro­pa­gan­da rui­ken, dat ge opeens merkt dat ge u ver­veelt en niet de hele dag op facebook wilt zit­ten en begot niet weet wat ge aan moet met uw leven, echt waar I total­ly agree, dat is echt alle­maal zwaar kut.

Wat het niet is, is een com­plot. Er zit­ten geen chips in uw mas­ker, dit virus is niet bedacht door Bill Gates of Krim­son of wie dan ook, en het is geen plan van de over­heid om u mond­dood te maken. Pakt ne keer een geschie­de­nis­boek. Leest ver­ha­len over dic­ta­tors en over­he­den die wél ooit hun volk mond­dood wil­den maken. Bestu­deer hun tac­tie­ken. Kijk naar de lis­ti­ge tru­ken die ze gebruik­ten. Seri­eus, een lei­der die het volk onder de knoet wil krij­gen door ieder­een te vra­gen een mond­mas­ker te dra­gen, zal het niet ver schop­pen als dic­ta­tor. Mis­schien ergens in een afge­keur­de strip van Jom­me­ke, maar toch niet in het ech­te leven, kwi­bus.

Ik leef in angst. I live in fear. Ik kan heel erg ziek wor­den. Gij kunt heel erg ziek wor­den. We kun­nen dood­gaan. We kun­nen ster­ven op een over­vol­le IC-afdeling en er mag nie­mand bij u zijn als ge dood gaat en hebt ge al nage­dacht over wel­ke vijf­tien men­sen er op uw begra­fe­nis mogen komen? Echt waar klo­jo, ik ben zo bang dat ik in mijn broek pis. Ik wil deze shit net zo min als gij dat wilt en dus draag ik een mas­ker. En als dat een truuk is van wie dan ook om mij mond­dood te maken, dan lach ik demo­nisch in mijn vuist­je. Want tot nader order kan ik hier nog steeds luid­op mijn fuc­king frus­tra­ties luch­ten en dom­me idi­o­ten in het open­baar uit­schel­den zon­der dat ik daar­voor door de staats­po­li­tie van mijn bed gelicht word. Dus bij deze. Gij draagt geen mas­ker omdat ge niet meer in fear wilt leven? Fuck off. Ik noem u een gepri­vi­le­gi­eerd en aso­ci­aal ver­wend nest. Doe ik gewoon. Dwars door­heen mijn muil­korf.

Weet ik zeker of zo’n mas­ker helpt? Nee natuur­lijk weet ik dat niet, pipo. Hoe lang denkt ge dat ik gestu­deerd heb? In totaal mis­schien drie kwar­tier. Ik weet niet eens of het Covid 19 of 91 is. Maar weet ge wat het is? Nie­mand weet pre­cies hoe het zit. Nie­mand weet wat de oplos­sing is. Dit is de gro­te onze­ke­re wan­ke­le mis­ti­ge wereld waar­in we leven. En dan hel­pen alle beet­jes, dat weet gij ook. Dus doe braaf uw mas­ker­tje op, hou vol­doen­de afstand, en wees bang. Dat is een vol­strekt men­se­lij­ke emo­tie en het is hele­maal niet raar om bang te zijn. Ge zijt niet van beton gemaakt, ge hebt gevoe­lens en onze­ker­he­den, en ge zijt bang. Ook als het zon­licht uit uw der­de oog schijnt ter­wijl ge half­naakt in een Alpen­wei staat te pis­sen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *